I SA/Gd 1252/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 listopada 2013 r. sprawy ze skargi "A" na informację Zarządu Województwa z dnia 2 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie wyniku ponownej oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. oddala skargę. W dniu 22 kwietnia 2013 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. (obecnie: A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Komandytowo – Akcyjna z siedzibą w T.) w ramach konkursu otwartego organizowanego przez Samorząd Województwa Departament Europejskiego Funduszu Społecznego Urzędu Marszałkowskiego w ramach Priorytetu VIII "Regionalne kadry gospodarki" Działania 8.1 "Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionie" Pcddzialariia 8.1.1 "Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw" Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Nowe kwalifikacje receptą na sukces". Informacją z dnia 21 czerwca 2013 r., w wyniku przeprowadzenia oceny formalnej i merytorycznej przywołanego wyżej wniosku o dofinansowanie, Departament Europejskiego Funduszu Społecznego Województwa odmówił przyjęcia wniosku skarżącej do realizacji w III rundzie konkursu otwartego. Argumentując swoje stanowisko organ zaznaczył, że zgodnie z zapisami Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 1 stycznia 2013 r., projekt może zostać przyjęty do dofinansowania, jeśli średnia arytmetyczna dokonanych ocen za spełnienie ogólnych kryteriów merytorycznych wynosi minimum 60 punktów, zaś w poszczególnych punktach oceny merytorycznej wynosi przynajmniej 60% punktów. Organ podkreślił przy tym, iż projekt skarżącej otrzymał 54 punkty, nie uzyskując wymaganych 60% punktów, przez co nie został przyjęty do realizacji. Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, skarżąca w dniu 3 lipca 2013 r. złożyła do Urzędu Marszałkowskiego Województwa protest, w którym zakwestionowała szereg zarzutów i uwag zamieszczonych w Kartach Oceny Merytorycznej. W dniu 23 lipca 2013 r. Departament Europejskiego Funduszu Społecznego Urzędu Marszałkowskiego Województwa przesłał skarżącej informację o uwzględnieniu protestu od wyników oceny merytorycznej, natomiast w dniu 2 września 2013 r. Departament EFS Urzędu Marszałkowskiego Województwa (Instytucja Organizująca Konkurs) poinformował skarżącą, że w wyniku pozytywnie rozstrzygniętego protestu od wyników oceny merytorycznej, wniosek o dofinansowanie projektu konkursowego skarżącej został poddany ponownej ocenie merytorycznej, w wyniku której został oceniony pozytywnie, uzyskując 75 punktów. W uzasadnieniu organ stwierdził, że zgodnie z zapisami Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL z dnia 1 stycznia 2013 r., w przypadku wniosków przywróconych do ponownej oceny merytorycznej w wyniku procedury odwoławczej w konkursach otwartych przy ustaleniu, czy wniosek powinien uzyskać dofinansowanie bierze się pod uwagę próg punktowy ustalony dla posiedzenia Komisji Oceny Projektów, na którym dany wniosek był oceniany po raz pierwszy. Organ stwierdził, że liczba uzyskanych 75 punktów uniemożliwia dofinansowanie wniosku z uwagi na fakt, iż liczba punktów, które otrzymał ostatni wniosek na liście rankingowej w ramach III rundy konkursu, wyniosła 78,5 punktu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Spółka zaskarżyła wyżej wymienioną informację z dnia 2 września 2013 r. w całości i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84 poz. 712) wniosła o uwzględnienie skargi, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Strona wniosła o przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono: 1. naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 30a ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez jego niezastosowanie, 2. naruszenie punktu 6.16 Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 1 stycznia 2013 r., poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, iż przy ustaleniu czy wniosek powinien uzyskać dofinansowanie bierze się pod uwagę liczbę punktów ostatniego wniosku na liście rankingowej ustaloną dla posiedzenia Komisji Oceny Projektów (KOP), na którym wniosek był oceniany po raz pierwszy, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego zapisu powinna prowadzić do wniosku, że przy ustaleniu czy wniosek powinien uzyskać dofinansowanie bierze się pod uwagę próg punktowy ustalony dla posiedzenia Komisji Oceny Projektów (KOP), na którym wniosek był oceniany po raz pierwszy, przy czym z uwagi, że alokacja finansowa na pierwszym posiedzeniu Komisji Oceny Projektów (KOP) nie została wyczerpana, próg punktowy w przedmiotowej sprawie powinien wynosić 60 punktów, a nie jak błędnie przyjął organ - 78,5 punktów, co w konsekwencji spowodowało naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu, 3. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r., poprzez brak zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu, z uwagi na zawarcie w informacji z dnia 2 września 2013 r. zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwiło realizację wyżej przywołanej zasady zapewnienia przejrzystości oraz uniemożliwiło dokonanie kontroli zaskarżonej informacji, w szczególności poprzez niewyjaśnienie rozumienia przez organ frazy "próg punktowy", 4. naruszenie art. 2, 7 oraz 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez naruszenie konstytucyjnej zasady zaufania obywateli do państwa oraz prawa do rzetelnej procedury poprzez arbitralne przyjęcie przez organ sposobu ustalenia progu punktowego według nieskodyfikowanych reguł, co w konsekwencji doprowadziło do nieprzyjęcia wniosku skarżącej do dofinansowania. W uzasadnieniu strona wskazała, że zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu art. 30a ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu, który spełni łącznie trzy kryteria, tj. pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny (ocenę formalną i merytoryczną), został zakwalifikowany do dofinansowania, oraz którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Skarżąca stwierdziła, iż złożony przez nią wniosek spełnił wymogi formalne konkursu, a także zgodnie z informacją otrzymaną z Departamentu EFS Urzędu Marszałkowskiego Województwa w dniu 2 września 2013 r. przeszedł pozytywnie ocenę merytoryczną konkursu (po ponownej ocenie merytorycznej osiągnął 75 punktów, tak więc otrzymał wymaganą liczbę punktów w poszczególnych częściach i osiągnął wymagane minimum), z proponowaną kwotą dofinansowania. Jak wskazano wyżej, zgodnie z Kartami Oceny Merytorycznej sporządzonymi po przeprowadzonej procedurze odwoławczej projekt skarżącej przeszedł pozytywnie ocenę merytoryczną i został skierowany do negocjacji, po których to powinien zostać skierowany do dofinansowania. Negocjacje te jednak nie nastąpiły, z uwagi na wydanie przez organ zaskarżonego rozstrzygnięcia. W ocenie skarżącej również trzecia przesłanka wynikająca z art. 30a ust. 1 Ustawy, została spełniona, tj. dofinansowanie było możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Potwierdza to w szczególności informacja zamieszczona na stronie internetowej Instytucji Organizującej Konkurs. Zdaniem skarżącej, dyspozycja art. 30a ust. 1 ustawy jest wyczerpująca i nie pozostawia żadnego pola do jego odmiennej interpretacji w oparciu o inne dokumenty niższego rzędu. Odmowa dofinansowania dla wniosku skarżącej w oparciu o zapis Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL z dnia 1 stycznia 2013 r., zgodnie z którym "przy ustaleniu czy wniosek powinien uzyskać dofinansowanie bierze się pod uwagę próg punktowy ustalony dla posiedzenia KOP, na którym wniosek był oceniany po raz pierwszy", co zdaniem organu uniemożliwia przyznania dofinansowania wnioskowi skarżącej - sprzeczne jest z literalną treścią art. 30a ust. 1 ustawy. Zdaniem strony dokument Zasady dokonywania i wyboru projektów w ramach PO KL z dnia 1 stycznia 2013 r., z pewnością jest aktem rangi podustawowej, przy czym, dodatkowo uznanie go za źródło prawa powszechnie obowiązującego jest wątpliwe, a także uwzględniając fakt, że niniejszy dokument ma na celu uszczegółowienie i osiągniecie celów ustawowych (ma charakter wyłącznie pomocniczy), uznać należy, iż organ zaskarżone rozstrzygnięcie wydał w sprzeczności z literalną treścią art. 30a ust. 1 ustawy, tj. w sprzeczności z aktem wyższego rzędu. Tym samym zdaniem skarżącej, mając na uwadze przepis art. 30a ust. 1 ustawy, organ powinien zawrzeć ze skarżącą umowę o dofinansowanie jej projektu. Zdaniem strony wykładnia Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL, nie może prowadzić do uniemożliwienia osiągnięcia celów przewidzianych przez przepisy ustawy lub wprost prowadzić do