I SA/Gd 1196/15

Dnia 22 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 czerwca 2015 roku, Nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu Decyzją z dnia 29 maja 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję tego organu w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Decyzja została doręczona stronie w dniu 10 czerwca 2015 r. Przesyłką nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 15 lipca 2015 r. "A" sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w G. (dalej w skrócie zwane Spółką) wniosło skargę na powyższą decyzję. W dniu 21 sierpnia 2015 r. (data stempla pocztowego) Spółka złożyła do sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu likwidator Spółki wskazał, że jego sprawność psychoruchowa była ograniczona w pierwszej połowie lipca 2015 r. w związku z leczeniem skutków chorób. Do wniosku likwidator załączył kopie zaświadczeń o stanie zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Przedstawiciel ustawowy skarżącej Spółki wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu powoływał się na okoliczność złego stanu psychicznego i fizycznego, który to stan zaistniał w pierwszej połowie lipca 2015 r. i uniemożliwił mu terminowe sporządzanie i wniesienie skargi do sądu. W ocenie Sądu przedstawione przez stronę okoliczności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie. Jednocześnie podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu, w sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez winy przedstawiciela ustawowego skarżącej Spółki. Jakkolwiek z załączonych zaświadczeń wynika, że likwidator Spółki jest osobą przewlekle chorą, cierpiącą na liczne schorzenia, to jednak nie uprawdopodobnił on, że stan chorobowy uniemożliwił mu podjęcie stosownych czynności w czasie właściwym dla wniesienia skargi. Należy zauważyć, że przedstawione przez likwidatora zaświadczenia wystawione zostały w miesiącu październiku 2014 r. jak również w dniu 29 lipca oraz 17 sierpnia 2015 r. Brak jest zatem dowodów, które uprawdopodobniłyby, że stan chorobowy uniemożliwiający złożenie skargi istniał także w dacie, w której upływał trzydziestodniowy termin do jej wniesienia. Przedstawiciel skarżącej Spółki w szczególności nie wykazał tego, aby w tym okresie przebywał na zwolnieniu lekarskim, co mogłoby wskazywać na brak możliwości sporządzenia i terminowego wniesienia skargi do sądu. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że w sprawie nie zostało wykazane, iż strona skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i w związku z tym, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.