I SA/Gd 1248/16

Dnia 12 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M.K. na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, z dnia 7 marca 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na 2013 rok postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie Wnioskiem z dnia 23 stycznia 2017 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 7 lutego 2017 r., skarżący M.K. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Zarządzeniem z dnia 15 lutego 2017 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych przedmiotowego wniosku poprzez czytelne wypełnienie, zgodnie z pouczeniem, rubryki 6 przez podanie danych personalnych, dat urodzenia i stopnia pokrewieństwa osób pozostających z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym; rubryki 7.1 przez wymienienie wszystkich wymaganych danych dotyczących nieruchomości, będących własnością lub współwłasnością wnioskodawcy (powierzchni i szacunkowej wartości każdej nieruchomości, a ponadto w przypadku nieruchomości rolnych – wskazania sposobu ich rolniczego wykorzystania, w przypadku gospodarstwa rolnego – wskazania osobno powierzchni gruntów rolnych i leśnych, liczby budynków, liczby i rodzaju urządzeń służących do produkcji oraz liczby i rodzaju inwentarza żywego, w przypadku innych nieruchomości – wskazania ich rodzaju, w przypadku współwłasności lub współużytkowania wieczystego nieruchomości – podania udziału lub zaznaczenia, że wchodzą w skład majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską; rubryki 7.3 przez wskazanie typu, rodzaju, marki, rocznika posiadanych samochodów, maszyn i urządzeń; rubryki 10 przez wskazanie źródeł i wysokości dochodu osiąganego przez wnioskodawcę oraz źródeł i wysokości dochodów osiąganych przez pozostałe osoby pozostające z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym; rubryki 11 przez wskazanie rodzaju i wysokości posiadanych zobowiązań oraz wyszczególnienie rodzaju i wysokości stałych wydatków związanych z utrzymaniem rodziny, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W piśmie z dnia 27 lutego 2017 r. skarżący podał dane personalne swoich dzieci. Wyjaśnił, że nieruchomość rolna nie jest wykorzystywana rolniczo (są to nieużytki). Wskazał, że nie posiada żadnych urządzeń rolniczych ani inwentarza żywego, posiadane nieruchomości nie wchodzą w skład majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską, a pojazdy, maszyny, urządzenia i sprzęt to ruchomości używane a większość wymaga gruntownego remontu. Uzyskany dochód z działalności gospodarczej przeznaczony jest na koszty utrzymania siebie i rodziny, jak również na koszty utrzymania zakładu. Zarządzeniem z dnia 7 marca 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania uznając, że wnioskodawca nie uzupełnił jego wszystkich braków. Od powyższego zarządzenia, w ustawowym terminie strona wniosła sprzeciw wskazując, że złożyła oświadczenie, z którego wynikał opis jej sytuacji oraz wskazany został także majątek wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprzeciw wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone zarządzenie wydane przez referendarza sądowego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a"), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Dodania wymaga, że konsekwencją wynikającą z przepisu art. 260 p.p.s.a. jest to, iż orzeczenie Sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego, jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. Jak stanowi art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek (o przyznanie prawa pomocy – przyp. Sądu) składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Z kolei przepis art. 257 p.p.s.a., stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Sankcja w postaci pozostawienia złożonego na urzędowym formularzu wniosku bez rozpoznania ma miejsce, gdy pomimo wezwania strony do uzupełnienia tego formularza w dalszym ciągu posiada on takie braki formalne, które uniemożliwiają mu nadanie prawidłowego biegu tj. uniemożliwiają ocenę możliwości płatniczych lub zakresu wniosku. W związku z tym, że złożony przez wnioskodawcę formularz został wypełniony w sposób nieczytelny i nieprawidłowy, a tym samym uniemożliwiający rozpoznanie wniosku, skarżący został wezwany do uzupełnienia jego braków. W zarządzeniu referendarza z dnia 15 lutego 2017 r. zostało szczegółowo wskazane, w jaki sposób wniosek winien zostać uzupełniony i jakie dane, których złożony wniosek nie zawierał, powinny zostać wskazane w poszczególnych rubrykach formularza. W ocenie Sądu, prawidłowo referendarz sądowy uznał, że odpowiedź udzielona przez M.K., nie czyni zadość wezwaniu i nie stanowi uzupełnienia wniosku w sposób, który pozwalałby na jego merytoryczne rozpatrzenie. Jakkolwiek w piśmie z dnia 27 lutego 2017 r. skarżący podał dane personalne swoich dzieci, wyjaśnił, że nieruchomość rolna nie jest wykorzystywana rolniczo (są to nieużytki), wskazał, że nie posiada żadnych urządzeń rolniczych ani inwentarza żywego, że posiadane nieruchomości nie wchodzą w skład majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską, a pojazdy, maszyny, urządzenia i sprzęt to ruchomości używane a większość wymaga gruntownego remontu, wprawdzie podał, że uzyskany dochód z działalności gospodarczej przeznaczony jest na koszty utrzymania siebie i rodziny, jak również na koszty utrzymania zakładu, to jednak udzielona odpowiedź nie była pełna. Podane przez M.K. informacje nie stanowią bowiem uzupełnienia braków danych wymaganych w rubrykach 7.1, 7.3, 10 oraz 11 urzędowego druku PPF, o uzupełnienie których wzywał stronę referendarz sądowy. Nieuzupełnienie w powyższym zakresie braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, uzasadniało pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania, o czym prawidłowo referendarz sądowy orzekł w zarządzeniu z dnia 7 marca 2017 r. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego.