I SA/Gd 1131/10

Dnia 27 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia K.C. z dnia 4 lutego 2011 r. na postanowienie z dnia 10 stycznia 2011 r. odmawiające wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 sierpnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił K.C. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 sierpnia 2010 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 26 marca 2009 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca, pismem z dnia 4 lutego 2011 r. złożyła zażalenie wnosząc o jego uchylenie w całości. Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2011 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi w dniu 10 marca 2011 r. Wraz z pismem złożonym osobiście w siedzibie sądu w dniu 17 marca 2011 r., pełnomocnik przedłożył kserokopię potwierdzenia przelewu kwoty stanowiącej wpis od zażalenia wskazujący na dokonanie wpłaty w dniu 17 marca 2011 r. Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz wyciągów z rachunków bankowych ustalono, że w dniach od 17 do 28 marca 2011 r. nie wpłynęła kwota 100 zł. tytułem wpisu od zażalenia. Jedyna wpłata pochodząca od skarżącej została zaksięgowana z dniem 29 marca 2011 r. Zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2011 r. pełnomocnik strony został zobowiązany do złożenia dowodu nadania polecenia przelewu opłaty od zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi pełnomocnik wniósł o przedłużenie terminu do złożenia dowodu nadania polecenia przelewu. Zarządzeniem z dnia 17 maja 2011 r. przedłużono pełnomocnikowi termin do złożenia dowodu nadania przelewu opłaty od zażalenia do dnia 31 maja 2011 r. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi w dniu 25 maja 2011 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak stanowi natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a., zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W niniejszej sprawie pełnomocnik K.C. przedłożył kserokopię potwierdzenia przelewu mającą dokumentować uiszczenie wpisu od zażalenia w dniu 17 marca 2011 r. Z informacji zgromadzonych przez Sąd wynika jednak, że pomiędzy 17 a 28 marca 2011 r. nie wpłynęła żadna suma, która stanowiłaby kwotę wpłaconą przez skarżącą tytułem należnego wpisu od zażalenia. Dopiero w dniu 29 marca 2011 r. na rachunek bankowy sądu wpłynęła kwota w wysokości 100 zł. Z uwagi na rozbieżność występującą pomiędzy datą wykonania przelewu, a datą wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy sądu, celem zweryfikowania, czy powyższa suma stanowi uiszczony wpis od zażalenia, Sąd zobowiązał pełnomocnika do przedłożenia dowodu nadania polecenia przelewu. Pomimo wyznaczenia pełnomocnikowi dodatkowego terminu do wykonania zarządzenia przewodniczącego, pełnomocnik skarżącej nie przedstawił stosownej dokumentacji. W tym stanie rzeczy należało uznać, że wpis od zażalenia nie został uiszczony. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.