I SA/Gd 1128/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010r.na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 września 2010r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu kosztów opłaty skarbowej postanawia: przyznać M. Z. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 3 listopada 2010r., złożonym na urzędowym formularzu, M. Z. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała, iż jest matką samotnie wychowującą dwoje dzieci. Rodzina utrzymuje się z jej wynagrodzenia za pracę w kwocie 1700 zł oraz z zaliczki alimentacyjnej na dzieci w łącznej wysokości 500 zł. Całość dochodów wnioskodawczyni przeznacza na bieżące utrzymanie mieszkania i rodziny. Nie ma więc możliwości tworzenia rezerw finansowych na opłacanie kosztów sądowych. Rozpatrując wniosek wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej daje P.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację życiową skarżącej uwzględniając w szczególności korzystanie ze świadczeń rodzinnych, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca zwolnienie jej od kosztów sądowych w całości. Zauważyć należy, iż dochód trzyosobowej rodziny jest niski, stanowi kwotę 2.200 zł i kwota ta musi wystarczyć na całomiesięczne utrzymanie trzyosobowej rodziny, w tym dwójki uczących się dzieci. W tej sytuacji, stwierdzić należy, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dzieci. W konsekwencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.