I SA/Gd 1164/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 lutego 2012 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2011 r. oddala skargę. WÓJT GMINY DECYZJĄ Z DNIA 4 LUTEGO 2011 R. USTALIŁ A.B., K.B. I L.B. WYSOKOŚĆ ŁĄCZNEGO ZOBOWIĄZANIA PIENIĘŻNEGO ZA 2011 ROK. ODWOŁANIE OD POWYŻSZEJ DECYZJI ZŁOŻYLI A.B., K.B. I L.B. W UZASADNIENIU ODWOŁUJĄCY SIĘ WSKAZALI, ŻE W ROKU 2010 PRZED WYBORAMI OBIECANO IM, ŻE DZIAŁKA ORAZ DOM NA NIEJ STOJĄCY ZOSTANĄ PRZEKWALIFIKOWANE. PONADTO PODNIEŚLI, ŻE SĄ ZAMELDOWANI NA STAŁE (5 OSÓB), A DOM SPEŁNIA WARUNKI DOMU CAŁOROCZNEGO. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE DECYZJĄ Z DNIA 4 PAŹDZIERNIKA 2011 R., UTRZYMAŁO W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. W UZASADNIENIU DECYZJI WSKAZANO, ŻE PODSTAWĘ MATERIALNOPRAWNĄ W NINIEJSZEJ SPRAWIE STANOWIĄ PRZEPISY USTAWY Z DNIA 12 STYCZNIA 1991 R., O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH (DZ. U. Z 2010 R. NR 95, POZ. 613 ZE ZM. ZWANEJ DALEJ U.P.O.L.), USTAWY Z DNIA 15 LISTOPADA 1984 R., O PODATKU ROLNYM (DZ. U. Z 2006 R. NR 136, POZ. 969 ZE ZM.), ORAZ UCHWAŁY NR [...] RADY GMINY Z DNIA 27 PAŹDZIERNIKA 2010 R., W SPRAWIE OKREŚLENIA WYSOKOŚCI STAWEK PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI NA 2011 ROK (DZ. URZ. WOJ. POMORSKIEGO Z 2010 R. NR 155, POZ. 3018 ZE ZM.). STWIERDZONO RÓWNIEŻ, ŻE W PRZYPADKU USTALANIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W ZAKRESIE PODATKU ROLNEGO, JAK I PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI EWIDENCJA GRUNTÓW I BUDYNKÓW JEST PODSTAWĄ DO WYMIARU TYCH PODATKÓW, A NA KONIECZNOŚĆ USTALANIA CHARAKTERU GRUNTU I BUDYNKU NA POTRZEBY OPODATKOWANIA W OPARCIU O DANE Z EWIDENCJI GRUNTÓW WSKAZUJĄ BEZPOŚREDNIO ART. 1(A) UST. 3 I ART. 2 UST. 2 U.P.O.L., ORAZ ART. 1 USTAWY O PODATKU ROLNYM. W PRZEPISACH TYCH WYMIENIA SIĘ EWIDENCJĘ, JAKO DOKUMENT ROZSTRZYGAJĄCY O KLASYFIKOWANIU GRUNTÓW. WSKAZANO, ŻE ZGODNIE Z ART. 21 USTAWY Z DNIA 17 MAJA 1989 R. - PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE (TEKST JEDN. DZ. U. Z 2005 R. NR 240, POZ. 2027 ZE ZM.), - PODSTAWĘ WYMIARU PODATKÓW STANOWIĄ DANE ZAWARTE W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW. PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI, ROLNY I LEŚNY USTALANY JEST W OPARCIU O DANE WYNIKAJĄCE Z EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW CO DO KWALIFIKACJI TYCH GRUNTÓW ORAZ ICH POWIERZCHNI, KTÓRE TO DANE SĄ WIĄŻĄCE DLA ORGANU PODATKOWEGO. POGLĄD TEN ZNAJDUJE OPARCIE W BOGATYM ORZECZNICTWIE NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO (POR. WYROK NSA Z DNIA 15 LISTOPADA 1994 R., SA/KA 2592/93, WYROK NSA Z DNIA 11 KWIETNIA 1995 R., SA/WR 1703/94, POR. WYROK NSA Z DNIA 18 MAJA 1994 R., III SA 1685/93). DANE WYNIKAJĄCE Z EWIDENCJI GRUNTÓW LUB BUDYNKÓW MOGĄ BYĆ ZAKWESTIONOWANE, A WYNIKAJĄCE Z NICH DOMNIEMANIE ZGODNOŚCI Z RZECZYWISTYM STANEM RZECZY MOŻE BYĆ OBALONE. JEDNAKŻE WERYFIKACJA TYCH DANYCH NIE MOŻE BYĆ PRZEPROWADZONA PRZEZ ORGANY PODATKOWE, GDYŻ NIE POSIADAJĄ ONE TAKICH KOMPETENCJI. W OCENIE KOLEGIUM, OPODATKOWANIE BUDYNKU LUB JEGO CZĘŚCI STAWKĄ PODATKU PRZEWIDZIANĄ DLA BUDYNKÓW MIESZKALNYCH BĘDZIE MOŻLIWE, JEŻELI W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW BUDYNEK OZNACZONY ZOSTANIE JAKO MIESZKALNY. W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE BUDYNEK STANOWIĄCY WŁASNOŚĆ PAŃSTWA B. OZNACZONY ZOSTAŁ W EWIDENCJI JAKO "INNE NIEMIESZKALNE". TYM SAMYM BUDYNEK TEN NIE MOŻE ZOSTAĆ OPODATKOWANY JAKO BUDYNEK MIESZKALNY, TJ. WEDŁUG NAJNIŻSZYCH STAWEK W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI. TYM SAMYM PROWADZENIE W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO MAJĄCEGO NA CELU USTALENIE, CZY BUDYNEK JEST WYKORZYSTYWANY DO ZASPOKAJANIA POTRZEB MIESZKANIOWYCH WŁAŚCICIELI - W ŚWIETLE ZAPREZENTOWANYCH POWYŻEJ ROZWAŻAŃ - BYŁOBY NIEDOPUSZCZALNE. PODNIESIONE ZATEM W ODWOŁANIU OKOLICZNOŚCI ZAMELDOWANIA W TYM BUDYNKU STAŁE 5 OSÓB ORAZ SPEŁNIENIE WARUNKI DOMU CAŁOROCZNEGO NIE MOGĄ SPOWODOWAĆ, IŻ BUDYNEK BĘDZIE OPODATKOWANY JAKO BUDYNEK MIESZKALNY. JEDYNIE ZAKWALIFIKOWANIE TEGOŻ BUDYNKU W EWIDENCJI JAKO "MIESZKALNY" SPOWODUJE ZASTOSOWANIE NAJNIŻSZEJ STAWKI PODATKOWEJ. ZDANIEM SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO BUDYNEK PAŃSTWA B. ZOSTAŁ PRAWIDŁOWO OPODATKOWANY JAKO BUDYNEK LETNISKOWY, ZGODNIE Z § 1 PKT 2 LIT. H) W/W UCHWAŁY PODATKOWEJ GMINY. NA ZASADNOŚĆ TEGO STANOWISKA PRZEMAWIA FAKT, ŻE PRZEDMIOTOWY BUDYNEK BĘDĄCY WŁASNOŚCIĄ ODWOŁUJĄCYCH SIĘ WYBUDOWANY ZOSTAŁ NA TERENIE DLA KTÓREGO MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY PRZEWIDUJE ZABUDOWĘ LETNISKOWĄ. CO ISTOTNE, MAJĄC NA UWADZE ZAPISY TEGO PLANU, NA REALIZACJĘ PRZEDMIOTOWEGO BUDYNKU UZYSKANO DECYZJĘ ZEZWALAJĄCĄ NA BUDOWĘ BUDYNKU LETNISKOWEGO. DLATEGO TEŻ BUDYNEK STANOWIĄCY WŁASNOŚĆ PAŃSTWA B. OZNACZONY ZOSTAŁ W EWIDENCJI JAKO "INNE NIEMIESZKALNE". PRZYJĘCIE POWYŻSZEGO OZNACZA, IŻ PRZEDMIOTOWY BUDYNEK NALEŻY OPODATKOWAĆ JAKO LETNISKOWY (ZGODNIE Z § 1 PKT 2 LIT. H W/W UCHWAŁY), A POGLĄDOWI TEMU NIE STOI NA PRZESZKODZIE FAKT ZAMELDOWANIA W NIM WŁAŚCICIELI ORAZ OKOLICZNOŚĆ, IŻ BUDYNEK MOŻE ZASPOKAJAĆ CAŁOROCZNE POTRZEBY MIESZKANIOWE WŁAŚCICIELI. SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO ZŁOŻYŁ L.B. WNOSZĄC O UCHYLENIE DECYZJI I PRZEKAZANIE ICH DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA W PIERWSZEJ INSTANCJI. DECYZJI SKO ZARZUCONO: 1. BRAK ZROZUMIENIA I NIESTOSOWANIE PODSTAWOWEJ ZASADY PRAWA PODATKOWEGO - JEGO AUTONOMICZNOŚCI W STOSUNKU DO INNYCH DZIEDZIN PRAWA, 2. NARUSZENIE PRAWA POPRZEZ NIEWŁAŚCIWĄ INTERPRETACJĘ I NIESTOSOWANIE ORDYNACJI PODATKOWEJ, W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 210, 3. NARUSZENIE PRAWA POPRZEZ NIEWŁAŚCIWĄ INTERPRETACJĘ USTAWY Z 1991 R. O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH, W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 1A I 5, 4. NARUSZENIE PRAWA POPRZEZ NIEWŁAŚCIWĄ INTERPRETACJĘ USTAWY Z 1989 R. PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE, W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 21 I 26, 5. NIEDOKONANIE USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO I NIEPODWAŻENIE FAKTU WYKORZYSTANIA TEGO BUDYNKU DLA ZASPOKOJENIA PODSTAWOWYCH POTRZEB MIESZKANIOWYCH, 6. NARUSZENIE PRAWA POPRZEZ NIEWŁAŚCIWĄ INTERPRETACJĘ USTAWY Z 1994 R. PRAWO BUDOWLANE, W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 3 I ZAŁĄCZNIKA DO TEJ USTAWY, 7. STAROŚCIE NARUSZENIE PRAWA POPRZEZ NIEWŁAŚCIWĄ INTERPRETACJĘ USTAWY Z 1989 R. PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE, W WPROWADZENIE DO EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ BUDYNKÓW INFORMACJI NIEZGODNYCH Z TYM PRAWEM I STANEM FAKTYCZNYM A ORGANOM PODATKOWYM BEZKRYTYCZNE, BEZ USTALENIA/SPRAWDZENIA STANU FAKTYCZNEGO I DOMNIEMANIE ZGODNYCH TYCH DANYCH ZE STANEM FAKTYCZNYM I PRAWEM. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE NIE ZNALAZŁO PODSTAW DO UWZGLĘDNIENIA SKARGI W TRYBIE ART. 54 § 3 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), I WNIOSŁO O JEJ ODDALENIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI POPRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, PRZY CZYM KONTROLA TA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. Z KOLEI PRZEPIS ART. 3 § 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) - ZWANEJ W DALSZEJ CZĘŚCI "P.P.S.A." - STANOWI, ŻE KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ SĄDY ADMINISTRACYJNE OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), B) I C) P.P.S.A.). Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A., WYNIKA Z KOLEI, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. WYKŁADNIA POWOŁANEGO WYŻEJ PRZEPISU WSKAZUJE, ŻE SĄD MA PRAWO ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS, GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY. MAJĄC POWYŻSZE NA WZGLĘDZIE NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE W SPRAWIE NIE DOSZŁO DO NARUSZENIA PRAWA, CO OZNACZA, ŻE SKARGA PODLEGA ODDALENIU. W OCENIE SĄDU SAM FAKT, ŻE Z EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW WYNIKA, IŻ SKARŻĄCY JEST WSPÓŁWŁAŚCICIELEM DZIAŁKI OZNACZONEJ SYMBOLEM BI - INNE TERENY ZABUDOWANE, ZABUDOWANEJ BUDYNKIEM, KTÓREGO FUNKCJĘ OKREŚLONO JAKO INNY BUDYNEK NIEMIESZKALNY, WBREW STANOWISKU STRONY PRZESĄDZA, ŻE BUDYNEK TEN NIE JEST BUDYNKIEM MIESZKALNYM W ROZUMIENIU ART. 5 UST. 1 PKT 2 LIT. A) U.P.O.L. ZDANIEM SĄDU ZASADNICZYM BŁĘDEM OCENY PRZEZ SKARŻĄCEGO ZASKARŻONEJ DECYZJI BYŁO ZIGNOROWANIE WNIOSKÓW PŁYNĄCYCH Z UWZGLĘDNIENIA PRZEZ ORGANY PODATKOWE DLA POTRZEB ROZSTRZYGNIĘCIA ZAPISÓW W EWIDENCJI GRUNTÓW I BUDYNKÓW. W ŚWIETLE ART. 21 UST. 1 USTAWY - PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE NIE SPOSÓB BYŁO POMINĄĆ ZAPISY ODNOSZĄCE SIĘ DO BUDYNKU UJAWNIONE W TEJŻE EWIDENCJI. WYPIS Z EWIDENCJI, O KTÓREJ MOWA, JEST DOKUMENTEM URZĘDOWYM W ROZUMIENIU ART. 194 ORDYNACJI PODATKOWEJ. ZGODNIE Z § 1 TEGO PRZEPISU, "DOKUMENTY URZĘDOWE SPORZĄDZONE W FORMIE OKREŚLONEJ PRZEPISAMI PRAWA PRZEZ POWOŁANE DO TEGO ORGANY WŁADZY PUBLICZNEJ STANOWIĄ DOWÓD TEGO, CO ZOSTAŁO W NICH URZĘDOWO STWIERDZONE". WSKAZANY PRZEPIS § 1 STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO DO DOKUMENTÓW URZĘDOWYCH SPORZĄDZONYCH PRZEZ INNE JEDNOSTKI, JEŻELI NA PODSTAWIE ODRĘBNYCH PRZEPISÓW UPRAWNIONE SĄ DO ICH WYDAWANIA (§ 2). W MYŚL § 3, "PRZEPISY § 1 I 2 NIE WYŁĄCZAJĄ MOŻLIWOŚCI PRZEPROWADZENIA DOWODU PRZECIWKO DOKUMENTOM WYMIENIONYM W TYCH PRZEPISACH". SKORZYSTANIE Z TEJ MOŻLIWOŚCI WYMAGAŁOBY WSZAKŻE - CO OCZYWISTE - ZAKTUALIZOWANIA ALBO SPROSTOWANIA ODPOWIEDNIEGO WPISU, TAK ABY ZACHOWAĆ NIEZBĘDNE DLA CELÓW OPERATYWNEGO STOSOWANIA PRAWA MINIMUM ŁADU W DOKUMENTACJI URZĘDOWEJ. ZBIEŻNE Z TĄ KONKLUZJĄ USTALENIA POCZYNIONO W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH. PRZYKŁADOWO W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WE WROCŁAWIU Z DNIA 16 MARCA 2011 R., SYGN. AKT I SA/WR 111/11 (LEX NR 896590) STWIERDZONO, IŻ "ORGANY PODATKOWE, USTALAJĄC PODATKI, NIE SĄ UPRAWNIONE DO DOKONYWANIA ODMIENNYCH USTALEŃ, NIŻ TE WYNIKAJĄCE Z EWIDENCJI GRUNTÓW [...] EWIDENCJA GRUNTÓW I BUDYNKÓW JEST URZĘDOWYM ŹRÓDŁEM INFORMACJI FAKTYCZNYCH WYKORZYSTYWANYCH W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM, W TYM I POSTĘPOWANIU PODATKOWYM. JEŻELI SKARŻĄCY KWESTIONUJE ZAWARTE TAM DANE, NAJPIERW POWINIEN WYSTĄPIĆ O ICH KOREKTĘ W TRYBIE PRZEWIDZIANYM W USTAWIE Z 1989 R. - PRAWO GEODEZYJNE I KARTOGRAFICZNE. NASTĘPNIE, W PRZYPADKU UWZGLĘDNIENIA JEGO ZASTRZEŻEŃ, NA PODSTAWIE ZMIENIONYCH DANYCH Z EWIDENCJI MOŻE WNOSIĆ O WZRUSZENIE OSTATECZNYCH DECYZJI USTALAJĄCYCH WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH". PODOBNIE W WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU Z DNIA 25 STYCZNIA 2011 R., SYGN. AKT I SA/GD 1166/10 (LEX NR 747822) PRZYZNANO: "CHOCIAŻ EWIDENCJA GRUNTÓW I BUDYNKÓW Z DEFINICJI SKAZANA JEST NA NIEAKTUALNOŚĆ, PONIEWAŻ REJESTRUJE ZDARZENIA, KTÓRE ZAISTNIAŁY WCZEŚNIEJ, NALEŻY PRZYJĄĆ, ŻE MA CHARAKTER REJESTRU URZĘDOWEGO, KTÓRY SPEŁNIA PRZESŁANKI Z ART. 194 O.P.". WEDŁUG SĄDU, EWIDENCJA TA "JEST URZĘDOWYM ŹRÓDŁEM INFORMACJI FAKTYCZNYCH WYKORZYSTYWANYCH W POSTĘPOWANIACH ADMINISTRACYJNYCH I W KAŻDYM PRZYPADKU, GDY DANE ZAWARTE W DEKLARACJI, CZY INFORMACJI ZŁOŻONEJ PRZEZ PODATNIKA SĄ NIEZGODNE Z DANYMI WYNIKAJĄCYMI Z EWIDENCJI, ROZSTRZYGAJĄCE ZNACZENIE DLA OPODATKOWANIA GRUNTÓW MAJĄ ZAPISY WYNIKAJĄCE Z EWIDENCJI". SKORO TAK, TO "CZYNIENIE USTALEŃ FAKTYCZNYCH PRZEZ ORGAN PODATKOWY CO DO STATUSU GRUNTU LUB OBIEKTU JEST MOŻLIWE DOPIERO WÓWCZAS, GDY EWIDENCJA GRUNTÓW I BUDYNKÓW Z DANEGO ROKU NIE ZAWIERA STOSOWNYCH DANYCH". ROZWAŻANIA TE SĄD ZAMKNĄŁ SPOSTRZEŻENIEM, IŻ "PROWADZENIE POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W POSTACI M.IN. DOPUSZCZENIA DOWODU Z PRZESŁUCHANIA ŚWIADKÓW NA OKOLICZNOŚĆ PODWAŻENIA WPISÓW ZAWARTYCH W EWIDENCJI STANOWIĄCYCH URZĘDOWE ŹRÓDŁO INFORMACJI FAKTYCZNYCH WYKORZYSTYWANYCH W POSTĘPOWANIACH PODATKOWYCH, JEST NIESKUTECZNE PRAWNIE". TAKĄ MYŚL ZAWARŁ TAKŻE NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WYROKU Z DNIA 7 LUTEGO 2012 R., W SPRAWIE II FSK 1471/10. Z PRZEDSTAWIONYCH POWODÓW, ZBĘDNE JEST ROZTRZĄSANIE POZOSTAŁYCH ZARZUTÓW I SKARGI ORAZ ZWIĄZANYCH Z NIMI WYWODÓW. ISTOTA OMAWIANEGO PROBLEMU SPROWADZA SIĘ BOWIEM DO TEGO, ŻE W RAZIE ZWIĄZANIA STOSUJĄCEGO PRAWO ORGANU DANYMI WYNIKAJĄCYMI Z ISTNIEJĄCEJ DOKUMENTACJI URZĘDOWEJ, PRZEPROWADZANIE USTALEŃ CO DO STANU FAKTYCZNEGO MAJĄCYCH ZNACZENIE DLA WYJAŚNIENIA TREŚCI OBOWIĄZUJĄCEJ NORMY PRAWNEJ (ZREKONSTRUOWANIA J EJ ZAWARTOŚCI) JEST NIEDOPUSZCZALNE. W TYM STANIE RZECZY, Z MOCY ART. 151 P.P.S.A., ORZECZONO JAK W SENTENCJI. DSZ