I SA/Gd 1114/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 20 września 2013 r., K. Z. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi określonego w kwocie 2.315 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów (odpisów: list płac za lipiec i sierpień 2013 r., dokumentacji medycznej, wezwania z dnia 20 maja 2013 r. do zapłaty kwoty 280 zł tytułem zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego, informacji z dnia 6 września 2013 r. przed sprzedażą długu w wysokości 938,54 zł z tytułu usług telekomunikacyjnych, postanowienie naczelnika urzędu skarbowego z dnia 4 czerwca 2013 r. w sprawie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej, trzech tytułów wykonawczych wystawionych przez ZUS w dniu 1 sierpnia 2013 r. na łączną kwotę 5.506,90 zł plus odsetki, zajęcia wierzytelności z dnia 17 kwietnia 2013 r.), ustalono, że prowadzi on sam gospodarstwo domowe, przebywa na zwolnieniu lekarskim po wypadku, jakiemu uległ i leczeniu operacyjnym, z tego tytułu wypłacane jest mu wynagrodzenie za czas choroby średnio w kwocie 468 zł miesięcznie, z jego majątku, który stanowi dom oraz udział w lokalu użytkowym prowadzona jest egzekucja komornicza, wnioskodawca zobowiązany jest do płacenia alimentów na rzecz dwójki małoletnich dzieci w łącznej kwocie 807 zł miesięcznie i posiada on zaległości z tego tytułu w kwocie 11.865,56 zł (bez odsetek). Dodatkowo, wnioskodawca posiada zobowiązania wobec banków, które – jak podał – wynoszą łącznie 119.000 zł. Ponadto, z akt administracyjnych sprawy wynika, że zadłużenie wnioskodawcy z tytułu zobowiązań podatkowych wynosi ponad 400.000 zł (bez odsetek); należności z tego tytułu dochodzone są w drodze egzekucji, w toku której zajęto rachunki bankowe wnioskodawcy. W tak ustalonym stanie faktycznym Referendarz sądowy, uznał, że wnioskodawca nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Sytuacja finansowa, w jakiej znalazł się wnioskodawca jest trudna. Dokonując oceny jego możliwości płatniczych wzięto pod uwagę kwotę środków, jakimi aktualnie dysponuje wnioskodawca, brak oszczędności, stan zobowiązań dochodzonych przez wierzycieli w drodze egzekucji, jak również wysokość należnego wpisu sądowego od skargi. Okoliczności te skutkują przyjęciem, że uiszczenie przez niego kosztów postępowania sądowego spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów uznano, że wnioskodawca wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.