I SA/Gd 1233/15

PostanowienieWSA w Gdańsku2015-11-17

Skład orzekający: Monika Hennig

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinny zostać przyznane pełnomocnikowi skarżącego w przypadku oddalenia skargi?
Ratio decidendi
Pełnomocnikowi skarżącego, który korzystał z nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, przysługuje wynagrodzenie od Skarbu Państwa, nawet jeśli skarga została oddalona. Wysokość wynagrodzenia jest ustalana na podstawie stawek minimalnych określonych w przepisach, powiększonych o podatek VAT.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał wniosek adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej S. K. w sprawie ze skargi na decyzję ZUS odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek. Skarga została oddalona wyrokiem z dnia 12 listopada 2015 r. Adwokat został ustanowiony z urzędu przez Okręgową Radę Adwokacką.
Rozstrzygnięcie
Przyznano od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku adwokat N. D.-K. kwotę 295,20 zł brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat N. D.-K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku adwokat N. D.-K. kwotę 295,20 zł brutto /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 22 września 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ustanowił na rzecz skarżącej adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu adwokat N. D.-K. Na rozprawie pełnomocnik wniosła o zasądzenie kosztów działania z urzędu, albowiem koszty te nie zostały uiszczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 12 listopada 2015 r. oddalił skargę. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej jako rozporządzenie). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, którą odmówiono skarżącej umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zastosowanie będzie miała stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Przepis ten stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 zł. Zatem należne pełnomocnik wynagrodzenie, po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług, wynosi 295,20 zł. Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło