I SA/Gd 1131/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 sierpnia 2011 r. Nr [..] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 31 sierpnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania K. O. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 4 kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn. Powyższa decyzja, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia, została doręczona skarżącej w dniu 5 września 2011 r. co wynika z potwierdzenia odbioru. W dniu 5 października 2011 r. K. O. nadała w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą skargę na opisaną powyżej decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarga wpłynęła do tut. Sądu w dniu 10 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 11 października 2011 r. nadał ww. skargę do Dyrektora Izby Skarbowej. Organ przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późno zm.) dalej jako "P.p.s.a." skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym - zgodnie z art. 54 § 1 cyt. powyżej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w tym przypadku za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej. W doktrynie oraz orzecznictwie dominujący jest pogląd i Sąd rozpoznający sprawę ten pogląd akceptuje, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; post. WSA w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SAM/r 379/01, niepubl.; post. WSA w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, niepubl.). Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu 5 września 2011 r. Ustawowy termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upływał zatem w dniu 5 października 2011 r. Pomimo, że skarżąca nadała skargę w wymaganym terminie 30 dni, uchybiła postanowieniom zawartym w art. 54 § 1 P.p.s.a. i zamiast zgodnie z pouczeniem przesłać ją do sądu za pośrednictwem organu skierowała ją na adres sądu. Wobec prawidłowego nadania przez Sąd przedmiotowej skargi do organu w dniu 11 października 2011 r. (co należy przyjąć jako faktyczną datę nadania skargi) należy uznać ją za niedopuszczalną, jako wniesioną po upływie 30-dniowego terminu określonego w 53 § 1 P.p.s.a. Zatem zasadny jest wniosek Dyrektora Izby Skarbowej o odrzucenie skargi zawarty w odpowiedzi na skargę z dnia 28 października 2011 r. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę