I SA/Gd 1130/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz Sądowy WSA Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 20 listopada 2007 r., złożonym na formularzu PPF, A. G. zwróciła się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Do wniosku dołączyła odpisy zaświadczenia z powiatowego urzędu pracy z dnia 24 października 2007 r., zaświadczenia z gminnego ośrodka pomocy społecznej z dnia 6 listopada 2007 r., zaświadczenia z ZUS z dnia 6 listopada 2007 r. oraz pisma ZUS z dnia 6 października 2005 r. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach i nadesłanej przez nią dokumentacji źródłowej Sąd ustalił, że od dnia 28 stycznia 2005 r. jest ona zarejestrowana jako osoba bezrobotna, a od dnia 5 sierpnia 2005 r. nie przysługuje jej z tego tytułu prawo do zasiłku, ma na utrzymaniu małoletnią córkę, na którą otrzymuje zasiłek rodzinny w wysokości 64 zł oraz alimenty w wysokości 250 zł. Wnioskodawczyni uzyskuje także dochód z tytułu dzierżawy w wysokości 165 zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, jej majątek stanowi udział (1/2) we współwłasności domu o powierzchni 200 m2 (drugim współwłaścicielem jest małoletnia córka), który jest obciążony hipoteką kaucyjną na rzecz banku w kwocie 250.000 zł i 65.000 zł, a nadto został zajęty na poczet zobowiązań publiczno-prawnych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Biorąc pod uwagę wysokość łącznych dochodów wnioskodawczyni (479 zł), przeznaczonych na potrzeby dwóch osób oraz brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych, Sąd uznał, iż wykazała ona, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.