I SA/Gd 120/17

PostanowienieWSA w Gdańsku2017-03-24

Skład orzekający: Janina Guść

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na uchwałę związku międzygminnego dotyczącą ustalenia wysokości dopłaty na rok 2016 gmin uczestników związku?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygania sporów majątkowych wynikających z porozumień między gminami tworzącymi związek międzygminny, w tym dotyczących uchwał związku międzygminnego o ustaleniu dopłat. Takie spory majątkowe podlegają właściwości sądów powszechnych, co wynika z odpowiedniego stosowania art. 8 ust. 2b ustawy o samorządzie gminnym do związków międzygminnych.
Stan faktyczny
Gmina Z. zaskarżyła uchwałę Zgromadzenia Związku Gmin z 21 września 2016 r., która ustalała wysokość dopłaty na rok 2016 dla gmin uczestniczących w związku. Skarga dotyczyła stwierdzenia nieważności uchwały, a zarzuty obejmowały naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy o samorządzie gminnym. Zgromadzenie Związku Gmin wnosiło o odrzucenie skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego lub o jej oddalenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę z powodu braku właściwości sądu administracyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi Z. Gminy na uchwałę Zgromadzenia Związku Gmin [...] z dnia 21 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości dopłaty na rok 2016 gmin - uczestników Związku Gmin [...] postanawia odrzucić skargę. Gmina Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Zgromadzenia Związku Gmin [...] z 21 września 2016 r. w sprawie ustalenia wysokości dopłaty na rok 2016 gmin - uczestników Związku Gmin [...], domagając się stwierdzenia jej nieważności. Przewidziany w zaskarżonej uchwale obowiązek wniesienia dopłaty został nałożony na gminy na podstawie § 20 Statutu Związku Gmin [...] z dnia 22 listopada 2012 r., stanowiącego załącznik do obwieszczenia Wojewody [...] (Dz. Urz. Woj. Pom. z 2012 r., poz. 3762), który przewiduje, że jeżeli dochody własne Związku oraz składki gmin – uczestników nie wystarczają na pokrycie wydatków, gminy zobowiązane są dokonać dopłaty w wysokości uchwalonej przez Zgromadzenie Związku. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia art. 7, 77 § 1, 80, 84 § 1 , 8, 11, 107 § 3 k.p.a., art. 18 ust. 2 pkt 15 w związku z art. 69 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) - powoływanej dalej jako "u.s.g." oraz § 20 Statutu Związku Gmin [...]. Zgromadzenie Związku Gmin [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie z uwagi na cywilnoprawny charakter sprawy i brak właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie o oddalenie skargi z uwagi na jej bezzasadność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści § 2 wskazanego artykułu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Nadto, zgodnie z treścią art. 184 Konstytucji RP, kontrolę sądową działalności administracji publicznej sprawuje Naczelny Sąd Administracyjny i inne sądy administracyjne oraz – w ograniczonym zakresie, na ściśle określonych zasadach - sądy powszechne. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Zgromadzenia Związku Gmin [...] z dnia 21 września 2016 r. w sprawie ustalenia wysokości dopłaty na rok 2016 gmin - uczestników Związku Gmin [...]. W uchwale ustalono dopłatę dla wszystkich uczestników Związku Gmin [...] w wysokości 31,47 złotych na jednego mieszkańca gminy, będącej członkiem Związku Gmin [...]. Sąd uznał za uzasadnione stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę, że rozstrzygnięcie kwestii ważności zaskarżonej uchwały nie leży w kompetencji sądu administracyjnego. Podstawa założenia związku międzygminnego jest norma art. 64 u.s.g., który stanowi, że 1. W celu wspólnego wykonywania zadań publicznych gminy mogą tworzyć związki międzygminne. Związek międzygminny może być tworzony również w celu wspólnej obsługi, o której mowa w art. 10a. 2. Uchwały o utworzeniu związku podejmują rady zainteresowanych gmin. 3. Prawa i obowiązki gmin uczestniczących w związku międzygminnym, związane z wykonywaniem zadań przekazanych związkowi, przechodzą na związek z dniem ogłoszenia statutu związku. 4. Obowiązek utworzenia związku może być nałożony tylko w drodze ustawy, która określa zadania związku i tryb zatwierdzenia jego statutu. 5. Do związków międzygminnych stosuje się odpowiednio art. 8 ust. 2-5 i art. 39 ust. 4. Jak wynika z przytoczonych unormowań, związki międzygminne są formą dobrowolnego współdziałania gmin stosowaną w celu wspólnej realizacji zadań publicznych. Do utworzenia takiego związku dochodzi w drodze porozumienia dwóch lub większej liczby gmin, związek międzygminny powstaje zatem w drodze zawartej między gminami umowy. Zaistniały w niniejszej sprawie spór jest sporem pomiędzy dwoma odrębnymi podmiotami, jakimi są Gmina i Związek i dotyczy rozliczeń z tytułu kosztów działalności tego Związku. Jak wskazano w art. 64 ust. 5 u.s.g., do związków międzygminnych stosuje się odpowiednio art. 8 ust. 2-5. Przepis art. 8 ust. 2b u.s.g stanowi o właściwości sądów powszechnych do rozstrzygania sporów majątkowych wynikłych z porozumień, o których jest mowa w ust. 2 i 2a oraz w art. 74 ustawy. Konsekwencją jego odpowiednie stosowania do związków międzygminnych jest właściwość sądów powszechnych do rozstrzygania sporów o charakterze majątkowym wynikających z zawarcia związku międzygminnego oraz brak właściwości sądów administracyjnych w tym zakresie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażano już stanowisko, że uchwała związku międzygminnego, dotycząca rozliczeń pomiędzy gminą należącą do związku międzygminnego a tym związkiem, nie jest objęta zakresem właściwości sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienie NSA z 24 października 2013 r., sygn. akt II GSK 2001/13, wyrok NSA z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 671/12, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. III SA/Gl 1436/09, dostępne w CBOSA na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło