I SA/Gd 1203/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Gd 1203/15 UZASADNIENIE Wnioskiem zawartym w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, uzupełnionym pismem z 25 sierpnia 2015 r., skarżący M. G. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazał, że prowadzona egzekucja wpływa bardzo negatywnie na stan jego zdrowia. Wyjaśnił, że leczy się psychiatrycznie (co potwierdza zaświadczenie lekarza sądowego z 4 lutego 2015 r., które zostało dołączone do akt podatkowych), w najbliższym czasie zostanie hospitalizowany. Skarżący przedłożył odpis tytułu wykonawczego z 13 lipca 2015 r. na kwotę 11.146 zł (wraz z odsetkami za zwłokę) oraz zwolnienie lekarskie za okres od 21 do 26 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego powyższej przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji stronie skarżącej grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zauważyć należy, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji nie mogą być przedmiotem domniemań sądu. Aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia, którego domaga się skarżący, to on musi uprawdopodobnić podnoszone we wniosku okoliczności, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienia NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07 oraz z 18 marca 2010 r., II FSK 502/09). Sąd uznał, że skarżący formułując przedmiotowy wniosek nie wykazał istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sposób, który umożliwiłby dokonanie oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na możliwość wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podniósł jedynie, że w związku z prowadzoną egzekucją pogorszeniu ulega stan jego zdrowia psychicznego. Zdaniem Sądu argument podniesiony przez skarżącego nie uprawdopodabnia w sposób należyty wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Obowiązkiem skarżącego było uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji zaległości podatkowych grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Wobec braku jakichkolwiek dokumentów obrazujących sytuację finansową skarżącego, w tym wysokość posiadanych przez niego środków pieniężnych, uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych niezbędnych wydatków związanych z utrzymaniem, nie można przyjąć, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu konkretnej – znacznej szkody lub spowodowania konkretnych – trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.