I SA/Gd 1203/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 sierpnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości postanawia odrzucić sprzeciw A. K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 6 marca 2013 r. Postanowieniem z dnia 6 marca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił skarżącej A. K. przyznania prawa pomocy. Przesyłka zawierająca odpis ww. postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia została doręczona skarżącej w dniu 15 marca 2013 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, k. 84). W pouczeniu tym wskazano jednoznacznie, że sprzeciw wniesiony po terminie zostanie odrzucony. W dniu 25 marca 2013 r. (dowód: data stempla pocztowego na kopercie) skarżąca wniosła pismo procesowe zatytułowane zażalenie, z którego treści wynika, iż w istocie jest to sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Z kolei w myśl art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie wskazany wyżej siedmiodniowy termin dla złożenia sprzeciwu upłynął bezskutecznie z dniem 22 marca 2013 r., natomiast skarżąca dokonała tej czynności procesowej w dniu 25 marca 2013 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy powołanego art. 259 § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.