obejścia, czy niezastosowania przepisów ustawy — bowiem kwestionowałoby to normatywność danego aktu, co w konsekwencji naruszałoby podstawowe zasady ustroju RP. Strona skarżąca podkreśliła, że w przypadku uznania, że organ miał prawo zastosować w przedmiotowej sprawie procedurę przewidzianą w punkcie 6.16 Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL z dnia 1 stycznia 2013 r. o treści "przy ustaleniu czy wniosek powinien uzyskać dofinansowanie bierze się pod uwagę próg punktowy ustalony dla posiedzenia KOP, na którym wniosek był oceniany po raz pierwszy", skarżąca podnosi że organ dokonał błędnej wykładni powyżej przywołanego zapisu, polegającej na przyjęciu, iż przy ustaleniu czy wniosek powinien uzyskać dofinansowanie bierze się pod uwagę liczbę punktów ostatniego wniosku na liście rankingowej ustaloną dla posiedzenia Komisji Oceny Projektów (KOP), na którym wniosek był oceniany po raz pierwszy, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego zapisu powinna prowadzić do wniosku, że przy ustaleniu czy wniosek powinien uzyskać dofinansowanie bierze się pod uwagę próg punktowy ustalony dla posiedzenia Komisji Oceny Projektów (KOP), na którym wniosek był oceniany po raz pierwszy, przy czym z uwagi, że alokacja na pierwszym posiedzeniu Komisji Oceny Projektów (KOP) nie została wyczerpana, próg punktowy w przedmiotowej sprawie powinien wynosić 60 punktów, a nie jak błędnie przyjął organ - 78,5 punktów. W ocenie strony, zgodnie z listą rankingową wniosków z pierwszego posiedzenia Komisji Oceny Projektów w ramach III rundy konkursu pozytywnie ocenione zostały wyłącznie 3 wnioski (ostatni pozytywnie oceniony wniosek uzyskał wynik 78,5 pkt), natomiast 8 kolejnych wniosków ocenionych zostało negatywnie, z uwagi, iż nie uzyskały one ze średniej arytmetycznej dokonanych ocen za spełnienie ogólnych kryteriów merytorycznych min. 60 punktów lub w poszczególnych punktach oceny merytorycznej przynajmniej 60% punktów. Podkreślenia wymaga, że po ogłoszeniu listy rankingowej w ramach przedmiotowego konkursu dostępna była jeszcze alokacja finansowa. W opinii skarżącej próg punktowy ustalony dla posiedzenia Komisji Oceny Projektów (KOP), na którym wniosek był oceniony po raz pierwszy (III runda konkursu), z uwagi iż alokacja finansowa w konkursie była jeszcze na ówczesną chwilę dostępna, powinien być ustalony na poziomie 60 punktów, z uwagi na fakt, iż osiągnięcie przez jakikolwiek inny podmiot biorący udział w III rundzie konkursu mniejszego progu, gwarantowałoby pozytywną ocenę jego projektu, co w konsekwencji prowadziłoby do podpisania z takim podmiotem umowy o dofinansowanie. Podkreślić należy, iż odmienna interpretacja, tj. interpretacja prezentowana przez organ, zgodnie z którą próg punktowy w przedmiotowej sprawie winien być ustalony na poziomie 78,5 pkt, prowadzi do rażącego naruszenia art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W ocenie skarżącej, tak rozumiany i interpretowany zapis Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL z dnia 1 stycznia 2013 r. dotyczący procedury ustalania progu punktowego dla projektu, który przeszedł ocenę formalną, a na etapie oceny merytorycznej uzyskał ocenę pozytywną (tj. co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów), ale nie został skierowany do dofinansowania, nie zachowuje wymogu równości względem oceny projektów, które zostały przyjęte do dofinansowania w kolejnych rundach konkursu, pomimo, że na etapie oceny merytorycznej uzyskały znacznie mniej punktów, aniżeli projekt skarżącej. Na liście rankingowej w ramach V rundy konkursu pozytywnie ocenione zostały wnioski beneficjentów, które uzyskały mniejszą ilość punktów, aniżeli projekt skarżącej (odpowiednio 71,5 i 70,5 pkt, uzyskując tym samym 2 i 3 miejsce na liście rankingowej po V rundzie konkursu). Przyjęcie natomiast prezentowanej przez organ wykładni znaczenia frazy próg punktowy niweczyłoby podstawowy cel konkursu - wyboru najlepszych, czyli najwyżej ocenionych wniosków. W ocenie strony organ pierwotnie błędnie ocenił projekt skarżącej przyznając mu 54 punkty, po czym skorygował powyższe rozstrzygnięcie, przyznając mu w ocenie merytorycznej 75 punktów, co uznane być musi za sprzeczne z zawartą w art. 26 ust. 2 ustawy zasadą równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach danego programu, w tym tych, którzy biorą udział w procedurze odwoławczej. W świetle powyższego, arbitralne przyjęcie przez organ sposobu ustalenia progu punktowego według nieskodyfikowanych reguł, niezgodnie z przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co w konsekwencji pozbawiło skarżącą możliwości dofinansowania złożonego w ramach konkursu wniosku, stanowiło zdaniem strony naruszenie konstytucyjnej zasady zaufania obywateli do państwa oraz jej prawa do rzetelnej procedury. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa , jako Instytucja Pośrednicząca Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. (obecnie: A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Komandytowo – Akcyjna z siedzibą w T.) nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność - wymienione w art. 3 § 2 cyt. ustawy. Jak wynika jednakże z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych. Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84 poz. 712) po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Jak wynika z akt niniejszej sprawy skarżąca złożyła skargę do tut. Sądu w ustawowym terminie, po wyczerpaniu środków odwoławczych i otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, jak również załączyła wymaganą dokumentację oraz uiściła stosowny wpis sądowy. Ze względu na powyższe - wobec spełnienia wszystkich ustawowych wymogów - przedmiotowa skarga mogła być przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, stosownie do art. 30c ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. Na podstawie przepisu art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy powołanej ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, które określają procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie stosuje się przepisy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art.30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ponieważ powołana ustawa nie określa kryteriów kontroli oceny projektów, wojewódzkie sądy administracyjne dokonują tej kontroli według kryterium wynikającego z p.p.s.a., czyli pod względem zgodności z prawem. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że zaskarżona informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym usunięcie jej z obrotu prawnego. W ocenie Sądu instytucja zarządzająca prawidłowo skonstatowała, że brak jest podstaw do ponownej oceny przedmiotowego wniosku, tym bardziej, że skarżąca nie kwestionuje wyników ponownej oceny projektu i uzyskanej liczby punktów. W wyniku pozytywnie rozstrzygniętego protestu od wyników oceny merytorycznej, wniosek o dofinansowanie projektu, złożony przez skarżącą poddany został ponownej ocenie merytorycznej, w wyniku której został oceniony pozytywnie, uzyskując 75 punktów. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącej, że rozstrzygnięcie organu w przedmiocie przyznania dofinansowania dokonane zostało z naruszeniem przepisu art. 30a ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez jego niezastosowanie. Zgodnie z art. 30a ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania, oraz którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Prawidłowo zatem organ wskazał, że do podpisania umowy o dofinansowanie niezbędne jest spełnienie przez projekt trzech przesłanek: a) projekt przeszedł pozytywnie wszystkie etapy jego oceny, b) projekt został zakwalifikowany do dofinansowania, c) dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. W przedmiotowej sprawie organ prawidłowo wyjaśnił, że projekt został pozytywnie oceniony w ramach ponownej oceny merytorycznej, uzyskując 75 punktów, jednakże nie spełnił drugiego kryterium przewidzianego w art. 30a ust. 1 u.z.p.p.r., tzn. nie został zakwalifikowany do dofinansowania. Skarżąca mylnie utożsamia pozytywną ocenę projektu z obowiązkiem jego dofinansowania, w sytuacji, kiedy pomiędzy pozytywną oceną a dofinansowaniem nie ma znaku równości, a projekt musi jeszcze znaleźć się na liście rankingowej. Ponieważ art. 30a ust. 1 pkt 1 u.z.p.p.r. przewiduje wymóg pozytywnego przejścia wszystkich etapów oceny projektu oraz wymóg zakwalifikowania tego projektu do dofinansowania oznacza, że są to odrębne pojęcia i nie można ich utożsamiać. Zakwalifikowanie do dofinansowania – choć może nastąpić tylko odnośnie projektu, który wcześniej przeszedł pozytywnie wszystkie etapy oceny – jest tym samym