I SA/Gd 122/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 23 października 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej wpis sądowy uiszczony od skargi w kwocie 200 zł (dwieście złotych). "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. złożyła do tutejszego Sądu skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów w przedmiocie podatku od towarów i usług. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lutego 2010 r., doręczonym w dniu 15 lutego 2010 r., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 22 lutego 2010 r. skarżąca uiściła wpis sądowy oraz nadała za pośrednictwem firmy kurierskiej "B" Sp. z o.o. przesyłkę zawierającą odpis aktualny z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Przesyłka ta wpłynęła do Sądu w dniu 23 lutego 2010 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie odpis zarządzenia zawierającego wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono skarżącej w dniu 15 lutego 2010 r., a zatem termin do jego uzupełnienia upływał z dniem 22 lutego 2010 r. Tymczasem przesyłka zawierająca odpis KRS skarżącej Spółki wpłynęła do Sądu w dniu 23 lutego 2010 r., a zatem jeden dzień po upływie ustawowego terminu. Z tej też przyczyny skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Ponieważ przesyłka ta nadana została za pośrednictwem prywatnej firmy kurierskiej, zastosowania nie mógł znaleźć art. 83 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Przepis ten dotyczy bowiem jedynie oddania pisma w polskim urzędzie pocztowym. Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 z późn. zm.) określając zasady wykonywania działalności gospodarczej podlegającej na świadczeniu usług pocztowych w obrocie krajowym lub zagranicznym wyróżnia dwie grupy podmiotów prowadzących tę działalność, a mianowicie przedsiębiorców uprawnionych do wykonywania działalności pocztowej, zwanych operatorami i operatora publicznego, który obowiązany jest do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Tym operatorem publicznym z mocy art. 46 ust. 2 Prawa pocztowego jest jedynie Poczta Polska. Oddanie pisma w przedsiębiorstwie przewozowym (innym niż polski urząd pocztowy) nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli w terminie pismo nie wpłynęło do sądu (por. post. SN z dnia 30 kwietnia 2001 r., I PKN 879/00, OSNP 2003, nr 5, poz. 125). Przedsiębiorstwo przewozowe pełniło jedynie rolę posłańca. W tej sytuacji zastosowanie ma ogólna zasada, zgodnie z którą pismo uważa się za wniesione w terminie, w którym wpłynęło do sądu (zostało złożone na biurze podawczym sądu). Ponieważ pismo uzupełniające braki formalne skargi wpłynęło do Sądu w dniu 23 lutego 2010 r. uznać należało, że braki te zostały uzupełnione po upływie ustawowego terminu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, odrzucił skargę. Jednocześnie na mocy art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. Sąd w punkcie drugim postanowienia orzekł o zwrocie wpisu sądowego uiszczonego od skargi.