I SA/Gd 1159/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2013 postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 17 sierpnia 2015 r., uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 9 września 2015 r. (data stempla pocztowego), skarżąca A. T. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi w kwocie 361 zł) oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Referendarz sądowy uznał oświadczenie skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach za wystarczające do oceny sytuacji finansowej skarżącej. Na podstawie danych w nim zawartych ustalono, że: skarżąca posiada nieruchomość o charakterze innym niż mieszkalna i rolna w użytkowaniu wieczystym, z którego prowadzona jest egzekucja oraz wierzytelność z tytułu dzierżawy prawa użytkowania wieczystego nieruchomości o wartości 53.000 zł (wraz z odsetkami), prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, osiąga dochody z emerytury oraz alimentów w łącznej wysokości 2.102 zł netto miesięcznie, na pokrycie stałych kosztów związanych ze swoim bieżącym utrzymaniem przeznacza miesięcznie kwotę 1.421,77 zł – zaliczyła do nich opłaty czynszowe, za energię elektryczną, gaz, telewizję i internet, podatek od nieruchomości oraz wydatki na leczenie. Zatem do dyspozycji skarżącej pozostają środki w wysokości 680,23 zł. Zauważyć przy tym należy, że wśród ww. kosztów skarżąca nie uwzględniła wydatków, które bez wątpienia ponosi chociażby na zakup żywności, czy środków czystości. W tym stanie sprawy referendarz sądowy stwierdził, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Zdaniem orzekającego skarżąca nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru oraz kosztów sądowych, które na tym etapie sprawy stanowią ponad połowę środków, jakimi dysponuje skarżąca, po odliczeniu wydatków wyszczególnionych we wniosku. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.