I SA/Gd 1249/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia WSA Irena Wesołowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lutego 2017 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 kwietnia 2016 r., nr SKO.[...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej oddala skargę. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza z dnia 29 lutego 2016 r. odmawiające H.K. wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 października 2014 r. w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia do czerwca 2014 roku wraz z odsetkami za zwłokę o łącznej kwocie 760,00 zł. Orzekając w sprawie Kolegium wskazało, że uwzględnienie wniosku strony byłoby możliwe jedynie, gdyby została przez nią spełniona przesłanka z art. 239 f § 1 pkt 1 i § 2 O.p.. Ustawodawca przewidział bowiem dwie zasady wstrzymania przez organ podatkowy pierwszej instancji wykonania decyzji ostatecznej. Regulacja ta, nie przewiduje tzw. uznania administracyjnego, zatem organ będzie zobligowany do wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej, po zaistnieniu łącznie wszystkich określonych w ww. przepisach warunków. Wstrzymanie decyzji ostatecznej jest możliwe na wniosek lub z urzędu. W związku ze złożeniem przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej organ ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji ostatecznej w przypadku: 1. wniesienia skargi do sądu administracyjnego; 2. po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, o którym mowa w art. 33d § 2 O.p. - do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania. W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej Burmistrza, informując o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, nie wskazując jednak żadnej formy zabezpieczenia. Skoro zatem nie wskazała ona, ani nie wniosła zabezpieczenia w formie przewidzianej w treści art. 33d § 2 O.p. organy obu instancji nie miały podstaw do uwzględnienia wniosku i w konsekwencji konieczna była odmowa wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej. We wniesionej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku strona wniosła o uchylenie postanowienia jako wydanego z naruszeniem prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 239 f) ustawy Ordynacja podatkowa: § 1. Organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego: 1) na wniosek - po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, o którym mowa w art. 33 d) § 2 - do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania lub 2) z urzędu - po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę - do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego. Przepis art. 33 d) O.p. natomiast stanowi: § 1. Zabezpieczenie wykonania decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub wykonanie decyzji o zabezpieczeniu, o którym mowa w art. 33, następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo w formie określonej w § 2. § 2. Zabezpieczenie wykonania decyzji następuje przez przyjęcie przez organ podatkowy, na wniosek strony, zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z tej decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, w formie: 1) gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej; 2) poręczenia banku; 3) weksla z poręczeniem wekslowym banku; 4) czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku; 5) zastawu rejestrowego na prawach z papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski - według ich wartości nominalnej; 6) uznania kwoty na rachunku depozytowym organu podatkowego; 7) pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, do wyłącznego dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku lokaty terminowej. Powyższe oznacza, że ustawodawca przewidział dwie zasady wstrzymania przez organ podatkowy pierwszej instancji wykonania decyzji ostatecznej - na wniosek lub z urzędu. Wobec tego organ ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji ostatecznej w przypadku wniosku strony tylko w sytuacji wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wyłącznie po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, o którym mowa w art. 33 d) § 2 O.p. - do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania. W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej z dnia 8 października 2014 r., informując o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, nie wskazując jednak żadnej formy zabezpieczenia. Skoro nie wskazała ona, ani nie wniosła zabezpieczenia w formie przewidzianej w treści art. 33 d) § 2 O.p. organy obu instancji zasadnie uznały, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. W tej sytuacji nie można uznać, że zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem prawa. Mając to na uwadze Sąd rozpoznając skargę w trybie określonym w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).