I SA/Gd 1133/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 kwietnia 2016 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić zażalenie z dnia 6 maja 2016 r. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie skarżącego z dnia 25 września 2015 r. Powyższe postanowienie sądu zostało zaskarżone przez pełnomocnika skarżącego pismem z dnia 6 maja 2016 r. Z uwagi na nieprawidłowo opisane przez doręczyciela zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej postanowienie z dnia 1 kwietnia 2016 r. zobowiązano Polską Grupę Pocztową S.A. do wyjaśnienia m.in. czy rzeczona przesyłka była powtórnie awizowana i wskazania dat pierwszego i drugiego awiza. W odpowiedzi na reklamację doręczyciel poinformował, że zgodnie z zapisem systemowym ww. przesyłka była awizowana w dniach: 14 i 22 kwietnia 2016 r. Odbiór przesyłki potwierdzono 29 kwietnia 2016 r. co wynikało z załączonego skanu z datą 29.04.2016 r. i podpisem D.S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z treścią art. 73 p.p.s.a w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania lub w miejscu wskazanym jako adres dla doręczeń, na drzwiach biura lub). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, tj. po upływie 14 dni od pierwszego zawiadomienia - po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia jej w placówce pocztowej. W wyniku przeprowadzonego przez Sąd postępowania reklamacyjnego ustalono, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia została przesłana na podany w skardze adres i wobec nieobecności adresata w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (w dniach 14 i 22 kwietnia 2016 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie skarżącemu było skuteczne i zostało dokonane z upływem 28 kwietnia 2016 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Zatem termin do złożenia zażalenia upłynął więc z dniem 5 maja 2016 r. Tymczasem zażalenie zostało złożone przez pełnomocnika skarżącego w dniu 6 maja 2016 r., a więc po upływie ustawowego, siedmiodniowego terminu. Mając powyższe na względzie, sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.