I SA/Gd 1102/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 5 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 29 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec zobowiązanego – M. K. na podstawie wystawionych przez wierzyciela - Zarząd Powiatu tytułów wykonawczych nr [...] i nr [...] z dnia 12 sierpnia 2015 r., obejmujących zaległości z tytułu opłaty za umieszczanie urządzeń w pasie drogowym za 2014 i 2015 rok. Podstawę prawną dochodzonego obowiązku stanowiła decyzja nr [...] z dnia 18 września 2013 r.. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, Naczelnik Urzędu Skarbowego, w oparciu o w/w tytuły wykonawcze, dokonał zawiadomieniem nr [...] z dnia 27 lipca 2016 r. zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w A. S.A.. Dłużnik zajętej wierzytelności przedmiotowe zawiadomienie otrzymał w dniu 5 sierpnia 2016 r., natomiast M. K. odpis tego zawiadomienia wraz z odpisem w/w tytułów wykonawczych doręczono w dniu 28 lipca 2016 r.. Pismem z dnia 4 sierpnia 2016 r. M. K. wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] i nr [...] z dnia 12 sierpnia 2015 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie i umorzenie postępowania egzekucyjnego. Jako podstawę zarzutów zobowiązany wskazał niespełnienie przez przedmiotowe tytuły wykonawcze wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 33 § 1 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). W treści wniesionego środka zaskarżenia zauważył, iż osoba wystawiająca oba tytuły wykonawcze działała bez umocowania, zaś prowadzona egzekucja narusza przepisy art. 27 i 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Pismem z dnia 10 sierpnia 2016 r. organ egzekucyjny przekazał - na zasadzie art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - wniesione zarzuty do wierzyciela celem zajęcia stanowiska. Jednocześnie postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku M. K. na podstawie w/w tytułów wykonawczych, do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonych zarzutów. Wierzyciel - Zarząd Powiatu w postanowieniu nr [...] z dnia 19 września 2016 r. zajął stanowisko w sprawie zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów, uznając je za nieuzasadnione. W/w postanowienie - w wyniku rozpoznania zażalenia - zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem nr [...] z dnia 7 listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wydanym rozstrzygnięciu uznało, iż zgłoszony przez M. K. zarzut z art. 33 § 1 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest nieuzasadniony, bowiem tytuły wykonawcze nr [...] i nr [...] z dnia 12 sierpnia 2015 r. spełniają wymogi formalne rzutujące na ich prawidłowość. Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego - po uzyskaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela - postanowieniem nr [...] z dnia 18 kwietnia 2017 r., uznał za nieuzasadnione, zgłoszone w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] i nr [...] z dnia 12 sierpnia 2015 r., zarzuty nieistnienia obowiązku oraz niespełnienia przez przedmiotowe tytuły wykonawcze wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie zgadzając się z w/w rozstrzygnięciem Naczelnika Urzędu Skarbowego pismem z dnia 28 kwietnia 2017 r. M. K. złożył w terminie ustawowo skutecznym zażalenie wraz z wnioskiem o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem nr [...] z dnia 29 maja 2017 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 18 kwietnia 2017 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, w części dotyczącej uznania zarzutu nieistnienia obowiązku objętego tytułami wykonawczymi nr [...] i nr [...] z dnia 12 sierpnia 2015 r. za nieuzasadniony i w tym zakresie umorzył postępowanie pierwszej instancji, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Pismem z dnia 1 lipca 2017 r. M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie z dnia 29 maja 2017 r.. W/w w całości ponowił zarzuty zażalenia z dnia 28 kwietnia 2017 r., jak też wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o uwzględnienie wszystkich wniesionych pismem z dnia 4 sierpnia 2016 r. zarzutów. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy zauważyć, że zaskarżone postanowienie zawiera w istocie dwa rozstrzygnięcia. Organ rozstrzygający zażalenie stwierdził bowiem, że w dniu 4 sierpnia 2016 r. skarżący zgłosił wyłącznie zarzut określony w art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a., tj. zarzut niespełnienia przez tytuły wykonawcze nr [...] i [...] wymogów określonych w art. 27 ustawy. W tej sytuacji uznano, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wykroczyło poza sprawę i to stanowiło przyczynę uchylenia postanowienia w tym zakresie i umorzenia postępowania w tej części. W ocenie Sądu analiza akt administracyjnych okoliczność tą potwierdza. Rzeczywiście, pismo skarżącego z 4 sierpnia 2016 r. (k. 6) jednoznacznie kwestionuje uprawnienia osoby wystawiającej tytuły wykonawcze. Z tego powodu należy przychylić się do oceny, że brak było podstaw do rozpoznania przez organ egzekucyjny zarzutu nieistnienia obowiązku, skoro taki nie został w zakreślonym terminie przez stronę sformułowany. Oceniając natomiast zgłoszony w oparciu o art. 33 § 1 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - zarzut niespełnienia przez tytuły wykonawcze nr [...] i nr [...] z dnia 12 sierpnia 2015 r. wymogów wynikających z art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Sąd podziela pogląd organu, iż jest on niezasadny. Tytuł wykonawczy jest szczególnym dokumentem urzędowym, warunkującym wszczęcie egzekucji. Aby to jednak było możliwe, powinien zawierać wszystkie elementy wymagane w art. 27 ustawy. Analizując treść tytułów wykonawczych nr [...] i nr [...] z dnia 12 sierpnia 2015 r., pod kątem spełnienia wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (w brzmieniu obowiązującym w dacie wystawienia tytułów wykonawczych) należy stwierdzić, iż tytuły te odpowiadają wymogom decydującym o ich dopuszczalności w postępowaniu egzekucyjnym. Wbrew twierdzeniu skarżącego, w poz. 7 części F w/w tytułów wykonawczych widnieje podpis osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego tj. Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych – M. M. działającego z upoważnienia Zarządu Powiatu. Przy czym, upoważnienie to wynika wprost z załączonej do akt sprawy uchwały nr [...] Zarządu Powiatu z dnia 1 lutego 2011 r.. Ponadto, co prawda, w pozycji 7 części E tytułu wykonawczego nr [...], brak jest wskazania stawki odsetek, to jednak w sytuacji jednoczesnego podania przez wierzyciela w tym tytule kwoty odsetek na dzień jego wystawienia, jak i daty, od której nalicza się odsetki, okoliczność ta nie skutkuje koniecznością wyeliminowania tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 12 sierpnia 2015 r. z obrotu prawnego. Tym bardziej, że z treści tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 12 sierpnia 2015 r., wystawionego w oparciu o tę samą decyzję wymiarową, którego odpis doręczono zobowiązanemu w dniu 28 lipca 2016 r. jednocześnie z odpisem tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 12 sierpnia 2015 r., wynika stawka odsetek. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i brak jest podstaw do jego wyeliminowania z obrotu. Z tego względu Sąd działając w trybie uproszczonym na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. DSz