I SA/Gd 1248/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na 2013 rok oddala skargę. Postanowieniem z dnia 29 lutego 2016 r. Burmistrz odmówił wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Burmistrza z dnia 9 stycznia 2014 r., określającej M.K. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2013 r.. Jako przyczynę wskazano brak spełnienia warunków wynikających z art. 239 f) § 1 O.p.. Po rozpoznaniu zażalenia na to postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło jego poprawność, czemu dano wyraz w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2016 r.. We wniesionej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M.K. wniósł o jego uchylenie jako wydanego z naruszeniem prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie bowiem z art. 239 f) ustawy Ordynacja podatkowa: § 1. Organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego: 1) na wniosek - po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, o którym mowa w art. 33 d) § 2 - do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania lub 2) z urzędu - po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę - do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego. Przepis art. 33 d) O.p. natomiast stanowi: § 1. Zabezpieczenie wykonania decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub wykonanie decyzji o zabezpieczeniu, o którym mowa w art. 33, następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo w formie określonej w § 2. § 2. Zabezpieczenie wykonania decyzji następuje przez przyjęcie przez organ podatkowy, na wniosek strony, zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z tej decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, w formie: 1) gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej; 2) poręczenia banku; 3) weksla z poręczeniem wekslowym banku; 4) czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku; 5) zastawu rejestrowego na prawach z papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski - według ich wartości nominalnej; 6) uznania kwoty na rachunku depozytowym organu podatkowego; 7) pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, do wyłącznego dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku lokaty terminowej. Powyższe oznacza, że ustawodawca przewidział dwie zasady wstrzymania przez organ podatkowy pierwszej instancji wykonania decyzji ostatecznej. Wstrzymanie decyzji ostatecznej jest możliwe na wniosek lub z urzędu. W związku ze złożeniem przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej organ ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji ostatecznej w przypadku: 1. wniesienia skargi do sądu administracyjnego; 2. po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, o którym mowa w art. 33 d) § 2 O.p. - do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył w dniu 13 stycznia 2016 r. wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o statecznej Burmistrza z dnia 9 stycznia 2016 r., informując o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, nie wskazując jednak żadnej formy zabezpieczenia. Skoro nie wskazał on, ani nie wniósł zabezpieczenia w formie przewidzianej w treści art. 33 d) § 2 O.p. organy obu instancji zasadnie uznały, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. W tej sytuacji nie można uznać, że zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem prawa. Mając to na uwadze Sąd rozpoznając skargę w trybie określonym w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).