I SA/Gd 1216/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" S.A. z siedzibą w G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia "A" S.A. z siedzibą w G. – dalej jako "Spółka", utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 marca 2012 r. odmawiające wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. Powyższe postanowienie organu odwoławczego, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 sierpnia 2012 r. W dniu 4 października 2012 r. Spółka nadała w urzędzie pocztowym skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 sierpnia 2012 r. Jednocześnie skarżąca wystąpiła do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając ww. wniosek skarżąca podała, że w dniu 10 sierpnia 2012 r. zostało doręczone jej ww. postanowienie organu odwoławczego, w związku z czym termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 10 września 2012 r. Wskazano, że skarga została sporządzona przez Spółkę i wraz ze stosownymi załącznikami została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 10 września 2012 r. Przy adresowaniu koperty doszło do technicznej omyłki, albowiem przy prawidłowym wskazaniu adresata skargi (Dyrektor Izby Skarbowej), podany został niewłaściwy adres tego organu, tj. ul. [...], [...] G., zamiast ul. [...], [...] G. Skarga została doręczona na wskazany na kopercie adres, tj. do Urzędu Miasta, który przesłał ją na adres właściwy w dniu 12 września 2012 r. W dniu 14 września 2012 r. pracownik Izby Skarbowej nie przyjął przesyłki, czyniąc na kopercie adnotację o następującej treści: "Nie dot. IS w [...], błędny adres". W rezultacie przesyłka została zwrócona Spółce przez Pocztę Polską w dniu 28 września 2012 r. W tym też dniu Spółka dowiedziała się o zaistnieniu tego zdarzenia. Zdaniem Spółki omyłka przy adresowaniu koperty polegająca na podaniu niewłaściwego adresu, na skutek której doszło do uchybienia terminowi do wniesienia skargi, powinna być uznana za niezawinione działanie. Omyłka ta ma raczej charakter zdarzenia losowego, błędu technicznego, trudnego do przewidzenia i uniknięcia, który mógł się wydarzyć niezależnie od stosowanych w Spółce procedur czy zasad mających na celu zapewnienie dochowania należytej staranności. Tym samym Spółce nie można przypisać winy w niezachowaniu terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 P.p.s.a.). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd. Jak podkreślono wyżej, jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059). W przedmiotowej sprawie Spółka wskazała, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło na skutek omyłki jej pracownika przy adresowaniu koperty zawierającej skargę. Omyłka ta polegała na podaniu niewłaściwego adresu organu, za pośrednictwem którego należało wnieść skargę. Jak już wyżej podkreślono warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, przy czym winę pojmuje się w sposób obiektywny – wymagając od strony staranności. Od strony postępowania należy bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu przez skarżącą. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie można uznać, aby po stronie skarżącej wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do wniesienia skargi. Nie można bowiem przyjąć, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy podmiotu, który miał podjąć czynność procesową, jeżeli przyczyną tego było niewłaściwe działanie określonego pracownika tego podmiotu (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1970 r. sygn. akt II CR 184/70, Biuletyn Informacyjny SN 1970/11/20). Tutejszy Sąd podziela przy tym pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 marca 2000 r. (sygn. akt I SA/Gd 1288/99, LEX nr 44331), zgodnie z którym zaniedbania pracownika odpowiedzialnego za określoną kategorię spraw w stosunku do osób trzecich obciążają osobę prawną (pracodawcę) zatrudniającą tegoż pracownika. Należy również zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.) przesyłkę lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie pocztowym lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej. W związku z powyższym operator pocztowy w sposób prawidłowy zastosował art. 27 ust. 1 ww. ustawy zwracając przesyłkę nadawcy z powodu niemożliwości jej doręczenia. Podmiot świadczący usługi pocztowe nie może dowolnie doręczać przesyłki, nawet gdy prawidłowy adres jest mu znany. Należy więc przyjąć, że okoliczności przedstawione przez skarżącą nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zdaniem Sądu nadanie skargi na niewłaściwy adres organu nie stanowi w tym wypadku podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Błąd tego rodzaju, skutkujący niedotrzymaniem ustawowego terminu, należy bowiem uznać za brak należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, w pełni obciążający stronę skarżącą. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności w ocenie Sądu nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a., tzn. strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.[pic]