I SA/Gd 1142/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka Sędziowie NSA Małgorzata Tomaszewska /spr./ Joanna Zdzienicka – Wiśniewska Protokolant Elżbieta Cymanowska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A S.A. na postanowienie Izby Skarbowej z dnia 25 sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie obciążenia strony kosztami sporządzenia kserokopii dokumentów oddala skargę. I SA/Gd 1142/03 U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 7 maja 2003 r. Nr [...] Urząd Skarbowy obciążył A S.A. kosztami sporządzenia kserokopii dokumentów w kwocie 147,00 zł, o wydanie których wystąpił pełnomocnik strony wnioskiem z dnia 23 stycznia 2003 r. Organ ustalił wysokość opłaty w wymienionej powyżej kwocie przyjmując: wyszukanie i kserowanie dokumentu – 0,90 zł, papier – 0,03 zł, toner – 0,02 zł, kserokopiarka – 0,05 zł. Na postanowienie to pełnomocnik strony wniósł zażalenie, w którym zakwestionował wysokość wyliczonych przez Urząd Skarbowy kosztów (1 zł za kserokopię każdej pełnej lub zaciętej strony) sporządzenia kserokopii żądanych dokumentów z akt prowadzonej sprawy podatkowej, i wniósł o uchylenie postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez prawidłowe określenie przedmiotowych kosztów. W ocenie pełnomocnika strony ustalona przez organ podatkowy pierwszej instancji opłata za sporządzenie kserokopii, nie odpowiada cenom rynkowym i jest znacznie zawyżona. Izba Skarbowa, po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2003 r. Nr [...] utrzymała w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego. W uzasadnieniu postanowienia Izba Skarbowa podniosła, że art. 267 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej pozwala na obciążenie strony kosztami sporządzenia odpisów lub kserokopii akt sprawy, przy czym nie został określony sposób kalkulacji wysokości tych opłat. Koszty postępowania są ustalane przez organ podatkowy i pokrywają one wydatki związane z tym postępowaniem. Organ kalkuluje wysokość opłaty na poziomie gwarantującym jedynie zwrot poniesionych nakładów. Izba nadto stwierdziła, że w żadnej mierze cena za kserokopię strony możliwa do uzyskania w punktach ksero, nie może być odpowiednikiem ceny kopii dokumentu wydawanego przez Urząd na żądanie strony. Stanowi o tym chociażby potrzeba dokładnego przejrzenia akt sprawy celem sporządzenia kopii dokumentów ściśle odpowiadających żądaniom strony. Przedstawiona przez Urząd Skarbowy kalkulacja jest – zdaniem Izby – prawidłowa i realnie przedstawia poniesione nakłady i wydatki. Pełnomocnik strony nie zgadzając się ze stanowiskiem Izby Skarbowej wydane postanowienie zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przedmiotowemu postanowieniu pełnomocnik strony zarzucił, iż podjęte zostało z naruszeniem przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 267 § 1 pkt 3 i art. 264 Ordynacji podatkowej oraz art. 217 § 2, art. 210 § 4 zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej. Zarzucając powyższe pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Strona skarżąca podtrzymała zarzut, iż opłata za sporządzenie kserokopii nie odpowiada cenom rynkowym i jest znacznie zawyżona. Koszty te muszą być – podnosi strona – realne i odpowiadać ściśle wydatkom poniesionym w związku ze sporządzeniem kserokopii dokumentów. Zdaniem pełnomocnika strony zaskarżone postanowienie nie zawiera prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego albowiem Izba w uzasadnieniu wskazuje jedynie przepisy prawa bez wyjaśnienia podstawy prawnej. Odpowiadając na zarzuty skargi Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko i argumentując jak w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie – wbrew zarzutom podniesionym w skardze – nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Zdaniem Sądu organ pierwszej instancji prawidłowo skalkulował koszty związane ze sporządzeniem kserokopii dokumentów żądanych przez pełnomocnika Spółki. Zasadnie uwzględnił w ustalonych kosztach czas pracownika wykonującego kserokopie dokumentów, który w efekcie ekonomicznym stanowi wydatek związany z uwzględnieniem wniosku skarżącego oraz poprawnie wyliczył koszt zużycia papieru, toneru i kserokopiarki. Złożona skarga, poza sformułowaniami ogólnymi, nie zawiera innej, niż dokonana przez organ, kalkulacji kosztów. Sprowadza się jedynie do nieuzasadnionego wniosku, aby część uwzględnionych w kalkulacji kosztów pominąć. Trzeba stwierdzić, iż argumenty pełnomocnika strony, sprowadzające się do porównania kalkulacji dokonanej przez organ z cenami rynkowymi, są wynikiem niezrozumienia, wynikającej z przepisów prawa, zasady zwrotu kwot odpowiadających poniesionym faktycznie wydatkom. Należy też stanowczo stwierdzić, iż skalkulowane przez organ podatkowy koszty nie mogą w żadnym razie uwzględniać, czy też być zbieżne z cenami istniejącymi w punktach ksero, albowiem nakład pracy organu administracyjnego jest nieporównywalny z dokonaniem ksero dokumentu w punkcie wykonującym takowe usługi. Sporządzenie kserokopii dokumentów przez organ administracyjny wymaga znacznie więcej czasu, bo jak słusznie zauważyła Izba Skarbowa w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zrobienie kserograficznej odbitki to tylko jedna z czynności urzędnika realizującego żądanie strony. W niniejszej sprawie organ wykonał 147 kserokopii (stron), co stanowi prawie 1 tom akt administracyjnych. Nie może więc budzić wątpliwości, iż czas pracy pracownika zaangażowanego w sporządzenie tych kserokopii miał istotny wpływ na wysokość opłaty. Z tych też przyczyn Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku.