I SA/Gd 1172/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu W.K. na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2017 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postepowania egzekucyjnego postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Skarżący wnioskiem z dnia 5 września 2017 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. W dniu 2 października 2017 r. (dowód: potwierdzenie odbioru) doręczono skarżącemu spółce urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wnioskodawca nie uczynił zadość wezwaniu w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 9 października 2017 r. W związku z powyższym referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządzeniem z dnia 8 listopada 2017 r. pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia, w ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw wskazując, że nie otrzymał formularza PPF. Do sprzeciwu skarżący dołączył wypełniony formularz PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprzeciw wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone zarządzenie wydane przez referendarza sądowego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a"), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Dodania wymaga, że konsekwencją wynikającą z przepisu art. 260 p.p.s.a. jest to, iż orzeczenie sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego, jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. Jak stanowi art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek (o przyznanie prawa pomocy – przyp. sądu) składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Z kolei przepis art. 257 p.p.s.a., stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W ocenie sądu zaskarżone sprzeciwem zarządzenie referendarza sądowego jest prawidłowe. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (karta 16), wynika, że skarżącemu został przesłany formularz PPF. Na powyższą okoliczność wskazują również inne dokumenty: zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 września 2017 r. (karta 14), na którym znajdują się stosowne podpisy wskazujące należyte wykonie zarządzenia oraz pismo przewodnie z dnia 13 września 2017 r. (karta 15). Zatem w ocenie sądu pomimo doręczenia stosownego formularza w dniu 2 października 2017 r. wyznaczony termin upłynął bezskutecznie z dniem 9 października 2017 r. Referendarz sądowy trafnie więc przyjął, że termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upłynął bezskutecznie, co skutkuje pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania - na podstawie art. 257 p.p.s.a. Skarżący zresztą nie kwestionuje faktu niezłożenia wypełnionego formularza w wyznaczonym terminie. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje złożenie przez skarżącego wypełnionego formularza PPF wraz ze sprzeciwem. Formularz ten został bowiem złożony na etapie postępowania wywołanego sprzeciwem i nie może sanować braku urzędowego formularza złożonego w terminie 7 dni od daty wezwania. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego.