I SA/Gd 1202/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 28 października 2016 r. złożonym na formularzu PPF, którego braki formalne uzupełniono w dniu 9 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego), skarżąca U. D. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dokumentów dołączonych do wniosku oraz znajdujących się w aktach podatkowych sprawy referendarz sądowy ustalił, co następuje: skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonkiem. Małżonkowie są właścicielami (na prawach wspólności ustawowej) domu o powierzchni 116 m2 i wartości około 400.000 zł, posiadają także samochód osobowy marki [...] z 1995 r. o wartości poniżej 3.000 zł, który jest im niezbędny do przewozu wózka inwalidzkiego, zakupów oraz dojazdów do przychodni lekarskiej. Innego majątku, w tym oszczędności nie posiadają. Małżonkowie utrzymują się z emerytur oraz diety wypłacanej mężowi skarżącej z tytułu pełnienia funkcji radnego – ich miesięczny dochód wynosi 4.998,16 zł netto. Natomiast średnia miesięczna wysokość stałych wydatków, jakie małżonkowie ponoszą na swoje bieżące potrzeby kształtuje się na poziomie 3.087 zł – są to wydatki na opłaty za media i koszty utrzymania domu, opłaty za internet, telefony, wyżywienie, zakup środków czystości, paliwa, koniecznych leków i odpłatne wizyty lekarskie (z dokumentacji medycznej wynika, że małżonkowie wymagają kontroli lekarskiej i stałej opieki pielęgnacyjnej). Ponadto, małżonkowie przeznaczają łącznie kwotę 1.000 zł miesięcznie na spłatę zaległości podatkowej (na dzień wydania niniejszego postanowienia stan zaległości podatkowych małżonków, których spłata została rozłożona na raty wynosi 46.694 zł), 144,12 zł na spłatę pożyczki oraz 453 zł na spłatę zadłużenia w rachunku karty kredytowej. Tym samym do dyspozycji małżonków pozostają środki w wysokości około 314 zł. W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.