I SA/Gd 1103/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych odpłatnego od zbycia nieruchomości i praw majątkowych z tytułu sprzedaży nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Pan P. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 maja 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 9 grudnia 2014 r. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – z tytułu sprzedaży nieruchomości w kwocie 150.000 zł Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wynika, że skarżący odebrał odpis decyzji wraz z pouczeniem o terminie i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 25 maja 2015 r. (karta 228 akt administracyjnych). W dniu 24 czerwca 2015 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego – doradcę podatkowego, nadał w urzędzie pocztowym [...] skargę na powyższą decyzję skierowaną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Przesyłka wpłynęła do tut. Sądu w dniu 26 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 czerwca 2015 r., przekazał skargę według właściwości Dyrektora Izby Skarbowej. Przedmiotowa skarga, doręczona organowi przez pracownika Sądu, wpłynęła do Izby Skarbowej w dniu 2 lipca 2015 r. (kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru – k. 20 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej określanej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym, zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak podkreśla się w doktrynie zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (por.: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak–Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248). Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Nie ma więc znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożyli skargę w organie niewłaściwym (sądzie), gdyż decyduje data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona (sygn. akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116). W niniejszej sprawie skarżący, prawidłowo pouczony o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z pominięciem tego organu, bezpośrednio do tutejszego Sądu. Sąd przekazał przedmiotową skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w dniu 2 lipca 2015 r. Tym samym uznać należało, że skarga została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który upływał w dniu 24 czerwca 2015 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu