I SA/Gd 1142/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Referent Monika Majewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 1 września 2010 r. nr Sygn. akt [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za 2009 r. oddala skargę ZASKARŻONĄ DO SĄDU DECYZJĄ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE PO ROZPOZNANIU ODWOŁANIA D. K. OD DECYZJI WÓJTA GMINY Z DNIA 24 LUTEGO 2010 R., (NR [...]) W SPRAWIE ODMOWY UMORZENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA ROK 2009 W KWOCIE 6.954,00 ZŁ. NA PODSTAWIE ART. 67A § 1 PKT 3 ORAZ ART. 233 § 1 PKT 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 ZE ZM.), UTRZYMAŁO W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU SKO STWIERDZA, IŻ WNIOSKIEM Z DNIA 12 MARCA 2009 R. PANI D. K. ZWRÓCIŁA SIĘ Z PROŚBĄ O CZASOWE OBNIŻENIE LUB UMORZENIE PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA ROK 2009 NA OKRES PRZESTOJU, KTÓRY TO NIE POWINIEN TRWAĆ DŁUŻEJ NIŻ DO KOŃCA II KWARTAŁU 2009. POWODEM PRZESTOJU JEST CZASOWE WSTRZYMANIE PRODUKCJI PRZEZ KONTRAHENTA ZAGRANICZNEGO. WÓJT GMINY DECYZJĄ Z DNIA 24 LUTEGO 2010 R., ODMÓWIŁ UMORZENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA ROK 2009 W KWOCIE 6.954,00 ZŁ. W UZASADNIENIU DECYZJI STWIERDZIŁ, ŻE PO ZAPOZNANIU SIĘ Z ARGUMENTACJĄ STRONY ORAZ AKTAMI SPRAWY BRAK JEST WYSTARCZAJĄCYCH PRZESŁANEK DO UDZIELENIA WNIOSKOWANEJ ULGI. ODWOŁANIE OD POWYŻSZEJ DECYZJI ZŁOŻYŁA D. K. W UZASADNIENIU ODWOŁANIA PANI K. STWIERDZIŁA, IŻ KRYZYS ŚWIATOWY, KTÓRY DOTKNĄŁ RÓWNIEŻ JEJ FIRMĘ JEST ZDARZENIEM UZNAWANYM ZA WYJĄTKOWE I WAŻNYM INTERESEM PUBLICZNYM ZUPEŁNIE NIEZALEŻNYM OD JEJ OSOBY. ODWOŁUJĄCA SIĘ PODKREŚLA, ŻE JEJ FIRMA DAJE OD WIELU LAT ZATRUDNIENIE I MIMO DŁUGOTRWAŁEGO PRZESTOJU UTRZYMAŁA OBECNY POZIOM ZATRUDNIENIA, CO W PEŁNI PRZEKONUJE DO PODJĘCIA WŁAŚCIWEJ DECYZJI. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE UZNAJĄC ODWOŁANIE ZA NIEZASADNE, STWIERDZA, IŻ W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE ZASTOSOWANIE MA PRZEPIS ART. 67A § 1 PKT 3 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 ZE ZM.). STOSOWNIE DO TEGO PRZEPISU ORGAN PODATKOWY W PRZYPADKACH UZASADNIONYCH WAŻNYM INTERESEM PODATNIKA LUB INTERESEM PUBLICZNYM, MOŻE NA WNIOSEK PODATNIKA UMORZYĆ W CAŁOŚCI LUB CZĘŚCI ZALEGŁOŚCI PODATKOWE, ODSETKI ZA ZWŁOKĘ LUB OPŁATĘ PROLONGACYJNĄ. DECYZJE DOTYCZĄCE UMORZENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWYCH PODEJMOWANE SĄ ZATEM W RAMACH TZW. UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO, A PONADTO OBOWIĄZUJĄCĄ W POLSKIM PRAWIE JEST ZASADA OBOWIĄZKOWEGO PŁACENIA PODATKÓW. WYJĄTEK OD TEJ ZASADY USTAWODAWCA PRZEWIDZIAŁ W PRZEPISIE ART. 67A § 1 PKT 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ DOPUSZCZENIE MOŻLIWOŚCI UDZIELANIA POMOCY W POSTACI UMORZENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ W WYPADKU ZAISTNIENIA ŚCIŚLE OKREŚLONYCH PRZESŁANEK, TJ.: WAŻNEGO INTERESU PODATNIKA LUB INTERESU PUBLICZNEGO. O ISTNIENIU WAŻNEGO INTERESU PODATNIKA ZDANIEM SKO DECYDUJĄ ZOBIEKTYWIZOWANE KRYTERIA, NA PODSTAWIE KTÓRYCH ORGAN PODATKOWY ROZSTRZYGA O UMORZENIU, BĄDŹ NIE, ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ. WAŻNEGO INTERESU PODATNIKA NIE MOŻNA UTOŻSAMIĆ Z JEGO SUBIEKTYWNYM PRZEKONANIEM O POTRZEBIE UMORZENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ. KOLEGIUM PODKREŚLA, ŻE UMORZENIE ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ (W CZĘŚCI LUB W CAŁOŚCI) JEST INSTYTUCJĄ NADZWYCZAJNĄ, KTÓRA MOŻE BYĆ STOSOWANA JEDYNIE W WYJĄTKOWYCH PRZYPADKACH I NIE MOŻE PROWADZIĆ DO TEGO, ABY POWSZECHNIE STOSOWAĆ TEN NADZWYCZAJNY TRYB, ALBOWIEM ZASADĄ JEST PŁACENIE PODATKÓW. ZDANIEM SKO ZA WAŻNY INTERES PODATNIKA NALEŻY UZNAĆ SYTUACJĘ, W KTÓREJ Z POWODÓW NADZWYCZAJNYCH LUB LOSOWYCH PODATNIK NIE JEST W STANIE UREGULOWAĆ ZALEGŁOŚCI PODATKOWYCH. SKO PODKREŚLA, ŻE PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI JEST PODATKIEM TYPU MAJĄTKOWEGO, KTÓREGO OBOWIĄZEK ZAPŁATY NIE JEST UZALEŻNIONY OD OSIĄGANYCH PRZEZ PODATNIKA KORZYŚCI MATERIALNYCH; SAM FAKT POSIADANIA GRUNTU LUB OBIEKTU BUDOWLANEGO JEST PRZESŁANKĄ DO USTALENIA WYMIARU PODATKU I NAŁOŻENIA NA PODATNIKA OBOWIĄZKU JEGO ZAPŁATY. PODATNIK PROWADZĄC DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ POWINIEN UWZGLĘDNIAĆ OBOWIĄZEK ZAPŁATY PODATKU. SKO PODKREŚLA I TO, ŻE W PROWADZENIU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NORMALNYM STANEM RZECZY JEST, ŻE PODMIOTY GOSPODARCZE SAMODZIELNIE PONOSZĄ RYZYKO ZWIĄZANE Z PROWADZENIEM DZIAŁALNOŚCI, A PODEJMUJĄC PRZEDSIĘWZIĘCIE GOSPODARCZE W RACHUNKU EKONOMICZNYM MUSZĄ UWZGLĘDNIĆ KONIECZNOŚĆ REGULOWANIA PODATKÓW W OBOWIĄZUJĄCYCH TERMINACH. DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA JEST DZIAŁALNOŚCIĄ PROWADZONĄ NA WŁASNE RYZYKO, NIE JEST WIĘC ISTOTNE Z PUNKTU WIDZENIA ORGANU PODATKOWEGO, ŻE ZALEGŁOŚĆ PODATKOWA NIE POWSTAŁA WSKUTEK WINY UMYŚLNEJ PODATNIKA, CZY TEŻ POWSTAŁA WSKUTEK NIEWYWIĄZYWANIA SIĘ KONTRAHENTÓW PODATNIKA Z ZOBOWIĄZAŃ. KOLEGIUM PODKREŚLA, ŻE SYTUACJA FINANSOWA PODATNIKA CHOĆ SPOWODOWANA ZOSTAŁA OKOLICZNOŚCIAMI NIEPOŻĄDANYMI, TO JEDNAK CHARAKTERYSTYCZNYMI, W PEWNYM SENSIE TYPOWYMI, DLA PODMIOTÓW PROWADZĄCYCH DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ. Z TRUDNOŚCIAMI FINANSOWYMI BORYKA SIĘ ZNACZNA ILOŚĆ PRZEDSIĘBIORCÓW. NIE JEST TO ZATEM SYTUACJA ANI NADZWYCZAJNA, ANI WYJĄTKOWA, PODOBNIE JAK OKOLICZNOŚCI, KTÓRE DOPROWADZIŁY DO JEJ POWSTANIA. RYZYKO NIEPOWODZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ DOTYCZY KAŻDEGO PRZEDSIĘBIORCY, OBCIĄŻAJĄC WŁAŚNIE JEGO. NIEPOWODZENIA ORAZ TRUDNOŚCI ZWIĄZANE Z UZYSKIWANIEM DOCHODÓW Z PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, SPADEK OBROTÓW LUB ZAMÓWIEŃ, CZASOWE WSTRZYMANIE PRODUKCJI NIE MOGĄ BYĆ UTOŻSAMIANE Z WYJĄTKOWĄ SYTUACJĄ, JAKĄ JEST PRZESŁANKA WAŻNEGO INTERESU PODATNIKA. WYŻEJ WSKAZANE SYTUACJE NIE STANOWIĄ AUTOMATYCZNIE PODSTAWY DO UDZIELENIA ULGI PODATKOWEJ. SĄ ONE ELEMENTEM RYZYKA GOSPODARCZEGO, DOŚĆ CZĘSTO WYSTĘPUJĄCEGO W GOSPODARCE RYNKOWEJ. PROWADZĄCY DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ WINIEN LICZYĆ SIĘ Z MOŻLIWOŚCIĄ ZMIANY SYTUACJI GOSPODARCZEJ NA RYNKU. SKO DALEJ ZAUWAŻA, ŻE TRUDNA SYTUACJA MATERIALNA PODATNIKA SAMA W SOBIE NIE MOŻE BYĆ UZNANA ZA PRZESŁANKĘ UMOŻLIWIAJĄCĄ ZASTOSOWANIE WNIOSKOWANEJ ULGI, A TYM BARDZIEJ NIE MOŻNA JEJ UTOŻSAMIAĆ Z WAŻNYM INTERESEM PODATNIKA. W PRZECIWNYM RAZIE PROWADZIŁOBY TO DO ABSURDU. ZAWSZE BOWIEM ULGA W ZAPŁACIE ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO JEST W INTERESIE (FAKTYCZNYM) PODATNIKA. W REZULTACIE KAŻDY PODATNIK ZNAJDUJĄCY SIĘ W TRUDNEJ SYTUACJI MAJĄTKOWEJ SPEŁNIAŁBY PRZESŁANKĘ PRZYZNANIA ULGI. DLATEGO WAŻNE JEST WYKAZANIE NADZWYCZAJNOŚCI TEJ SYTUACJI, W KTÓREJ PODATNIK ZNALAZŁ SIĘ NIEZALEŻNIE OD SWOJEGO POSTĘPOWANIA. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE, OKOLICZNOŚCI WSKAZANE PRZEZ WNIOSKODAWCZYNIĘ ZDANIEM SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO NIE STANOWIĄ NADZWYCZAJNYCH OKOLICZNOŚCI UZASADNIAJĄCYCH UMORZENIE PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2009 ROK. ZDANIEM KOLEGIUM, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WŁAŚCIWIE OCENIŁ SYTUACJĘ PANI K. I OKOLICZNOŚCI PODNOSZONE PRZEZ WNIOSKODAWCZYNIĘ W TOKU POSTĘPOWANIA, UZNAJĄC, ŻE BRAK BYŁO PODSTAW DO UWZGLĘDNIENIA WNIOSKU O UMORZENIE ZALEGŁOŚCI Z UWAGI NA NIEWYSTĄPIENIE NIEZBĘDNYCH DO TEGO PRZESŁANEK. KOLEGIUM WYJAŚNIŁO TAKŻE, ŻE USTAWODAWCA NIE PRZEWIDZIAŁ MOŻLIWOŚCI CZASOWEGO OBNIŻENIA PODATKÓW, STĄD WÓJT GMINY ORAZ KOLEGIUM ROZPATRZYŁO WNIOSEK PANI K. WYŁĄCZNIE W KONTEKŚCIE INSTYTUCJI UMORZENIA PODATKU UREGULOWANEJ W ART. 67A ORDYNACJI PODATKOWEJ. W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ SKARŻĄCA WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE PODOBNIE JAK WE WNIOSKU STWIERDZA, IŻ W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE KRYZYS KTÓRY DOTKNĄŁ RÓWNIEŻ JEJ FIRMĘ JEST, ZDARZENIEM, KTÓRE NA PEWNO MOŻNA UZNAĆ ZA WYJĄTKOWE I WAŻNY INTERES PUBLICZNY ZUPEŁNIE NIEZALEŻNY OD OSOBY SKARŻĄCEJ. SKARŻĄCA PODKREŚLA, ŻE MIMO KILKUMIESIĘCZNEGO PRZESTOJU W FIRMIE UTRZYMAŁA TAKI SAM POZIOM ZATRUDNIENIA, CO NA POWRÓT PRZYNOSI ZYSKI DLA BUDŻETU. NADTO ZDANIEM SKARŻĄCEJ SAMORZĄDY MAJĄ OBOWIĄZEK POMAGAĆ MAŁYM I ŚREDNIM PRZEDSIĘBIORCOM DZIĘKI CZEMU ZMNIEJSZA SIĘ ILOŚĆ BEZROBOTNYCH OCZEKUJĄCYCH NA ZASIŁEK. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNIOSŁO O ODRZUCENIE SKARGI Z POWODU UCHYBIENIA TERMINU DO JEJ WNIESIENIA A ODNOŚNIE MERITUM SPRAWY POWTÓRZYŁO, IŻ PROWADZĄCY DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ WINIEN LICZYĆ SIĘ Z MOŻLIWOŚCIĄ ZMIANY SYTUACJI GOSPODARCZEJ NA RYNKU A ZATEM BRAK BYŁO PODSTAW DO UWZGLĘDNIENIA WNIOSKU O UMORZENIE ZALEGŁOŚCI Z UWAGI NA NIE WYSTĄPIENIE NIEZBĘDNYCH DO TEGO PRZESŁANEK. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: UPRAWNIENIA WOJEWÓDZKICH SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, OKREŚLONE PRZEPISAMI M.IN. ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), ORAZ ART. 3 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZEZ SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM. - ZWANEJ DALEJ "P.P.S.A."), SPROWADZAJĄ SIĘ DO KONTROLI DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM, TJ. KONTROLI ZGODNOŚCI ZASKARŻONEGO AKTU Z PRZEPISAMI POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, A TAKŻE PRAWIDŁOWOŚCI ZASTOSOWANIA I WYKŁADNI NORM PRAWA MATERIALNEGO. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), H) I C) P.P.S.A.) Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A. WYNIKA, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ SKARGI. JEGO WYKŁADNIA WSKAZUJE, ŻE SĄD MA NIE TYLKO PRAWO, ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY. Z DRUGIEJ JEDNAK STRONY GRANICĄ PRAW I OBOWIĄZKÓW SĄDU WYZNACZONĄ W ART. 134 § 1 P.P.S.A., JEST ZAKAZ WKRACZANIA W SPRAWĘ NOWĄ. GRANICE TE ZAŚ WYZNACZONE SĄ DWOMA ASPEKTAMI MIANOWICIE: LEGALNOŚCIĄ DZIAŁAŃ ORGANU PODATKOWEGO ORAZ CAŁOKSZTAŁTEM ASPEKTÓW PRAWNYCH TEGO STOSUNKU PRAWNEGO, KTÓRY BYŁ OBJĘTY TREŚCIĄ ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA. POWYŻSZE OZNACZA, ŻE SĄD NARUSZYŁBY TEN PRZEPIS JEDYNIE WÓWCZAS, GDYBY PRZEKROCZYŁ OKREŚLONE WYŻEJ GRANICE DANEJ SPRAWY ALBO GDYBY OGRANICZYŁ SIĘ W OCENIE LEGALNOŚCI DO TYLKO ZARZUTÓW I WNIOSKÓW SKARGI. BADAJĄC NINIEJSZĄ SPRAWĘ W RAMACH POWYŻSZYCH PRZEPISÓW I W OPARCIU O AKTA SPRAWY, SĄD NIE DOPATRZYŁ SIĘ TAKICH, NARUSZEŃ PRAWA, KTÓRE SKUTKOWAŁYBY KONIECZNOŚCIĄ WYELIMINOWANIA Z OBROTU PRAWNEGO ZASKARŻONEJ DECYZJI. PANI D. K. ZWRÓCIŁA SIĘ W DNIU 12 MARCA 2009 R., Z WNIOSKIEM O CZASOWE OBNIŻENIE LUB UMORZENIE PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2009 ROK. Z POWODU POGŁĘBIAJĄCEGO SIĘ OD WIELU MIESIĘCY KRYZYSU FINANSOWEGO W KRAJU I NA ŚWIECIE, KTÓRY TO RÓWNIEŻ DOTKNĄŁ FIRMĘ PANI D. K., ZWRÓCIŁA SIĘ Z PROŚBĄ O CZASOWE OBNIŻENIE LUB UMORZENIE PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA ROK 2009 NA OKRES PRZESTOJU, KTÓRY TO NIE POWINIEN TRWAĆ DŁUŻEJ NIŻ DO KOŃCA DRUGIEGO KWARTAŁU 2009 ROKU. POWODEM PRZESTOJU JEST CZASOWE WSTRZYMANIE PRODUKCJI W JEJ FIRMIE PRZEZ KONTRAHENTA ZAGRANICZNEGO. PODATNICZKA JEDNOCZEŚNIE INFORMUJE, ŻE PRZERWA W WYKONANIU PRACY TRWA OD POCZĄTKU STYCZNIA, A PRACOWNICY PO WYKORZYSTANIU URLOPÓW WYPOCZYNKOWYCH OBECNIE PRZEBYWAJĄ NA URLOPACH BEZPŁATNYCH. PONOWNE RUSZENIE Z PRODUKCJĄ POWINNO NASTĄPIĆ W CIĄGU KILKU NAJBLIŻSZYCH MIESIĘCY, GDYŻ PROWADZĄ ZAAWANSOWANE ROZMOWY Z PARTNEREM DOTYCZĄCE DOGODNIEJSZYCH WARUNKÓW EKONOMICZNYCH JAK I PRODUKCYJNYCH MAJĄCYCH RACJĘ BYTU W CZASIE KRYZYSU. PONADTO PANI K. ZOBOWIĄZUJE SIĘ DO NIEZWŁOCZNEGO POWIADOMIENIA ODDZIELNYM PISMEM WÓJTA GMINY O PONOWNYM RUSZENIU Z PRODUKCJĄ. PANI D. K. PROSI O POZYTYWNE ZAŁATWIENIE WNIOSKU ZE WZGLĘDU NA WAŻNY INTERES SPOŁECZNY, UTRZYMANIE NA OBECNYM POZIOMIE ZATRUDNIENIA I NIE LIKWIDOWANIE ISTNIEJĄCYCH MIEJSC PRACY. Dodatkowo na wezwanie organu podała, że firmę uratował kredyt w rachunku bieżącym w kwocie kilkuset tysięcy złotych, który przyczynił się do uratowania firmy przed całkowitym krachem. Dzięki kredytom firma uratowała się od plajty. Stoi zatem przed Podatniczką ogromne wyzwanie wyjścia na prostą i pospłacanie zaciągniętych na czas kryzysu kredytów. Efektem tego będą zachowane stanowiska pracy, a do budżetu na powrót będą wpływały podatki z prowadzonej przez Panią K. działalności gospodarczej. W myśl art. 67 a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67 b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa (art. 67 § 2). DECYZJE ORGANÓW PODATKOWYCH WYDAWANE W PRZEDMIOCIE UDZIELANIA ULG PODATKOWYCH MAJĄ CHARAKTER TZW. UZNANIA ADMINISTRACYJNEGO. SĄDOWA KONTROLA TEGO RODZAJU DECYZJI JEST OGRANICZONA I SPROWADZA SIĘ JEDYNIE DO ZBADANIA, CZY ORGAN ZBADAŁ SPRAWĘ POD KĄTEM WYSTĄPIENIA PRZESŁANEK WYMIENIONYCH W ART. 67 A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, TJ. ISTNIENIA W DANEJ SPRAWIE WAŻNEGO INTERESU PODATNIKA LUB INTERESU PUBLICZNEGO. SĄD ADMINISTRACYJNY BADA RÓWNIEŻ, CZY MATERIAŁ DOWODOWY ZOSTAŁ ZEBRANY I OCENIONY W ZGODZIE Z ZASADAMI I REGUŁAMI PRAWIDŁOWEGO PROWADZENIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO WYNIKAJĄCYMI Z USTAWY - ORDYNACJA PODATKOWA. SĄDOWĄ KONTROLĄ NIE JEST NATOMIAST W TAKIEJ SYTUACJI OBJĘTE ROZSTRZYGNIĘCIE, BĘDĄCE WYNIKIEM DOKONANIA PRZEZ ORGAN WYBORU. SĄDY ADMINISTRACYJNE ZOSTAŁY BOWIEM POWOŁANE DO KONTROLI DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, A ZATEM NIE SĄ UPRAWNIONE DO BADANIA MERYTORYCZNEJ ZASADNOŚCI (CELOWOŚCI) DECYZJI UZNANIOWEJ. PODSTAWOWYM KRYTERIUM OCENY SŁUSZNOŚCI UDZIELENIA ULGI JEST ISTNIENIE "WAŻNEGO INTERESU PODATNIKA" LUB "INTERESU PUBLICZNEGO", PRZY CZYM SĄ TO POJĘCIA NIEOSTRE, CO OZNACZA, ŻE ICH TREŚĆ MUSI BYĆ USTALONA I OKREŚLONA W KAŻDEJ KONKRETNEJ SPRAWIE. DLA ORGANU PODATKOWEGO OZNACZA TO, IŻ W KAŻDEJ ROZPATRYWANEJ SPRAWIE INDYWIDUALNIE MUSI USTALIĆ, OKREŚLIĆ I OCENIĆ, NA CZYM POLEGA WAŻNY INTERES PODATNIKA I INTERES PUBLICZNY. KRYTERIUM "WAŻNEGO INTERESU PODATNIKA" WYMAGA WYKAZANIA KONKRETNYCH OKOLICZNOŚCI, KTÓRE SĄ WYJĄTKOWE, NIEZALEŻNE OD WOLI I SPOSOBU POSTĘPOWANIA PODATNIKA (NP. KLĘSKI ŻYWIOŁOWE, ZDARZENIA LOSOWE) UNIEMOŻLIWIAJĄCE MU WYWIĄZANIE SIĘ Z CIĄŻĄCYCH NA NIM WZGLĘDEM SKARBU PAŃSTWA OBOWIĄZKÓW, KTÓRE W ŻADEN SPOSÓB NIE MOGĄ ZOSTAĆ ZASPOKOJONE BEZ DORAŹNEJ POMOCY ZE STRONY ORGANÓW SKARBOWYCH. W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH PODKREŚLA SIĘ, IŻ WAŻNEGO INTERESU PODATNIKA, BĘDĄCEGO JEDNĄ Z PRZESŁANEK UDZIELENIA ULGI W POSTACI UMORZENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 67A § 1 PKT 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE MOŻNA UTOŻSAMIAĆ Z SUBIEKTYWNYM PRZEKONANIEM PODATNIKA O POTRZEBIE UMORZENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ. PRZEZ WAŻNY INTERES PODATNIKA NALEŻY ROZUMIEĆ NADZWYCZAJNE WZGLĘDY, KTÓRE MOGŁYBY ZACHWIAĆ PODSTAWAMI EGZYSTENCJI PODATNIKA I ŻE UMORZENIE ZALEGŁOŚCI PODATKOWYCH LUB ODSETEK UZASADNIONE BĘDZIE JEDYNIE W TAKICH WYPADKACH, KTÓRE SPOWODOWANE ZOSTAŁY DZIAŁANIEM CZYNNIKÓW, NA KTÓRE PODATNIK NIE MOŻE MIEĆ WPŁYWU I KTÓRE SĄ NIEZALEŻNE OD SPOSOBU JEGO POSTĘPOWANIA (TAK W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI Z DNIA 29 MAJA 2009 R., SYGN. AKT I SA/ŁD 173/09, PUBL. LEX NR 534559). Z KOLEI NAKAZ UWZGLĘDNIENIA "INTERESU PUBLICZNEGO" OZNACZA DYREKTYWĘ POSTĘPOWANIA, ZGODNIE Z KTÓRĄ NALEŻY MIEĆ NA WZGLĘDZIE RESPEKTOWANIE WARTOŚCI WSPÓLNYCH DLA CAŁEGO SPOŁECZEŃSTWA TAKICH JAK SPRAWIEDLIWOŚĆ, RÓWNOŚĆ, BEZPIECZEŃSTWO, ZAUFANIE OBYWATELI DO ORGANÓW WŁADZY, SPRAWNOŚĆ DZIAŁANIA APARATU PAŃSTWOWEGO, A TAKŻE SYTUACJĘ, GDY ZAPŁATA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO SPOWODUJE KONIECZNOŚĆ SIĘGANIA PRZEZ PODATNIKA DO ŚRODKÓW POMOCY PAŃSTWA. PRZENOSZĄC POWYŻSZE NA GRUNT ROZPOZNAWANEJ SPRAWY STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE ORGANY PODATKOWE PO ZAPOZNANIU SIĘ Z ARGUMENTACJĄ STRONY W SPOSÓB UPRAWNIONY UZNAŁY, ŻE BRAK JEST WYSTARCZAJĄCYCH PRZESŁANEK DO UDZIELENIA PODATNIKOWI WNIOSKOWANEJ ULGI W POSTACI UMORZENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ Z TYTUŁU PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA ROK 2009. ORGANY PODATKOWE ZASADNIE UZNAŁY, ŻE PRZEDSTAWIONE PRZEZ PODATNICZKĘ TRUDNOŚCI FINANSOWE JEJ FIRMY, KTÓRE JEDYNIE OPISAŁA NIE PRZEDSTAWIAJĄC DOWODÓW ANI KONKRETNYCH KWOT, NIE MOGĄ SKUTKOWAĆ UMORZENIEM ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ, GDYŻ NIE STANOWIĄ O WAŻNYM INTERESIE PODATNIKA LUB INTERESIE PUBLICZNYM. PODATNIK DECYDUJĄC SIĘ NA PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ POWINIEN WZIĄĆ POD UWAGĘ MOŻLIWOŚĆ ZMIANY KONIUNKTURY I W TAKI SPOSÓB PLANOWAĆ WYDATKI ABY W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI ZASPOKAJAĆ ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE. RYZYKO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ OBCIĄŻA WYŁĄCZNIE PODATNIKA I NIE MOŻE GO PRZERZUCAĆ NA GMINĘ, W INTERESIE KTÓREJ LEŻY ZAPEWNIENIE DOPŁYWU DO BUDŻETU NALEŻNOŚCI PODATKOWYCH W ODPOWIEDNIEJ WYSOKOŚCI. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY UZNAJĄC ZATEM W OPARCIU O ART. 145 P.P.S.A., A CONTRARIO, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE MIAŁO MIEJSCE NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, NARUSZENIE PRAWA DAJĄCE PODSTAWĘ DO WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA, INNE NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA MOGĄCE MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, SKUTKUJĄCE UCHYLENIEM ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA ORAZ NIE ZAISTNIAŁY PRZESŁANKI SKUTKUJĄCE STWIERDZENIEM JEGO NIEWAŻNOŚCI, BĄDŹ STWIERDZENIEM WYDANIA Z NARUSZENIEM PRAWA, NA MOCY ART. 151 P.P.S.A., SKARGĘ ODDALIŁ. DSZ