I SA/Gd 110/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za lata 2001-2006 postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. J. S. wnioskiem z dnia 5 marca 2008 r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do wniosku dokumentów, ustalono, że prowadzi on samodzielne gospodarstwo domowe, aktualnie jedynym źródłem jego utrzymania jest przyznany na okres od 1 stycznia do 30 września 2008 r. zasiłek stały w kwocie 440 zł miesięcznie (dowód: decyzja z dnia 30 stycznia 2008 r.), nie posiada majątku, w tym nieruchomości, przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro, oszczędności. Skarżący podniósł, że ze względu na stan zdrowia nie może podjąć zatrudnienia, wymaga specjalistycznego leczenia oraz leków, a także pomocy osób trzecich. Okoliczności te potwierdzają przedłożone przez stronę odpisy zaświadczeń o stanie zdrowia z dnia 27 sierpnia 2007 r. i 2 stycznia 2008 r., odpis orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 14 września 2007 r. w przedmiocie całkowitej niezdolności do pracy, odpis decyzji ZUS o odmowie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy z dnia 18 stycznia 2008 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności uznano, że skarżący wykazał, iż nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Za takim stanowiskiem przemawia konieczność korzystania przez wnioskodawcę z pomocy społecznej, brak stałego źródła dochodu, niemożność podjęcia pracy oraz brak zasobów finansowych. Aktualna sytuacja finansowa skarżącego nie budzi wątpliwości, została potwierdzona dokumentami. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.