I SA/Gd 114/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia: odmówić przyznania J. C. prawa pomocy. J. C. we wniesionej skardze zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych nieruchomości oraz ruchomości, oszczędności, ani dochodów. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy pismem z dnia 14 lutego 2014 r., zobowiązano go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano, to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. Skarżący jednak nie zastosował się do wystosowanego wezwania w pełni, bowiem nie nadesłał wszystkich wymaganych dokumentów. Oświadczył wnioskodawca, że nie posiada żadnych dochodów, jest osobą bezrobotną, zamieszkuje w domu rodziców, alimenty na małoletnią córkę uiszczają za niego rodzice. Nie posiada historii kont bankowych, gdyż od momentu zajęcia ich przez komornika nie dokonywał żadnych transakcji. Jest zameldowany i zamieszkuje w domu rodziców i nie ponosi z tego tytułu żadnych kosztów. Przedstawił skarżący PIT 28 za 2013 rok, zaświadczenie z PUP w Gdyni potwierdzające status osoby bezrobotnej, wyrok sądu orzekający rozwód i określający obowiązek alimentacyjny oraz wydruk stanu konta w mBanku i ING. Pozostałych dokumentów i oświadczeń, do złożenia których zobowiązano, wnioskodawca nie przedstawił. Referendarz w wystosowanym wezwaniu domagał się przedstawienie wyciągów ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę rachunków i lokat bankowych, bez znaczenia jest zatem czy operacje były na rachunku dokonywane czy nie, wnioskodawca nie przedstawił wyciągów. Nie złożył wnioskodawca oświadczenie o prowadzonym wobec niego postępowaniu egzekucyjnym, o wysokości zobowiązań finansowych wobec instytucji finansowych, kontrahentów, dostawców mediów i innych podmiotów. Strona wnioskująca uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu pełnej dokumentacji. W oparciu o dane zawarte w formularzu i przedstawione w odpowiedzi na wezwanie nie można uznać, że wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pozostało szereg okoliczności, które wyjaśnione nie zostały, nie jest znana referendarzowi wysokość miesięcznych dochodów wnioskodawcy, ani też wysokość kosztów utrzymania ani tego w jakiej wysokości posiada zaległe zobowiązania. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.