I SA/Gd 1137/10

PostanowienieWSA w Gdańsku2011-01-17

Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym może zostać uwzględniony, gdy wnioskodawca nie przedłożył wymaganych dokumentów potwierdzających jego sytuację majątkową?
Ratio decidendi
Prawo pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym może być przyznane tylko wtedy, gdy wnioskodawca udokumentuje swoją sytuację materialną w sposób przekonujący, że bez wsparcia państwa nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania. Ciężar dowodu spoczywa na stronie wnioskującej, a brak złożenia wymaganych dokumentów uniemożliwia organowi pełną ocenę możliwości płatniczych i skutkuje odmową przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Wnioskodawca W. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu dotyczącym skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie podatku dochodowego za 2006 rok. W uzasadnieniu wskazał trudną sytuację materialną, w tym niskie dochody z pracy dorywczej, korzystanie z pomocy społecznej oraz skromne warunki mieszkaniowe. Organ zobowiązał go do przedłożenia dokumentów potwierdzających sytuację majątkową, jednak wnioskodawca nie dostarczył wymaganych dokumentów w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011r.na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 września 2010r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w części decyzji poprzez obniżenie wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2006 rok postanawia: odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 30 listopada 2010r. W. K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazał, iż utrzymuje się z pracy dorywczej (umowa zlecenie). Ma dwóch synów 21 lat i 10 lat. Starszy syn mieszka z wnioskodawcą na młodszego płaci alimenty. Mieszkanie zajmowane przez skarżącego wraz z synem i ojcem jest bardzo skromne, ma dwa pokoje, nie jest wyposażone w gaz ani ciepłą wodę. Wnioskodawca podniósł, iż korzysta z pomocy społecznej i dotacji do mieszkania z Urzędu Miasta. Jest zarejestrowany w PUP jako osoba poszukująca pracy bez prawa do zasiłku. Dochodem rodziny jest emerytura ojca skarżącego w wysokości 1400 zł oraz środki uzyskiwane przez skarżącego w ramach prac dorywczych. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy pismem z dnia 6 grudnia 2010 r., zobowiązano go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W niniejszej sprawie termin do złożenia dokumentów źródłowych upłynął z końcem dnia 10 stycznia 2011r. Przesyłka była bowiem prawidłowo awizowana w dniu 10 grudnia 2010r. oraz powtórnie 20 grudnia 2010r. i zwrócona do Sądu w dniu 31 grudnia 2010r. Zatem zgodnie z treścią art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutek doręczenia nastąpił w ostatnim dniu do odbioru przesyłki tj. 27 grudnia 2010r. Zakreślony czternastodniowy termin do złożenia dokumentów źródłowych upłynął bezskutecznie. Skarżący nie wykonał zarządzenia referendarza. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Ubieganie się czy to o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym czy też w całości jest niczym innym jak domaganiem się sfinansowania części bądź całości sporu zawisłego przed sądem z inicjatywy skarżącego przez Skarb Państwa. Oznacza to, iż koszty postępowania zostaną przerzucone na innych podatników. Zaś kryteria przyznania prawa pomocy w rozpatrywanej sprawie są jednoznaczne. Mianowicie udokumentowana sytuacja materialna wnioskodawcy musi przekonywać, iż bez wsparcia ze strony Państwa strona nie posiada środków finansowych na samodzielne uiszczanie kosztów generowanych przez postępowanie sądowoadministracyjne. Podkreślić należy, iż to na stronie wnioskującej spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Sam zainteresowany uniemożliwił referendarzowi sądowemu pełną ocenę swoich możliwości płatniczych. Referendarz zaś nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów i oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wskazano sprawą strony zainteresowanej jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Zaś dane zawarte we wniosku nie stanowiły wystarczających informacji mogących spowodować pozytywne rozpoznanie złożonego wniosku. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło