I SA/Gd 1126/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 lutego 2012 r. sprawy ze skargi P.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 5 sierpnia 2011 r. nr [...] 2. określa, ze zaskarżone postanowienie nie może być wykonane; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO, BĘDĄCY JEDNOCZEŚNIE WIERZYCIELEM, WSZCZĄŁ POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE DO MAJĄTKU ZOBOWIĄZANEGO P.K., NA PODSTAWIE TYTUŁU WYKONAWCZEGO Z DNIA 20 MAJA 2011 R., OBEJMUJĄCEGO ZALEGŁOŚĆ PODATKOWĄ Z TYTUŁU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄC WRZESIEŃ 2007 R., (WYNIKAJĄCĄ Z DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R.). Odpis ww. tytułu wykonawczego wraz z odpisem zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego został doręczony zobowiązanemu w dniu 25 maja 2011 r. PISMEM Z DNIA 27 MAJA 2011 R. P.K., REPREZENTOWANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA - DORADCĘ PODATKOWEGO R.J., NA PODSTAWIE ART. 33 USTAWY Z DNIA 17 CZERWCA 1966 R., O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI (TEKST JEDN. DZ. U. Z 2002 R. NR 110, POZ. 968 ZE ZM.), - DALEJ JAKO "U.P.E.A.", ZGŁOSIŁ ZARZUTY W SPRAWIE PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO, PODNOSZĄC: NIEISTNIENIE OBOWIĄZKU (ART. 33 PKT 1), BRAK WYMAGALNOŚCI OBOWIĄZKU (ART. 33 PKT 2), OKREŚLENIE EGZEKWOWANEGO OBOWIĄZKU NIEZGODNIE Z TREŚCIĄ OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z ORZECZENIA (ART. 33 PKT 2), NIEDOPUSZCZALNOŚĆ EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ NA PODSTAWIE WW. TYTUŁU WYKONAWCZEGO (ART. 33 PKT 6), NIEDOPUSZCZALNOŚĆ ZASTOSOWANEGO ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO (ART. 33 PKT 6) ORAZ NIESPEŁNIENIE PRZEZ TYTUŁ WYKONAWCZY WYMOGÓW OKREŚLONYCH W ART. 27 U. P.E.A., (ART. 33 PKT 10). W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ZOBOWIĄZANY WNIÓSŁ O UMORZENIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO, UCHYLENIE ZASTOSOWANEGO ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO ORAZ WSTRZYMANIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO ORAZ WSZYSTKICH CZYNNOŚCI EGZEKUCYJNYCH DO CZASU ROZPATRZENIA ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW. PISMEM Z DNIA 21 CZERWCA 2011 R., STRONA UZUPEŁNIŁA ZGŁOSZONE ZARZUTY WNOSZĄC O ROZPATRZENIE ICH W TRYBIE PILNYM I NATYCHMIASTOWE UCHYLENIE ZASTOSOWANYCH ŚRODKÓW EGZEKUCYJNYCH. PODANO, ŻE WYROKIEM Z DNIA 1 CZERWCA 2011 R., SYGN. AKT L SA/GD 230/11 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU STWIERDZIŁ NIEWAŻNOŚĆ POSTANOWIENIA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 7 LUTEGO 2011 R., ODMAWIAJĄCEGO PRZYWRÓCENIA TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA OD DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R., ORAZ TEJŻE DECYZJI. POSTANOWIENIEM Z DNIA 24 CZERWCA 2011 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO UZNAŁ ZA NIEUZASADNIONE ZGŁOSZONE ZARZUTY. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTÓW: NIEISTNIENIA OBOWIĄZKU (ART. 33 PKT 1 U.P.E.A.), BRAKU WYMAGALNOŚCI OBOWIĄZKU (ART. 33 PKT 2 U.P.E.A.), NIEDOPUSZCZALNOŚCI EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ I NIEDOPUSZCZALNOŚCI ZASTOSOWANEGO ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO (ART. 33 PKT 6 U.P.E.A.), W KTÓRYCH ZOBOWIĄZANY PODNIÓSŁ, ŻE DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R., NIE FUNKCJONUJE W OBROCIE PRAWNYM, ORGAN EGZEKUCYJNY ZWRÓCIŁ UWAGĘ, IŻ ODMOWNE ROZSTRZYGNIĘCIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W PRZEDMIOCIE ROZPATRZENIA ODWOŁANIA OD TEJ DECYZJI Z UWAGI NA UCHYBIENIE TERMINU DO JEGO WNIESIENIA ORAZ DWUKROTNA ODMOWA WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU W SPRAWIE WSTRZYMANIA WYKONANIA WW. DECYZJI, SĄ WIĄŻĄCE DLA ORGANU PODATKOWEGO I OBLIGUJĄ GO DO PODEJMOWANIA DZIAŁAŃ WINDYKACYJNYCH. ZA NIEUZASADNIONY ORGAN EGZEKUCYJNY UZNAŁ ZARZUT, ŻE POSTĘPOWANIE PODATKOWE NIE ZOSTAŁO PRAWIDŁOWO WSZCZĘTE, A TYM SAMYM WYDANA DECYZJA NIE MA MOCY PRAWNEJ. NACZELNIK ZAZNACZYŁ, ŻE DO CZASU ROZSTRZYGNIĘCIA PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU SKARGI NA POSTANOWIENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 11 MARCA 2011 R., ODMAWIAJĄCE PRZYWRÓCENIA TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA OD DECYZJI Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R., ZOBOWIĄZANIA WYNIKAJĄCE Z TEJ DECYZJI SĄ DLA ORGANU EGZEKUCYJNEGO WYMAGALNE. W ODNIESIENIU DO ZARZUTU OKREŚLENIE EGZEKWOWANEGO OBOWIĄZKU NIEZGODNIE Z TREŚCIĄ OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z ORZECZENIA (ART. 33 PKT 2 U.P.E.A.), W KTÓRYM ZOBOWIĄZANY WSKAZAŁ, ŻE W POZYCJI 32 TYTUŁU WYKONAWCZEGO WPISANO NIEWŁAŚCIWY OKRES ZALEGŁOŚCI, TZN. ZALEGŁOŚĆ ZA WRZESIEŃ 2007 R., A Z DECYZJI WYNIKA ZALEGŁOŚĆ ZA II KWARTAŁ 2007 R., ORGAN EGZEKUCYJNY WYJAŚNIŁ, ŻE TYTUŁ WYKONAWCZY GENEROWANY JEST PRZEZ SYSTEM INFORMATYCZNY, KTÓRYM POSŁUGUJE SIĘ RACHUNKOWOŚĆ PODATKOWA. W PRZYPADKU KWARTALNYCH ZOBOWIĄZAŃ PODATNIKA, NA KONTACH SZCZEGÓŁOWYCH PODATNIKA POJAWIA SIĘ OSTATNI MIESIĄC KWARTAŁU. JEDNAKŻE PODSTAWA PRAWNA ZAWARTA W POZYCJI NR 30 TYTUŁU WYKONAWCZEGO, TJ. NR DECYZJI, WSKAZUJE SZCZEGÓŁOWO, JAKIEGO ZOBOWIĄZANIA I ZA JAKI OKRES DOTYCZY I JEST ZAPISANA PRAWIDŁOWO. ZDANIEM ORGANU EGZEKUCYJNEGO TYTUŁ WYKONAWCZY Z DNIA 20 MAJA 2011 R., SPEŁNIA WSZELKIE WYMOGI ZAWARTE W ART. 27 U.P.E.A., PONIEWAŻ ZAWIERA PRAWIDŁOWĄ PODSTAWĘ PRAWNĄ, WYSOKOŚĆ ZALEGŁOŚCI PODLEGAJĄCEJ EGZEKUCJI NA DZIEŃ WYSTAWIENIA TYTUŁU WYKONAWCZEGO, TERMIN OD KTÓREGO NALICZANE SĄ ODSETKI, RODZAJ NALEŻNOŚCI PODATKOWEJ, OKRES PRZERW W NALICZANIU ODSETEK ORAZ POZOSTAŁE ELEMENTY OKREŚLONE W TYM ARTYKULE. TYM SAMYM ZARZUT OPARTY NA ART. 33 PKT 10 U.P.E.A., UZNANO ZA NIEUZASADNIONY. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO ODMÓWIŁ NATYCHMIASTOWEGO UCHYLENIA ZASTOSOWANYCH ŚRODKÓW EGZEKUCYJNYCH, Z UWAGI NA FAKT, ŻE DOŁĄCZONY DO PISMA WYROK WSA W GDAŃSKU Z DNIA 1 CZERWCA 2011 R., SYGN. AKT L SA/GD 230/11 NA DZIEŃ WYDANIA NINIEJSZEGO POSTANOWIENIA JEST ORZECZENIEM NIEPRAWOMOCNYM. W ZŁOŻONYM NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE ZAŻALENIU P.K., REPREZENTOWANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA - DORADCĘ PODATKOWEGO R.J., WNOSZĄC O JEGO UCHYLENIE W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI ORAZ WSTRZYMANIE CZYNNOŚCI EGZEKUCYJNYCH PRZEZ ORGAN NADZORU DO CZASU ROZPATRZENIA ZAŻALENIA, ZARZUCIŁ MU NARUSZENIE: - ART. 34 § 1, 4 I 5 W ZW. Z ART. 33 PKT 1, 2, 3, 6 I 10 U.P.E.A., POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE; - ART. 124 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (TEKST JEDN. DZ. U. Z 2000 R. NR 98, PÓZ. 1071 ZE ZM.) - DALEJ JAKO "K.P.A.", W ZW. Z ART. 18 U.P.E.A., POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE. W UZASADNIENIU PONIESIONO, ŻE ZASKARŻONE POSTANOWIENIE NARUSZA PRZEPISY ART. 124 § 1 I 2 K.P.A., W ZW. Z ART. 34 § 1 I ART. 18 U.P.E.A., POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE, BOWIEM NIE ZAWIERA ROZSTRZYGNIĘCIA W PRZEDMIOCIE POSZCZEGÓLNYCH ZARZUTÓW. W OCENIE STRONY ORGAN EGZEKUCYJNY POWINIEN ZAJĄĆ STANOWISKO CO DO POSZCZEGÓLNYCH ZARZUTÓW W ROZSTRZYGNIĘCIU POSTANOWIENIA, A NIE WYŁĄCZNIE W JEGO UZASADNIENIU. PRZEDSTAWIENIE OCENY ZARZUTÓW WYŁĄCZNIE W UZASADNIENIU JEST NIEPRAWIDŁOWE. KONSTRUKCJA ROZSTRZYGNIĘCIA WW. POSTANOWIENIA POZBAWIA STRONĘ INFORMACJI O PRZESŁANKACH ROZSTRZYGNIĘCIA I UTRUDNIA KONTROLĘ INSTANCYJNĄ TEGO POSTANOWIENIA. ZDANIEM STRONY ORGAN EGZEKUCYJNY NIE ODNIÓSŁ SIĘ WYCZERPUJĄCO DO STANU FAKTYCZNEGO I PRAWNEGO SPRAWY, CO NA DALSZYM ETAPIE POSTĘPOWANIA UNIEMOŻLIWI ORGANOWI NADZORU OCENĘ PRAWIDŁOWOŚCI STANOWISKA ORGANU EGZEKUCYJNEGO. ZARZUCONO, ŻE ZASKARŻONE POSTANOWIENIE ZOSTAŁO WYDANE Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW ART. 34 § 1, 4 I 5 W ZW. Z ART. 33 PKT 1 I 2 U.P.E.A., POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA BEZZASADNYM NIEUWZGLĘDNIENIU ZARZUTÓW NIEISTNIENIA I BRAKU WYMAGALNOŚCI OBOWIĄZKU OBJĘTEGO TYTUŁEM WYKONAWCZYM. PODKREŚLONO, ŻE W OBROCIE PRAWNYM NIE FUNKCJONUJE DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R. DECYZJA TA NIE MOGŁA STANOWIĆ PODSTAWY WYSTAWIENIA TYTUŁU WYKONAWCZEGO, ALBOWIEM WSA W GDAŃSKU W PKT 1 WYROKU Z DNIA 1 CZERWCA 2011 R., SYGN. AKT L SA/GD 230/11 STWIERDZIŁ JEJ NIEWAŻNOŚĆ, ZAŚ W PKT 2 STWIERDZIŁ, ŻE DECYZJA TA NIE MOŻE BYĆ WYKONANA. W UZASADNIENIU TEGO WYROKU STWIERDZONO, ŻE POSTĘPOWANIE PODATKOWANIE NIE ZOSTAŁO SKUTECZNIE WSZCZĘTE, STRONĘ POZBAWIONO UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM NA SKUTEK DORĘCZENIA POSTANOWIENIA O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W ZAKRESIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA II, III I IV KWARTAŁ 2007 R., NA ADRES PEŁNOMOCNIKA, ZAMIAST BEZPOŚREDNIO NA ADRES STRONY. ZATEM POSTĘPOWANIE PODATKOWE W OGÓLE SIĘ NIE TOCZYŁO, GDYŻ NIE ZOSTAŁO WSZCZĘTE. ZDANIEM STRONY FAKT NIE FUNKCJONOWANIA W OBROCIE PRAWNYM DECYZJI Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R., RZUTUJE RÓWNIEŻ NA ZASADNOŚĆ ZARZUTÓW ZGŁOSZONYCH NA PODSTAWIE ART. 33 PKT 3, 6 I 10 U.P.E.A. POSTANOWIENIEM Z DNIA 22 LIPCA 2011 R. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, NA PODSTAWIE ART. 138 § 2 W ZW. Z ART. 127 § 2 I ART. 144 K.P.A., UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE W CAŁOŚCI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU ORGAN ODWOŁAWCZY PRZEDSTAWIŁ STAN FAKTYCZNY SPRAWY PODAJĄC, ŻE DECYZJĄ Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO OKREŚLIŁ P.K. WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA II, III I IV KWARTAŁ 2007 R. OD DECYZJI TEJ WNIESIONO ODWOŁANIE DO DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, KTÓRY POSTANOWIENIEM Z DNIA 7 LUTEGO 2011 R. STWIERDZIŁ, ŻE ZOSTAŁO ONO WNIESIONE Z UCHYBIENIEM TERMINU. NA POSTANOWIENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO P.K. WNIÓSŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU WNOSZĄC JEDNOCZEŚNIE O WSTRZYMANIE WYKONANIA DECYZJI Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R. DYREKTOR PODAŁ RÓWNIEŻ, ŻE W DNIU 11 MARCA 2011 R., WYDAŁ POSTANOWIENIE, KTÓRYM ODMÓWIŁ PRZYWRÓCENIA TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA, NA KTÓRE TO POSTANOWIENIE P.K. WNIÓSŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU. ZAZNACZONO, ŻE POSTANOWIENIEM Z DNIA 26 KWIETNIA 2011 R., SYGN. AKT L SA/GD 230/11 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ODMÓWIŁ WSTRZYMANIA WYKONANIA DECYZJI Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODAŁ NASTĘPNIE, ŻE W ZWIĄZKU Z ODMOWNYM ROZSTRZYGNIĘCIEM SPRAWY DOTYCZĄCEJ WNIESIENIA ODWOŁANIA I JEDNOCZESNĄ ODMOWĄ PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU WSTRZYMANIA WYKONANIA DECYZJI, NA ZALEGŁOŚĆ WYNIKAJĄCĄ Z PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI W DNIU 20 MAJA 2011 R., ZOSTAŁ WYSTAWIONY TYTUŁ WYKONAWCZY. WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO NASTĄPIŁO W DNIU 25 MAJA 2011 R., TJ. Z DNIEM DORĘCZENIA P.K. ODPISU WW. TYTUŁU WYKONAWCZEGO WRAZ Z ODPISEM ZAWIADOMIENIA O ZAJĘCIU WIERZYTELNOŚCI Z RACHUNKU BANKOWEGO. ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ DALEJ, ŻE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU NIEPRAWOMOCNYM WYROKIEM Z DNIA 1 CZERWCA 2011 R., SYGN. AKT L SA/GD 230/11, UWZGLĘDNIŁ SKARGĘ P.K. I STWIERDZIŁ NIEWAŻNOŚĆ POSTANOWIENIA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 7 LUTEGO 2011 R., W PRZEDMIOCIE UCHYBIENIA TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ GO DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R. SĄD UZNAŁ, ŻE ROZSTRZYGNIĘCIA TE OBARCZONE SĄ WADĄ NIEWAŻNOŚCI, ALBOWIEM POSTANOWIENIE O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO DORĘCZONO NIE STRONIE, LECZ OSOBIE, KTÓRĄ ORGAN UZNAŁ ZA PEŁNOMOCNIKA UPRAWNIONEGO DO REPREZENTOWANIA PODATNIKA. DYREKTOR PODKREŚLIŁ, ŻE PISMEM Z DNIA 19 LIPCA 2011 R., WNIÓSŁ SKARGĘ KASACYJNĄ OD WW. WYROKU. WOBEC TEGO ZGŁOSZONE PRZEZ ZOBOWIĄZANEGO ZARZUTY: NIEISTNIENIA OBOWIĄZKU (ART. 33 PKT 1 U.P.E.A.), I BRAKU WYMAGALNOŚCI OBOWIĄZKU (ART. 33 PKT 2 U.P.E.A), Z UWAGI NA ZŁOŻONĄ SKARGĘ KASACYJNĄ, AKTUALNIE SĄ PRZEDMIOTEM ODRĘBNEGO POSTĘPOWANIA PRZED NACZELNYM SĄDEM ADMINISTRACYJNYM. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODNIÓSŁ, ŻE STOSOWNIE DO ART. 34 § 1A U.P.E.A., JEŻELI ZARZUT ZOBOWIĄZANEGO JEST LUB BYŁ PRZEDMIOTEM ROZPATRZENIA W ODRĘBNYM POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM, PODATKOWYM LUB SĄDOWYM (...), WIERZYCIEL WYDAJE POSTANOWIENIE O NIEDOPUSZCZALNOŚCI ZGŁOSZONEGO ZARZUTU. ZDANIEM DYREKTORA INTENCJĄ USTAWODAWCY BYŁO ZATEM, ABY ORZECZENIE W PRZEDMIOCIE NIEDOPUSZCZALNOŚCI ZGŁOSZONEGO ZARZUTU ZAPEWNIŁO ZACHOWANIE ZASADY NIEKONKURENCYJNOŚCI ŚRODKÓW PRAWNYCH, PONIEWAŻ KWESTIA SPORNA POWSTAŁA NA TLE INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA NIE MOŻE PODLEGAĆ MERYTORYCZNEMU ROZPOZNANIU W DWÓCH ODRĘBNYCH SFORMALIZOWANYCH POSTĘPOWANIACH, TJ. SĄDOWYM I EGZEKUCYJNYM. ORGAN ODWOŁAWCZY PODAŁ, ŻE NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WYDAJĄC POSTANOWIENIE Z DNIA 24 CZERWCA 2011 R., POSIADAŁ WIEDZĘ O NIEPRAWOMOCNYM WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 1 CZERWCA 2011 R., SYGN. AKT L SA/GD 230/11, OD KTÓREGO TO WYROKU DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WYWIÓDŁ SKARGĘ KASACYJNĄ. W ZWIĄZKU Z TYM DYREKTOR UZNAŁ, ŻE W KWESTII ROZPATRZENIA ZARZUTÓW WNIESIONYCH NA PODSTAWIE ART. 33 PKT 1 I 2 U.P.E.A., WINIEN MIEĆ ZASTOSOWANIE PRZEPIS ART. 34 § 1A U.P.E.A, PONIEWAŻ POKRYWAJĄCY SIĘ Z NIMI ZARZUT PODLEGA ROZPOZNANIU W ODRĘBNYM POSTĘPOWANIU SĄDOWYM. ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU NIE ODNIÓSŁ SIĘ W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY DO ZARZUTÓW NIEDOPUSZCZALNOŚCI EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ I NIEDOPUSZCZALNOŚCI ZASTOSOWANEGO ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO (ART. 33 PKT 2 U.P.E.A.). DYREKTOR ZAUWAŻYŁ, ŻE NIEDOPUSZCZALNOŚĆ EGZEKUCJI MOŻE WYNIKAĆ Z RÓŻNYCH POWODÓW: W DANEJ SPRAWIE MOŻE BYĆ DOPUSZCZALNA EGZEKUCJA SĄDOWA, A NIE ADMINISTRACYJNA, EGZEKUCJA MOŻE BYĆ NIEDOPUSZCZALNA WOBEC DANEJ OSOBY, KORZYSTAJĄCEJ Z IMMUNITETU. W ART. 33 PKT 6 WW. USTAWY CHODZI O NIEDOPUSZCZALNOŚĆ EGZEKUCJI ZE WZGLĘDÓW FORMALNYCH, A NIE MERYTORYCZNYCH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 33 PKT 1 I 2. MOŻE TEŻ WCHODZIĆ W RACHUBĘ NIEDOPUSZCZALNOŚĆ ZASTOSOWANEGO ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO. PONADTO ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU ORGAN EGZEKUCYJNY NIEWYCZERPUJĄCO ODNIÓSŁ SIĘ DO ZARZUTÓW: OKREŚLENIA EGZEKWOWANEGO OBOWIĄZKU NIEZGODNIE Z TREŚCIĄ OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z ORZECZENIA, O KTÓRYM MOWA W ART. 3 I 4 (ART. 33 PKT 3 U.P.E.A.), I NIESPEŁNIENIA WYMOGÓW OKREŚLONYCH W ART. 27 WW. USTAWY. KOŃCOWO ORGAN ODWOŁAWCZY ZWRÓCIŁ UWAGĘ, ŻE NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO, DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 56 § 3 W ZW. Z ART. 56 § 1 PKT 1 U.P.E.A., POSTANOWIENIEM Z DNIA 21 LIPCA 2011 R., ZAWIESIŁ OD DNIA 1 CZERWCA 2011 R., POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE PROWADZONE DO MAJĄTKU P.K. NA PODSTAWIE TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH NR: [...], [...] I [...] Z DNIA 20 MAJA 2011 R., BOWIEM W WYROKU Z DNIA 1 CZERWCA 2011 R. WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU OKREŚLIŁ, IŻ DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R., NIE MOŻE BYĆ WYKONANA. WOBEC POWYŻSZEGO ORGAN ODWOŁAWCZY NIE WYDAŁ ODRĘBNEGO POSTANOWIENIA O WSTRZYMANIU CZYNNOŚCI EGZEKUCYJNYCH NA PODSTAWIE ART. 35 § 2 U.P.E.A. PRZY PONOWNYM ROZPOZNANIU SPRAWY ORGAN ODWOŁAWCZY POLECIŁ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI, CELEM ROZPOZNANIA ZARZUTÓW: NIEISTNIENIA OBOWIĄZKU (ART. 33 PKT 1 U.P.E.A.), I BRAKU WYMAGALNOŚCI OBOWIĄZKU (ART. 33 PKT 2 U.P.E.A.), WZIĘCIE POD UWAGĘ TREŚCI PRZEPISU ART. 34 § 1A U.P.E.A. NATOMIAST POZOSTAŁE ZARZUTY: OKREŚLENIA EGZEKWOWANEGO OBOWIĄZKU NIEZGODNIE Z TREŚCIĄ OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z ORZECZENIA, O KTÓRYM MOWA W ART. 3 I 4 (ART. 33 PKT 3 U.P.E.A.), NIEDOPUSZCZALNOŚCI EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ I ZASTOSOWANEGO ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO (ART. 33 PKT 6 U.P.E.A), NIESPEŁNIENIA WYMOGÓW OKREŚLONYCH W ART. 27 (ART. 33 PKT 10 U.P.E.A.) NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WINIEN ROZPOZNAĆ I ODNIEŚĆ SIĘ DO NICH W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY. W SKARDZE NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ P.K., REPREZENTOWANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA - DORADCĘ PODATKOWEGO R.J., WNOSZĄC O JEGO UCHYLENIE W CAŁOŚCI, ZARZUCIŁ ZASKARŻONEMU ORZECZENIU NARUSZENIE PRZEPISÓW: 1. ART. 138 § 2 W ZW. Z ART. 144 K.P.A., POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA NIEPRAWIDŁOWEJ OCENIE ZARZUTÓW W UZASADNIENIU POSTANOWIENIA I SFORMUŁOWANIU NIEPRAWIDŁOWYCH WSKAZAŃ CO DO DALSZEGO POSTĘPOWANIA DLA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI; 2. ART. 34 § 1, 4 I 5 W ZW. Z ART. 33 PKT 1, 2, 3, 6 I 10 U.P.E.A.; 3. ART. 124 § 1 I 2 K.P.A., W ZW. Z ART. 18 U.P.E.A., POPRZEZ NIEPRAWIDŁOWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA SPORZĄDZENIU NIEPRAWIDŁOWEGO UZASADNIENIA, W KTÓRYM ORGAN ODWOŁAWCZY SFORMUŁOWAŁ BŁĘDNĄ OCENĘ PRAWNĄ SPRAWY I NIEPRAWIDŁOWE WSKAZANIA DLA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU SKARGI PODTRZYMANO ARGUMENTACJĘ ZAPREZENTOWANĄ ZARÓWNO W PIŚMIE ZAWIERAJĄCYM ZARZUTY, JAK I W ZAŻALENIU NA POSTANOWIENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. DODATKOWO ZARZUCONO ORGANOWI ODWOŁAWCZEMU, ŻE TEN BEZZASADNIE UZNAŁ, IŻ W KWESTII ROZPATRZENIA ZARZUTÓW WNIESIONYCH NA PODSTAWIE ART. 33 PKT 1 I 2 U.P.E.A., POWINIEN MIEĆ ZASTOSOWANIE ART. 34 § 1A TEJ USTAWY. W OCENIE STRONY SKARŻĄCEJ ZARZUTY POWINNY BYĆ ROZPATRZONE MERYTORYCZNIE PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY. W ODPOWIEDZI NA TĘ SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE. ROZPATRUJĄC TĘ SKARGĘ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU WYROKIEM Z DNIA 9 LISTOPADA 2011 R., UCHYLIŁ POSTANOWIENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 22 LIPCA 2011 R., SYGN. AKT I SA/GD 913/11. W UZASADNIENIU WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY POWOŁAŁ SIĘ NA NARUSZENIE ART. 138 § 2 K.P.A., JAKO PRZYCZYNĘ ROZSTRZYGNIĘCIA. W MIĘDZYCZASIE PRZED ORGANEM PIERWSZEJ INSTANCJI TOCZYŁO SIĘ POSTĘPOWANIE ZAKREŚLONE POSTANOWIENIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 22 LIPCA 2011 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO ROZPATRUJĄC PONOWNIE WNIESIONE PRZEZ P.K. ZARZUTY Z DNIA 27 MAJA 2011 R., (UZUPEŁNIONE PISMEM Z DNIA 21 CZERWCA 2011 R.), POSTANOWIENIEM Z DNIA 5 SIERPNIA 2011 R., UZNAŁ NIEDOPUSZCZALNOŚĆ ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW NA PODSTAWIE ART. 33 PKT 1 I 2 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI I ZARZUTY NA PODSTAWIE ART. 33 PKT 3, 6, 10 UZNAŁ ZA NIEUZASADNIONE, W SPRAWIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO PROWADZONEGO NA PODSTAWIE TYTUŁU WYKONAWCZEGO Z DNIA 20 MAJA 2011 R. PISMEM Z DNIA 11 SIERPNIA 2011 R. P.K. REPREZENTOWANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA WNIÓSŁ W USTAWOWYM TERMINIE ZAŻALENIE NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE Z DNIA 5 SIERPNIA 2011 R., Z WNIOSKIEM O ZAWIESZENIE POSTĘPOWANIA ZAŻALENIOWEGO. PRZEDMIOTOWEMU ROZSTRZYGNIĘCIU Z DNIA 5 SIERPNIA 2011 R., ZARZUCIŁ NARUSZENIE PRZEPISÓW: 1. ART. 34 § 1, 34 § 1A, § 4, § 5 W ZW. Z ART. 33 PKT 1 I 2 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI, 2. ART. 34 § 1, § 4, § 5 W ZW. Z ART. 33 PKT 3, 6, 10 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI, 3. ART. 124 § 1 I § 2 USTAWY - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE. ZARZUCAJĄC POWYŻSZE WNIÓSŁ O UCHYLENIE W CAŁOŚCI PRZEDMIOTOWEGO POSTANOWIENIA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 5 SIERPNIA 2011 R. NA PODSTAWIE ART. 97 § 1 PKT 4 USTAWY - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO WNIÓSŁ O ZAWIESZENIE NINIEJSZEGO POSTĘPOWANIA ZAŻALENIOWEGO DO CZASU ROZPATRZENIA PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU SKARGI Z DNIA 11 SIERPNIA 2011 R., NA POSTANOWIENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 22 LIPCA 2011 R. PEŁNOMOCNIK PODNIÓSŁ, IŻ POSTANOWIENIE Z DNIA 5 SIERPNIA 2011 R., ZOSTAŁO WYDANE Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW ART. 34 § 1, § 1A W ZWIĄZKU Z ART. 33 PKT 1 I 2 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA BEZZASADNYM STWIERDZENIU NIEDOPUSZCZALNOŚCI ZARZUTÓW NIEISTNIENIA OBOWIĄZKU ORAZ BRAKU WYMAGALNOŚCI OBOWIĄZKU OBJĘTEGO TYTUŁEM WYKONAWCZYM. W OCENIE PEŁNOMOCNIKA ZOBOWIĄZANEGO ZGŁOSZENIE ZARZUTÓW TOKU POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO BYŁO DOPUSZCZALNE I UZASADNIONE. ORGAN EGZEKUCYJNY PIERWSZEJ INSTANCJI NIE WSKAZAŁ OZNACZENIA (SYGNATURY) AKTU "ADMINISTRACYJNEGO POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO", ANI NIE UZASADNIŁ SWOJEGO STANOWISKA. PEŁNOMOCNIK ZOBOWIĄZANEGO POWOŁAŁ SIĘ NA WYROKI WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 3 SIERPNIA 2011 R., SYGN. AKT I SA/GD 291/11 I SYGN. AKT I SA/GD 292/11. W OCENIE PEŁNOMOCNIKA ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI BEZZASADNIE NIE UWZGLĘDNIŁ ZARZUTÓW NIEISTNIENIA I BRAKU WYMAGALNOŚCI OBOWIĄZKU OBJĘTEGO TYTUŁEM WYKONAWCZYM. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W PKT 1 WYROKU Z DNIA 1 CZERWCA 2011 R., SYGN. AKT I SA/GD 230/11 STWIERDZIŁ NIEWAŻNOŚĆ POSTANOWIENIA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ NR [...] DO [...] Z DNIA 7 LUTEGO 2011 R., ORAZ DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO NR [...] Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R. PRZEDMIOTOWE POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 5 SIERPNIA 2011 R., NARUSZAJĄ WIĘC PRZEPISY ART. 34 § 1, § 4 I § 5 W ZW. Z ART. 33 PKT 3 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA BEZZASADNYM NIEUWZGLĘDNIENIU ZARZUTU SPRZECZNOŚCI EGZEKWOWANEGO OBOWIĄZKU Z TREŚCIĄ , OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z DECYZJI ORGANU PODATKOWEGO. TYTUŁEM WYKONAWCZYM OBJĘTE JEST ZOBOWIĄZANIE W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA KONKRETNY MIESIĄC, A DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO NR [...] Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R., DOTYCZYŁA ROZLICZENIA KWARTALNEGO, A NIE MIESIĘCZNEGO. WYDANE POSTANOWIENIE Z DNIA 5 SIERPNIA 2011 R., NARUSZA PRZEPISY ART. 33 PKT 6 USTAWY O POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA BEZZASADNYM NIEUWZGLĘDNIENIU ZARZUTÓW: NIEDOPUSZCZALNOŚCI EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ NA PODSTAWIE WW. TYTUŁU WYKONAWCZEGO I NIEDOPUSZCZALNOŚCI ZASTOSOWANEGO ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO W POSTACI ZAJĘCIA PRAWA MAJĄTKOWEGO STANOWIĄCEGO WIERZYTELNOŚĆ Z RACHUNKU BANKOWEGO NA PODSTAWIE ZAWIADOMIENIA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 24 MAJA 2011 R. W OCENIE PEŁNOMOCNIKA ZOBOWIĄZANEGO PROWADZENIE EGZEKUCJI JEST NIEDOPUSZCZALNE, GDYŻ NIE ISTNIEJE W OBROCIE PRAWNYM DECYZJA WYMIENIONA W POZ. 30 TYTUŁU WYKONAWCZEGO. ZARZUCIŁ RÓWNIEŻ NARUSZENIE ART. 33 PKT 10 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI, STWIERDZAJĄC, ŻE TYTUŁ WYKONAWCZY NIE SPEŁNIA WYMOGÓW WYNIKAJĄCYCH Z ART. 27 WW. USTAWY, A W SZCZEGÓLNOŚCI WYMOGU ART. 27 § 1 PKT 3 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI WSKAZUJE: NIEPRAWIDŁOWO TREŚĆ PODLEGAJĄCEGO EGZEKUCJI OBOWIĄZKU, BŁĘDNĄ WYSOKOŚĆ ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ I ODSETEK ORAZ NIEPRAWIDŁOWĄ PODSTAWĘ PRAWNĄ NALEŻNOŚCI. TYTUŁ WYKONAWCZY NIE SPEŁNIA RÓWNIEŻ WYMOGU OKREŚLONEGO W ART. 27 § 1 PKT 6 WW. USTAWY, W POZ. 30 WYMIENIONO DECYZJE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, KTÓRA NIE FUNKCJONUJE W OBROCIE PRAWNYM. PRZEDMIOTOWE ZASKARŻONE POSTANOWIENIE Z DNIA 5 SIERPNIA 2011 R., NARUSZA PRZEPISY ART. 124 § 1 I 2 USTAWY - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO W ZW. Z ART. 34 § 1 I § 18 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE, BOWIEM NIE ZAWIERA (W OCENIE PEŁNOMOCNIKA ZOBOWIĄZANEGO) ROZSTRZYGNIĘCIA W PRZEDMIOCIE POSZCZEGÓLNYCH ZARZUTÓW. ORGAN EGZEKUCYJNY POWINIEN ZAJĄĆ STANOWISKO CO DO POSZCZEGÓLNYCH ZARZUTÓW W ROZSTRZYGNIĘCIU POSTANOWIENIA, A NIE WYŁĄCZNIE W JEGO UZASADNIENIU. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE: ART. 138 § 1 PKT 1 W ZWIĄZKU Z ART. 127 § 2 I ART. 144 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (DZ. U. Z 2000 R. NR 98, POZ. 1071 Z PÓŹN. ZM.), ORAZ ART. 34 § 1, § 4 I § 5 W ZWIĄZKU Z ART. 18 ORAZ NA PODSTAWIE ART. 17 § 1 USTAWY Z DNIA 17 CZERWCA 1966 R., O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI (DZ. U. Z 2005 R. NR 229, POZ. 1954 Z PÓŹN. ZM.), POSTANOWIENIEM Z DNIA 12 WRZEŚNIA 2011 R., UTRZYMAŁ W MOCY ZASKARŻONE POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 5 SIERPNIA 2011 R. NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z POWYŻSZYM ROZSTRZYGNIĘCIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, ZAWARTYM W POSTANOWIENIU Z DNIA 12 WRZEŚNIA 2011 R., P.K. REPREZENTOWANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA DORADCĘ PODATKOWEGO - R.J. WNIÓSŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU. PRZEDMIOTOWEMU POSTANOWIENIU DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 12 WRZEŚNIA 2011 R., ZARZUCIŁ NARUSZENIE PRZEPISÓW: 1. ART. 138 § 1 PKT 1 W ZW. Z ART. 144 USTAWY - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, 2. ART. 97 § 1 PKT 4 USTAWY - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, 3. ART. 34 § 1, § 1A, § 4, § 5 W ZW. Z ART. 33 PKT 1 I 2 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI, 4. ART. 34 § 1, § 4, § 5 W ZW. Z ART. 33 PKT 3, 6 I 10 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI, 5. ART. 124 § 1 I § 2 USTAWY - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO W ZWIĄZKU Z ART. 18 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE. ZARZUCAJĄC POWYŻSZE WNIÓSŁ O: 1. UCHYLENIE W CAŁOŚCI POSTANOWIENIA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 12 WRZEŚNIA 2011 R., 2. ZASĄDZENIE OD STRONY PRZECIWNEJ NA RZECZ SKARŻĄCEGO ZWROTU KOSZTÓW POSTĘPOWANIA WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH, W TYM ZASĄDZENIE ZWROTU KOSZTÓW ZASTĘPSTWA PROCESOWEGO (WYNAGRODZENIA DORADCY PODATKOWEGO). NA PODSTAWIE ART. 125 § 1 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.), WNIÓSŁ O ZAWIESZENIE POSTĘPOWANIA SĄDOWO ADMINISTRACYJNEGO Z NINIEJSZEJ SKARGI DO CZASU ROZSTRZYGNIĘCIA ZAGADNIENIA WSTĘPNEGO PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU WYDZIAŁ I, TO JEST ROZPATRZENIA SKARGI Z DNIA 11 SIERPNIA 2011 R., NA POSTANOWIENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 22 LIPCA 2011 R., DORĘCZONE W DNIU 26 LIPCA 2011 R., KTÓRE UCHYLA W CAŁOŚCI POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 24 CZERWCA 2011 R., UZNAJĄCE ZA NIEUZASADNIONE ZARZUTY WNIESIONE PISMEM Z DNIA 27 MAJA 2011 R., UZUPEŁNIONYM PISMEM Z DNIA 21 CZERWCA 2011 R., W SPRAWIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO PROWADZONEGO NA PODSTAWIE TYTUŁU WYKONAWCZEGO Z DNIA 20 MAJA 2011 R., OBEJMUJĄCEGO PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG I PRZEKAZUJE SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU ZOBOWIĄZANY REPREZENTOWANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA PODNIÓSŁ, IŻ W JEGO OCENIE POSTĘPOWANIE SĄDOWE W NINIEJSZEJ SPRAWIE POWINNO BYĆ ZAWIESZONE, GDYŻ ROZSTRZYGNIĘCIE NINIEJSZEJ SPRAWY ZALEŻY OD INNEGO TOCZĄCEGO SIĘ POSTĘPOWANIA. W OCENIE SKARŻĄCEGO, ZASKARŻONE POSTANOWIENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 12 WRZEŚNIA 2011 R., NARUSZA PRZEPISY ART. 138 § 1 PKT 1 W ZW. Z ART. 144 USTAWY - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA BEZZASADNYM UTRZYMANIU W MOCY POSTANOWIENIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, W SYTUACJI GDY ZARZUTY ZGŁOSZONE W ZAŻALENIU UZASADNIAŁY JEGO UWZGLĘDNIENIE W CAŁOŚCI. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NARUSZYŁ PRZEPIS ART. 97 § 1 PKT 4 USTAWY - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO POPRZEZ ZANIECHANIE ROZPATRZENIA SFORMUŁOWANEGO W ZAŻALENIU Z DNIA 11 SIERPNIA 2011 R., WNIOSKU O ZAWIESZENIE POSTĘPOWANIA ZAŻALENIOWEGO DO CZASU ROZPATRZENIA PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU SKARGI Z DNIA 11 SIERPNIA 2011 R., NA POSTANOWIENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 22 LIPCA 2011 R., PRZEZ CO UNIEMOŻLIWIŁ SKARŻĄCEMU ZŁOŻENIE ZAŻALENIA NA POSTANOWIENIE W PRZEDMIOCIE ODMOWY ZAWIESZENIA POSTĘPOWANIA, W PRZYPADKU STANOWISKA NEGATYWNEGO. POSTANOWIENIA ORGANÓW PIERWSZEJ I DRUGIEJ INSTANCJI ZOSTAŁY WYDANE Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW ART. 34 § 1, § 1A W ZWIĄZKU Z ART. 33 PKT 1 I 2 USTAWY POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA BEZZASADNYM STWIERDZENIU NIEDOPUSZCZALNOŚCI ZARZUTÓW NIEISTNIENIA OBOWIĄZKU ORAZ BRAKU WYMAGALNOŚCI OBOWIĄZKU OBJĘTEGO TYTUŁEM WYKONAWCZYM. W OCENIE SKARŻĄCEGO ZGŁOSZENIE WW. ZARZUTÓW W TOKU POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO BYŁO DOPUSZCZALNE I UZASADNIONE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU W PKT 1 WYROKU Z DNIA 1 CZERWCA 2011 R., SYGN. AKT I SA/GD 230/11 STWIERDZIŁ NIEWAŻNOŚĆ POSTANOWIENIA DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ NR [...] DO [...] Z DNIA 7 LUTEGO 2011 R., ORAZ DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO NR [...] Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R. WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU W PKT 2 WYROKU Z DNIA 1 CZERWCA 2011 R., SYGN. AKT I SA/GD 230/11 STWIERDZIŁ, ŻE DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO NR [...] Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R., NIE MOŻE BYĆ WYKONANA. STRONA SKARŻĄCA W SKARDZE Z DNIA 6 PAŹDZIERNIKA 2011 R. PODNOSI, ŻE POSTANOWIENIA ORGANÓW PIERWSZEJ I DRUGIEJ INSTANCJI NARUSZAJ Ą PRZEPISY ART. 34 § 1 § 4 I § 5 W ZW. Z ART. 33 PKT 3 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI POPRZEZ "NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA BEZZASADNYM NIEUWZGLĘDNIENIU ZARZUTU SPRZECZNOŚCI EGZEKWOWANEGO OBOWIĄZKU Z TREŚCIĄ OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z DECYZJI ORGANU PODATKOWEGO". STRONA SKARŻĄCA PONOWIŁA UPRZEDNIO ZGŁOSZONĄ ARGUMENTACJĘ PRZEDSTAWIONĄ W ZAŻALENIU Z DNIA 11 SIERPNIA 2011 R., STWIERDZAJĄC, ŻE "SKARŻONYM TYTUŁEM WYKONAWCZYM OBJĘTE JEST ZOBOWIĄZANIE W VAT ZA KONKRETNY MIESIĄC, A DECYZJA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO NR [...] Z DNIA 16 SIERPNIA 2010 R., DOTYCZY ROZLICZENIA KWARTALNEGO, A NIE MIESIĘCZNEGO". STRONA SKARŻĄCA ZARZUCIŁA RÓWNIEŻ NARUSZENIE PRZEPISÓW ART. 34 § 1, § 4 I § 5 W ZW. Z ART. 33 PKT 6 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI POPRZEZ "NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA BEZZASADNYM NIEUWZGLĘDNIENIU ZARZUTÓW: NIEDOPUSZCZALNOŚCI EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ NA PODSTAWIE WYMIENIONEGO TYTUŁU WYKONAWCZEGO I NIEDOPUSZCZALNOŚCI ZASTOSOWANEGO ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO W POSTACI ZAJĘCIA PRAWA MAJĄTKOWEGO STANOWIĄCEGO WIERZYTELNOŚĆ Z RACHUNKU BANKOWEGO. PROWADZENIE EGZEKUCJI JEST NIEDOPUSZCZALNE, GDYŻ NIE ISTNIEJE W OBROCIE PRAWNYM DECYZJA WYMIENIONA W POZ. 30 TYTUŁU WYKONAWCZEGO". PONADTO NARUSZENIE PRZEPISÓW ART. 34 § 1, § 4 I § 5 W ZWIĄZKU Z ART. 33 PKT 10 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI, POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA NIEUWZGLĘDNIENIU ZARZUTU NIESPEŁNIENIA PRZEZ WW. TYTUŁ WYKONAWCZY WYMOGÓW WYNIKAJĄCYCH Z ART. 27 WW. USTAWY, A W SZCZEGÓLNOŚCI WYMOGU ART. 27 § 1 PKT 3 WW. USTAWY WSKAZUJE: NIEPRAWIDŁOWO TREŚĆ PODLEGAJĄCEGO EGZEKUCJI OBOWIĄZKU, BŁĘDNĄ WYSOKOŚĆ ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ I ODSETEK ORAZ NIEPRAWIDŁOWĄ PODSTAWĘ PRAWNĄ NALEŻNOŚCI. TYTUŁ WYKONAWCZY NIE SPEŁNIA RÓWNIEŻ WYMOGU OKREŚLONEGO W ART. 27 § 1 PKT 6 WW. USTAWY, W POZ. 30 WYMIENIONO DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, KTÓRA NIE FUNKCJONUJE W OBROCIE PRAWNYM. W OCENIE STRONY SKARŻĄCEJ POSTANOWIENIA PIERWSZEJ I DRUGIEJ INSTANCJI NARUSZAJĄ PRZEPISY ART. 124 § 1 I 2 USTAWY - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO W ZW. Z ART. 34 § 1 I § 18 USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE, BOWIEM NIE ZAWIERAJĄ ROZSTRZYGNIĘCIA W PRZEDMIOCIE POSZCZEGÓLNYCH ZARZUTÓW. ORGAN EGZEKUCYJNY W POSTANOWIENIU Z DNIA 5 SIERPNIA 2011 R., NIE ZAJĄŁ STANOWISKA CO DO POSZCZEGÓLNYCH ZARZUTÓW W ROZSTRZYGNIĘCIU POSTANOWIENIA, A NIE WYŁĄCZNIE W JEGO UZASADNIENIU. PRZEDSTAWIENIE OCENY ZARZUTÓW WYŁĄCZNIE W UZASADNIENIU JEST NIEPRAWIDŁOWE. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ - OCENIAJĄC PONOWNIE ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY, PODTRZYMAŁ SWOJE STANOWISKO ZAJĘTE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE. ZASKARŻONE POSTANOWIENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 12 WRZEŚNIA 2011 R., KTÓRYM UTRZYMAŁ W MOCY ZASKARŻONE POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 5 SIERPNIA 2011 R., WYDANE ZOSTAŁO BOWIEM ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI PRZEPISAMI PRAWA, W TYM Z USTAWĄ - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO ORAZ USTAWĄ O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI. WOBEC POWYŻSZEGO DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NIE ZNALAZŁ UZASADNIENIA DO UWZGLĘDNIENIA ZARZUTÓW SKARGI I WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE. NA ROZPRAWIE W DNIU 14 LUTEGO 2011 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU DOPUŚCIŁ DOWÓD Z AKT SPRAWY O SYGNATURZE I SA/GD 913/11 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI POPRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, PRZY CZYM KONTROLA TA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. Z KOLEI PRZEPIS ART. 3 § 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), - DALEJ JAKO "P.P.S.A." - STANOWI, ŻE KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ SĄDY ADMINISTRACYJNE OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), B) I C) P.P.S.A.). Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A. WYNIKA Z KOLEI, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. WYKŁADNIA POWOŁANEGO WYŻEJ PRZEPISU WSKAZUJE, ŻE SĄD MA PRAWO ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS, GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY. Oceniając zaskarżone postanowienie organu odwoławczego oraz organu pierwszej instancji z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że naruszają one prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Podczas postępowania sądowego w wyniku dopuszczenia dowodu z akt sądowych opisanych powyżej zostało ustalone, że prawomocnym wyrokiem z dnia 9 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 lipca 2011 r. Z pisemnego uzasadnienia tego wyroku wynika, że w sprawie tej Sąd uznał za skuteczny zarzut naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. Sytuacja ta spowodowała, że w obrocie prawnym pozostaje postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 czerwca 2011 r., rozstrzygające zasadność zarzutów skarżącego zgłoszonych pismem z 27 maja 2011 r. Dla niniejszej sprawy oznacza to, że przystąpienie przez organ pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia sprawy i wydania w dniu 5 sierpnia 2011 r., postanowienia w wykonaniu postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 lipca 2011 r., w sytuacji, gdy kwestia jego legalności została poddana ocenie Sądu, doprowadziło do sytuacji, że ta sama sprawa została rozpatrzona w dwóch postanowieniach wydanych przez organ pierwszej instancji - w dniu 24 czerwca 2011 r., i w dniu 5 sierpnia 2011 r. Dopuszczenie do takiej sytuacji doprowadziło, że zaistniał stan niezgodny z prawem, rodzący konieczność wyeliminowania z obrotu obecnie zaskarżonych postanowień organów obu instancji. Wynik postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku zakończonego wyrokiem z dnia 9 listopada 2011 r., stanowił bowiem nową okoliczność istniejącą w dniu wydania przez organy podatkowe postanowienia, która to nie była temu organowi w dacie orzekania znana. Naruszenie prawa z tego wynikające zwalnia Sąd od oceny podniesionych w skardze zarzutów dotyczących toczącego się postępowania egzekucyjnego. Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżone postanowienia organów obu instancji. Zgodnie z dyspozycją art. 152 P.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. PONADTO WYROK ZAWIERA ROZSTRZYGNIĘCIE O KOSZTACH POSTĘPOWANIA, KTÓRE SĄD, ZGODNIE Z ART. 200, ART. 205 § 4 I ART. 209 P.P.S.A., ORAZ § 3 UST. 1 PKT 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI Z DNIA 31 STYCZNIA 2011 R., W SPRAWIE WYNAGRODZENIA ZA CZYNNOŚCI DORADCY PODATKOWEGO W POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI ORAZ SZCZEGÓŁOWYCH ZASAD PONOSZENIA KOSZTÓW POMOCY PRAWNEJ UDZIELONEJ PRZEZ DORADCĘ PODATKOWEGO Z URZĘDU (DZ. U. NR 31, POZ. 153), ZASĄDZIŁ OD ORGANU ADMINISTRACJI NA RZECZ STRONY SKARŻĄCEJ.