I SA/Gd 1120/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Pełnomocnik H. K. na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2016 r. złożył wniosek o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Do wniosku dołączył: kopie dwóch zaświadczeń lekarskich z dnia 6 listopada 2012 r. i 21 sierpnia 2014 r. o stanie zdrowia skarżącej, kopię postanowienia z dnia 27 października 2014 r. w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec majątku skarżącej, kopie dwóch sentencji postanowień referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 790/14 i 30 lipca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 2087/15 o przyznaniu skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z oświadczenia skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie o powierzchni 45 m2 oraz samochód osobowy marki [...], jest zadłużona wobec gminy z tytułu podatków i opłat, utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.400 zł netto, którą w całości przeznacza na swoje utrzymanie i leczenie. Wprawdzie skarżąca nie wykonała wezwania zarządzenia referendarza sądowego o przedłożenie dokumentów, które wyjaśniłyby jej sytuację bardziej szczegółowo, niemniej jednak orzekający uznał, że zawarte we wniosku informacje, jakkolwiek niepełne, pozwalają na uznanie, że skarżąca nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W szczególności wzięto pod uwagę, że skarżąca utrzymuje się z niewielkiej emerytury, którą przeznacza na leczenie oraz wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem. Nadto nie posiada ona zasobów pieniężnych ani innego majątku, którego spieniężenie pozwoliłoby na pokrycie kosztów sądowych w sprawie i opłacenie pełnomocnika z wyboru. Dokonując oceny możliwości płatniczych skarżącej w niniejszej sprawie referendarz sądowy wziął pod uwagę, że w sprawach zawisłych przed tut. Sądem i zarejestrowanych pod sygn. akt I SA/Gd 1762/15 oraz I SA/Gd 588/15 skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym. Z postanowień Sądu wydanych w tych sprawach w dniach 4 i 11 maja 2016 r. wynika, że sytuacja finansowa skarżącej opisana w przedmiotowym wniosku nie uległa zmianie. Z tych względów referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i – na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.