I SA/Gd 1140/10
PostanowienieWSA w Gdańsku2010-12-03
Skład orzekający: Ewa Kwarcińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji podatkowej bez wykazania przez skarżącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd administracyjny odmówił wstrzymania wykonania decyzji podatkowej, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił istnienia przesłanek materialnoprawnych, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Samo przekonanie o zasadności zarzutów nie wystarcza do wstrzymania wykonania decyzji.Stan faktyczny
D. T. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 31 sierpnia 2010 r., która po rozpatrzeniu odwołania uchyliła decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w części dotyczącej podatku VAT za lipiec, sierpień i wrzesień 2007 r., określając nowe kwoty zobowiązania podatkowego. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Decyzją z dnia 31 sierpnia 2010 roku, nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 grudnia 2009 roku nr [...] określającej D. T. wysokość zobowiązania w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 rok w kwocie łącznej 128.768,00 złotych uchylił decyzję organu I instancji w części określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2007 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym i za miesiące sierpień, wrzesień 2007 r. zobowiązanie podatkowe i w tym zakresie określił za lipiec 2007 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia w kwocie 9.297 zł, za sierpień 2007 r. zobowiązanie podatkowe w kwocie 3.996 zł, za wrzesień 2007 r. w wysokości 13.233 zł, zaś w pozostałym zakresie tj. od miesięcy stycznia do czerwca i od października do grudnia 2007 r. utrzymał w/w decyzję w mocy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku D. T. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).
Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Orzecznictwo sądów administracyjnych jednorodnie podkreśla, że wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Tymczasem strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, albowiem wniosek o jej wstrzymanie nie zawiera żadnego uzasadnienia. Nie wynika to również z okoliczności i charakteru sprawy. Samo zaś przekonanie strony skarżącej o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło