I SA/Gd 1209/10

PostanowienieWSA w Gdańsku2011-01-14

Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni może zostać zwolniona od kosztów sądowych na podstawie prawa pomocy z uwagi na swoją sytuację majątkową i dochodową?
Ratio decidendi
Prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym przysługuje osobom, które nie są w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Wnioskodawczyni posiada oszczędności przekraczające kwotę wpisu sądowego, które zatajała, co wskazuje, że jest w stanie ponieść koszty postępowania. Wobec tego odmówiono przyznania prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni H. W. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 września 2010 r. dotyczącą odmowy przyznania płatności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Wnioskodawczyni wskazała, że wraz z mężem utrzymują się z emerytur o łącznej wysokości 2.421,49 zł, nie posiadają majątku ani wartościowych nieruchomości, a gospodarstwo przekazali synowi. Po wezwaniu do przedstawienia dokumentów ujawniono, że posiadają oszczędności na poziomie ponad 10 tys. zł.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011r.na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 września 2010r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2006 rok postanawia: odmówić wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 17 grudnia 2010r. H. W. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała, iż mieszka z mężem, utrzymują się z emerytur w łącznej kwocie 2.421,49 zł. Majątku i wartościowych nieruchomości nie posiadają. Posiadane gospodarstwo rolne wraz z zabudowaniami przekazane zostało synowi w lipcu 2005r. Skarżąca z mężem posiadają prawo dożywotniego korzystania z jednego pokoju oraz kuchni i łazienki. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni pismem z dnia 28 grudnia 2010 r., zobowiązano ją do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W odpowiedzi skarżąca nadesłała wyciągi z rachunku bankowego posiadanego przez małżonków, z którego wynika, iż posiadają oni oszczędności na poziomie 10 tys. zł oraz na rachunku bankowym na dzień 26 listopada pozostaje do dyspozycji kwota 6.774 zł. W zakresie zeznań podatkowych skarżąca wskazała, iż rozliczeń dokonują za małżonków organy emerytalne. Oświadczyła także, że miesięcznie na zakup lekarstw wydatkują kwotę 200 zł, na zakup opału i węgla około 800 zł rocznie. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem, tj. całkowicie pozbawionych środków do życia ze względu na okoliczności życiowe. Kolejno podkreślenia wymaga, iż koszty sądowe zasługują na traktowanie na równi z innymi obciążeniami finansowymi, a zwolnienie od obowiązku ich ponoszenia - w sytuacji, gdy są one dochodem budżetu państwa - stanowiłoby swoistą formę kredytowania podmiotów i naruszałoby zasadę równoważnego traktowania powinności finansowych. Wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. Skarżąca posiada oszczędności na kwotę ponad 10 tys. zł, który to fakt zataiła podczas wypełniania formularza PPF pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy. Referendarz wyraża przekonanie, iż skarżącą stać na poniesienie wszelkich kosztów które wynikną w trakcie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego. Nawet mając na uwadze, iż niniejsza sprawa nie jest jedyną jaką skarżąca wniosła do tutejszego Sądu i że w każdej sprawie jest ona zobowiązana do uiszczenia wpisu. . Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło