I SA/Gd 1107/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 października 2007 r. [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 14 lipca 2008 r., złożonym na formularzu PPF, A.B. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Od powyższego orzeczenia skarżący wniósł sprzeciw (który nie został odrzucony), wobec tego utraciło ono moc, a sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z przepisem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuję: W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Ze złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz dwojgiem dzieci, źródłem utrzymania rodziny są uzyskiwane przez wnioskodawcę dochody z doradztwa prawnego w wysokości około [...] zł miesięcznie, małżonkowie nie posiadają jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości (mieszkanie o powierzchni 50 m2 zajmują na podstawie umowy najmu), oszczędności, przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że jego małżonka nie pracuje zawodowo, gdyż opiekuje się chorym dzieckiem, na którego leczenie zostały wydane oszczędności małżonków oraz środki pochodzące ze sprzedaży składników majątku. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, w szczególności wysokość dochodów czteroosobowej rodziny wnioskodawcy, brak zasobów pieniężnych i chorobę jego córki, w ocenie Sądu wnioskodawca udowodnił, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.