I SA/Gd 1134/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 27 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 1134/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę K. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 27 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Odpis ww. wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w 27 lutego 2013 r. (akta sprawy, k.49). W dniu 29 marca 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie, złożenie odpisu skargi kasacyjnej oraz wykazanie, że jest adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 16 kwietnia 2013 r. (akta sprawy, k.54). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 177 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako "p.p.s.a.") skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt sprawy, wniesiona przez K. N. skarga kasacyjna zawierała braki formalne. Zarządzenie w przedmiocie wezwania K. N. do uzupełnia tychże braków zostało odebrane przez dorosłego domownika R. N. w dniu 16 kwietnia 2013 r. (zwrotne poświadczenie odbioru, akta sprawy - k. 54).W związku z powyższym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej upływał w dniu 23 kwietnia 2013 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie, albowiem skarżący nie podpisał skargi kasacyjnej oraz nie złożył do akt sprawy jej odpisu. Skarżący nie wykazał również, że jest adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym. Tymczasem w myśl art. art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem, iż przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być też sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami – lub rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). Sąd podkreśla, że niniejszej sprawie zastosowano aprobowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym tryb wyjaśnienia, czy osoba, która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II GSK 502/07), ale jak wskazano wyżej, skarżący w wyznaczonym terminie nie wykazał, że jest osobą, legitymującą się uprawnieniem do sporządzenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała podstaw do przyjęcia, iż K. N. jest osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienioną w art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.