I SA/Gd 1101/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1101/16 w ten sposób, że w punkcie 2. sentencji wyroku w miejsce kwoty "2.654 (dwa tysiące sześćset pięćdziesiąt cztery) złote" wpisać kwotę "1.454 (tysiąc czterysta pięćdziesiąt cztery) złote". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 8 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1101/16 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 września 2013 r., w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. W puncie 2. sentencji wyroku Sąd orzekł o kosztach w ten sposób, że zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz Skarżącej kwotę 2.654 (dwa tysiące sześćset pięćdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym – art. 156 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe lub niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład błędów rachunkowych, oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż Sąd sporządzając sentencję wyroku z dnia 8 listopada 2016 r. w punkcie 2. omyłkowo wskazał kwotę 2.654 zł. zamiast właściwej kwoty 1.454 zł. Natomiast z akt sprawy jednoznacznie wynika, że Skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 237 złotych wyliczony stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) od wartości przedmiotu sporu w kwocie 5.904 zł, oraz uiszczono opłatę skarbową w kwocie 17 zł od udzielonego doradcy podatkowemu pełnomocnictwa. Sąd również wskazał na str. 13 uzasadnienia wyroku, że o kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2011 r., nr 31, poz. 153). Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z powołanym wyżej § 3 ust. 1 pkt 1 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 zł - 1.200 zł. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że jako kwota zasądzona od Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku na rzecz skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania winna być wskazana kwota 1.454 (tysiąc czterysta pięćdziesiąt cztery) złote, na którą składa się uiszczony wpis sądowy w kwocie 237 zł, 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 1200 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego. Z uwagi na tę oczywistą omyłkę, należało w tym zakresie sprostować sentencję wyroku. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. sprostował oczywistą omyłkę.