I SA/Gd 1162/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. J. M. wnioskiem z 28 listopada 2011 r. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF skarżący uzupełnił 14 grudnia 2010 r. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz załączonych do wniosku dokumentów ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z matką, na której utrzymaniu pozostaje, matka wnioskodawcy otrzymuje rentę w wysokości 1.426,23 zł netto miesięcznie, wnioskodawca poza nieruchomością o powierzchni 1.25 ha (na której ustanowiona jest hipoteka na rzecz Skarbu Państwa) nie posiada innego majątku, stan zaległości podatkowych wnioskodawcy na dzień 30 listopada 2009 r. wynosił 107.722,54 zł (wraz z kwotą kosztów egzekucyjnych i odsetek), wnioskodawca posiada także zadłużenie wobec banku w kwocie 53.477,30 zł (wraz z odsetkami) z tytułu zaciągniętego kredytu. Miesięczne koszty związane z bieżącym utrzymaniem wnioskodawcy i jego matki, do których zaliczono opłaty za gaz, energię elektryczną, telefon, RTV, wynoszą 355 zł. Nadto wnioskodawca na mocy wyroku Sądu Okręgowego [...] z [...] zobowiązany został do uiszczania alimentów na rzecz małoletniego syna w kwocie 400 zł miesięcznie. Przedstawiony we wniosku stan dochodów i majątku wnioskodawcy nie budzi wątpliwości, gdyż korzystał on już z instytucji prawa pomocy w innych sprawach, w których udokumentował swoje możliwości płatnicze. Na dzień wydania niniejszego postanowienia sytuacja finansowa wnioskodawcy nie uległa poprawie. Nadal pozostaje on bez pracy, nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Wobec powyższego uznano, iż wnioskodawca wykazał zasadność złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. W ustalonym stanie faktycznym przyjąć należało, że nie ma on realnych możliwości poniesienia pełnych kosztów sądowych. Za taką oceną przemawia brak dochodów i zasobów pieniężnych, a także konieczność korzystania przez niego z pomocy udzielanej mu przez matkę w utrzymaniu. Z tych względów uznano, że skarżący spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.