I SA/Gd 1238/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka Akcyjna na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 września 2012 r., nr 329/2012 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A S.A. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia 7 września 2012 r., w której organ określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2006 r. w kwocie 1.463.740,00 zł. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek w piśmie z dnia 31 lipca 2013 r. skarżąca wskazała, że w obecnej sytuacji nie jest w stanie zgromadzić środków finansowych w wielkości pozwalającej wygasić powstałe zobowiązania. Podjęcie przez Prezydenta Miasta G. czynności egzekucyjnych – bez względu na ich rodzaj – doprowadzi w sposób jednoznaczny do powstania sytuacji zmuszającej zarząd spółki do wszczęcia procedury upadłości. Skutkować to będzie nie tylko utratą pracy oraz źródła utrzymania pozostających w stosunku pracy 100 pracowników spółki ale również odstąpienie od programu naprawczego, w tym sprzedaży nie zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej terenu. W wyniku dotychczasowej egzekucji gmina G. wyegzekwowała od spółki kwotę 3.633.062,70 zł. Do zapłaty pozostało, uwzględniając analogiczne decyzje wydane za okres 2006-2011, 6.149.534,50 zł należności głównej plus odsetki. Wskazano, że egzekucja polega na zajęciu rachunków bankowych, co paraliżuje działalność podatnika. W chwili obecnej strona posiada na rachunku bankowym nieco ponad 767 tys. zł, przy czym jej miesięczne zobowiązania wobec ZUS to około 138 tys. zł, wobec dostawców mediów oraz innych usług niezbędnych dla wykonywania usług przeładunkowych to około 700 tys. zł, należności na fundusz pracowniczy to około 380 tys. zł. W załączeniu spółka przedłożyła bilans sporządzony na dzień 30 czerwca 2013 r. i rachunek zysków i strat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012, poz. 270) zwanej dalej: p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że w art. 61 § 3 P.p.s.a chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Zatem przesłankami warunkującymi wstrzymanie aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak np. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 489/11, dostępne w bazie orzeczeń http://cbois.nsa.gov.pl). Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na skarżącym, tak samo jako obowiązek poparcia swoich twierdzeń określonymi dokumentami. Oceniając wniosek skarżącej Spółki, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, a także innych przedstawionych danych obrazujących jej sytuację finansową zgromadzonych w związku z rozpoznaniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd stwierdził, iż skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena taka jest uzasadniona już samą tylko wysokością zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia 7 września 2012 r. W aktach sprawy znajduje się dokumentacja źródłowa obrazująca stan majątkowy spółki, w tym stan jej zadłużenia, w szczególności w postaci tytułów wykonawczych z 23 grudnia 2011 r. dotyczących podatku od nieruchomości za 2006 r. wystawionych przez Gminę Miasta G., a także zaświadczenie wystawione przez Prezydenta Miasta G. stwierdzające, że zaległości podatkowe wnioskodawcy wynoszą 11.903.249,00 zł. Skoro zatem wysokość zobowiązania Spółki jest na tyle znaczna, że w przypadku jego egzekucji realna i bardzo prawdopodobna staje się możliwość utraty bieżącej płynności finansowej, redukcja zatrudnienia a nawet konieczność całkowitego zlikwidowania prowadzonej działalności gospodarczej oraz możliwość zniweczenia podjętych działań restrukturyzacyjnych to zasadne jest wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji. Kierując się zatem wyżej wymienionymi względami Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.