I SA/Gd 1214/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zobowiązania spadkodawcy postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF i dołączonym do skargi, skarżąca P. M. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, przedłożonych przez nią dokumentów oraz dokumentów dołączonych do sprawy o sygn. akt I SA/Gd 1215/16, referendarz sądowy ustalił, co następuje: skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką oraz niepełnosprawną siostrą, wraz z siostrą jest współwłaścicielką mieszkania o powierzchni 38 m2 i wartości poniżej 50 tys. zł (udział każdej z nich wynosi ¼ części), posiada zadłużenie z tytułu zaciągniętych pożyczek (w tym na opłacenie studiów zaocznych), które na dzień 30 października 2016 r. wynosiło 105.430,84 zł, a których miesięczna spłata wynosi 2.387,68 zł, na skarżącej i jej siostrze (solidarnie) ciążą zobowiązania podatkowe po zmarłym ojcu w wysokości 14.219 zł, matka skarżącej posiada natomiast zadłużenie w wysokości 7.744,80 zł z tytułu zaległych opłat za lokal mieszkalny, skarżąca i jej matka osiągają dochody ze stosunku pracy w łącznej wysokości 4.086,64 zł netto (z wynagrodzenia matki dokonywane są potrącenia egzekucyjne, zajęciu podlega także jej rachunek bankowy), natomiast siostrze został przyznany zasiłek pielęgnacyjny do dnia 31 października 2018 r. w kwocie 153 zł miesięcznie, na opłaty za mieszkanie, energię elektryczną oraz gaz skarżąca i jej rodzina wydatkują średnio kwotę 1.402,75 zł miesięcznie. Tym samym do dyspozycji skarżącej i jej rodziny (po uwzględnieniu spłat pożyczek) pozostają środki w wysokości 449,21 zł. Wprawdzie z historii operacji dokonanych na rachunku bankowym skarżącej w okresie od 1 września do 31 października 2016 r. wynika, że otrzymuje ona pomoc finansową od osoby trzeciej, to jednak biorąc pod uwagę wysokość tej pomocy (we wrześniu br. wyniosła on 1.300 zł, zaś w październiku br. – 2.710 zł) należało przyjąć, że środki te skarżąca i jej rodzina w całości przeznacza na sfinansowanie swoich pozostałych niezbędnych potrzeb życiowych (wyżywienia, zakupu środków czystości i higieny, odzieży, kosztów dojazdu do pracy). W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.