I SA/Gd 1150/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 12 września 2017 r. (data stempla pocztowego), złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 10 października 2017 r., którego braki formalne zostały uzupełnione w dniu 8 listopada 2017 r., skarżąca S. G. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Referendarz sądowy uznał dane zawarte we wniosku i powołane w nim okoliczności za wystarczające do oceny sytuacji finansowej skarżącej i jej możliwości płatniczych. Z oświadczenia skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca nie posiada żadnego majątku, osiąga dochody z wynagrodzenia za pracę w wysokości 2.000 zł brutto miesięcznie (tj. na poziomie płacy minimalnej), samotnie wychowuje siedmioletniego syna, którego koszty utrzymania pokrywa jego ojciec, natomiast bieżące wydatki skarżącej związane z jej utrzymaniem w części przekraczającej kwotę jej dochodów pokrywa matka skarżącej. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.