I SA/Gd 1124/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 rok postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Wnioskiem złożonym na formularzu PPPr w dniu 29 września 2016 r. (data stempla pocztowego), pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się o przyznanie spółce prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi określonego w kwocie 85.912 zł. Do wniosku dołączono: odpis zeznania podatkowego za rok podatkowy 1.01.2015-31.12.2015 (CIT-8); rachunek zysków i strat sporządzony na koniec sierpnia 2016 r.; listy blokad dokonanych na rachunkach bankowych w [...], sporządzone na dzień 26 września 2016 r.; wydruki z ksiąg wieczystych prowadzonych dla dwóch nieruchomości gruntowych, wygenerowane w dniu 28 września 2016 r.; ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, sporządzoną na dzień 31 sierpnia 2016 r.; zestawienie zobowiązań kredytowych oraz publicznoprawnych na dzień 31 sierpnia 2016 r.; odpis wypowiedzenia umowy pożyczki hipotecznej z dnia 19 kwietnia 2013 r.; odpisy wezwań do zapłaty kwot kredytów z dnia 14 i 28 sierpnia 2013 r. W oświadczeniu o majątku i dochodach pełnomocnik podał, że kapitał zakładowy spółki wynosi 11.219.000 zł, w bilansie za rok 2015 spółka wykazała środki trwałe o wartości 18.251.854,40 zł, ww. rok zakończyła stratą o wartości 647.496,24 zł, na dzień 31 sierpnia 2016 r. na rachunku bankowym posiadała środki w kwocie 382,73 zł, natomiast saldo jej drugiego rachunku było ujemne i wynosiło 15 zł. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że w roku 2016 spółka nie osiągnęła zysku – w okresie od 1 stycznia do 31 sierpnia 2016 r. poniosła stratę o wartości netto 419.620,15 zł. Od 2012 r. spółka uzyskuje niewielkie przychody z podstawowej działalności prowadzonej w zakresie obsługi rynku nieruchomości (który uległ załamaniu) oraz działalności rolniczej. Ich wysokość nie wystarcza na pokrycie kosztów bieżącej działalności operacyjnej spółki, w tym kosztów ogólnego zarządu. Trudna sytuacja spowodowała zaprzestanie regulowania przez spółkę wymagalnych zobowiązań kredytowych i wypowiedzenie przez banki umów – zadłużenie spółki z tego tytułu aktualnie wynosi 1.420.929,67 zł. Spółka posiada także zaległości publicznoprawne, które wynoszą 16.110.133,13 zł. Z majątku spółki prowadzona jest egzekucja administracyjna i sądowa, w toku której zajęte zostały jej rachunki bankowe do kwoty 7.852.796,79 zł a na nieruchomościach ustanowione zostały hipoteki do łącznej kwoty 19.309.327,33 zł i 166.560 euro. Pełnomocnik nadmienił, że sytuacja finansowa spółki uległa pogorszeniu od czasu przyznania jej prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1170/13, w której spółka zwolniona została od wpisu od skargi określonego w kwocie znacznie niższej niż w niniejszej sprawie. Odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego z dnia 14 listopada 2016 r. pełnomocnik spółki nadesłał odpis: zeznania podatkowego CIT-8 za 2015 r.; sprawozdania finansowego za rok 2015; jednostronnego rachunku zysków i strat na koniec czerwca i października 2016 r.; zestawienia osiągniętych przychodów i poniesionych kosztów w okresie od lipca do października 2016 r.; deklaracji VAT-7K za drugi i trzeci kwartał 2016 r.; umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu i prawa własności budynków na nim posadowionych w celu zwolnienia spółki ze zobowiązania wraz z odpisem faktury VAT z dnia 11 sierpnia 2016 r.; wyciągów z rachunków bankowych sporządzonych za okres od 1 stycznia do 24 listopada 2016 r. oraz od 1 lipca do 24 listopada 2016 r.; dokumentów dotyczących zobowiązań kredytowych spółki i prowadzonego postępowania egzekucyjnego; zestawienia stałych średnich miesięcznych wydatków ponoszonych na bieżące koszty działalności; raportów kasowych sporządzonych na koniec lipca, sierpnia, września i października 2016 r. oraz na dzień 22 listopada 2016 r.; zestawień zobowiązań wobec Skarbu Państwa i dostawców oraz wymagalnych należności na dzień 24 listopada 2016 r.; oświadczenia w przedmiocie niezwracania się przez spółkę do wspólników o dokonanie dopłat, z uwagi na brak stosowanego zapisu w umowie spółki wraz z protokołem z dnia 24 maja 2016 r. z Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników; oświadczenia o przyznaniu spółce odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość oraz zakończeniu sprawy z odwołania spółki do dnia 28 lutego 2017 r. Dodatkowo pełnomocnik spółki wyjaśnił, że spółka nie reguluje należnych podatków, które wykazała w zestawieniu swoich stałych wydatków, natomiast pozostałe koszty pokrywane są w ramach wzajemnych rozliczeń spółki z podmiotami powiązanymi oraz z prywatnych środków Dyrektora spółki. Nadto, wykazane spłacane raty kredytu w wysokości 5.000 zł miesięcznie regulowane są z pożyczki udzielonej spółce przez spółkę "B", która to spółka dokonuje wpłat ww. kwot bezpośrednio do banku. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) , osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka wykazała zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Przyjąć należało, że nie ma ona zdolności do poniesienia wpisu od skargi, który wynosi 85.912 zł. Spółka nie ma bowiem aktualnie środków na jego uiszczenie, co potwierdza przedłożona w sprawie obszerna dokumentacja. Potwierdza ona wszystkie podnoszone przez pełnomocnika okoliczności złej kondycji finansowej spółki, która trwa nieprzerwanie od 2012 roku i utracie przez nią płynności. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.