kategorią odrębną. Ponadto, z uwagi na fakt, iż przywołany przepis odsyła do systemu realizacji programu operacyjnego, należy przyjąć, że odpowiedzi na pytanie jak należy rozumieć pozytywne przejście wszystkich etapów oceny projektu i co oznacza zakwalifikowanie tego projektu do dofinansowania, poszukiwać należy w regulacjach dotyczących konkretnego programu operacyjnego. Sposób postępowania z wnioskami o dofinansowanie projektu w przypadku pozytywnego rozpatrzenia środka odwoławczego, opublikowany został pod adresem http://www.efs.gov.pl/Dokumenty/Strony/Dokumenty.aspx). Zadania instytucji zarządzającej określa w polskim prawie art. 26 ust. 1 u.z.p.p.r., upoważniając instytucję zarządzająca do określenia systemu realizacji programu operacyjnego (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), a następnie do ogłoszenia i przeprowadzenia konkursu w celu wyłonienia projektów do dofinansowania (art. 28 ust. 1 pkt 3 i art. 29 ust. 1 u.z.p.p.r.). Określenie systemu realizacji programu operacyjnego, a w szczególności prowadzenie konkursu celem wyboru projektu do dofinansowania, należy do instytucji zarządzającej. W tym miejscu zauważyć należy, iż mimo że wydane przez instytucję zarządzającą akty dotyczące ocen i wymogów dokumentacji konkursowej odnoszące się do kryteriów dokonywanej przez tę instytucję oceny wniosków nie są przepisami prawa powszechnie obowiązującego, to jednak ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju uprawnia instytucję zarządzająca do określenia systemu realizacji programu operacyjnego oraz ustalania treści informacji o konkursie. Wymagania określone w aktach wydanych przez instytucję zarządzającą muszą być zgodne z wymogami ustawowymi i muszą być z tymi wymogami ustawowymi konfrontowane w procesie sprawdzania projektu. W ocenie Sądu nie jest uzasadniony zarzut skarżącej dotyczący błędnej wykładni zapisu pkt 6.16 Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL z dnia 1 stycznia 2013r., zgodnie z którym "przy ustaleniu czy wniosek powinien uzyskać dofinansowanie bierze się pod uwagę próg punktowy ustalony dla posiedzenia KOP, na którym wniosek był oceniany po raz pierwszy" polegającej na przyjęciu, że przy ustaleniu, czy wniosek powinien uzyskać dofinansowanie bierze się pod uwagę liczbę punktów ostatniego wniosku na liście rankingowej ustalonej dla posiedzenia Komisji Oceny Projektów (KOP), na którym wniosek był oceniany po raz pierwszy. Zdaniem Sądu, Instytucja Pośrednicząca właściwie zastosowała w stosunku do spornego wniosku zapisy Podrozdziału 6.16. Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL z dnia 1 stycznia 2013 r. w części "Sposób postępowania z wnioskami o dofinansowanie projektu w przypadku pozytywnego rozpatrzenia środka odwoławczego" (str. 83-85), zgodnie z którymi "przy ustalaniu, czy dany wniosek po ponownej pozytywnej ocenie powinien uzyskać dofinansowanie należy wziąć pod uwagę etap ponownej oceny oraz tryb konkursu (otwarty lub zamknięty), w ramach którego wniosek został złożony". Wniosek skarżącej został przywrócony do ponownej oceny merytorycznej w wyniku pozytywnie rozpatrzonego protestu od oceny merytorycznej w ramach III rundy konkursu. Był to konkurs otwarty, którego istotą jest, że wnioski oceniane są na kolejnych posiedzeniach Komisji Oceny Projektów, z których sporządzane są listy rankingowe oddzielnie dla każdego posiedzenia, tj. listy wniosków, które podlegały ocenie merytorycznej, uszeregowane w kolejności malejącej uzyskanych punktów, które zostały zakwalifikowane do dofinansowania. W przypadku konkursów otwartych lista rankingowa sporządzana jest po zakończeniu każdej rundy konkursu i nie jest możliwa zmiana kolejności wniosków na liście. Dalsze zapisy Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL z dnia 1 stycznia 2013r. określają, że "w przypadku wniosków przywróconych do ponownej oceny merytorycznej w wyniku procedury odwoławczej w konkursach otwartych przy ustaleniu, czy wniosek powinien uzyskać dofinansowanie bierze się pod uwagę próg punktowy ustalony dla posiedzenia KOP, na którym dany wniosek był oceniany po raz pierwszy Mając na uwadze powyższe Instytucja Pośrednicząca zasadnie, w ocenie Sądu, przyjęła, że najmniejsza liczba punktów uprawniająca do dofinansowania wniosku na liście rankingowej w ramach III rundy konkursu wynosiła 78,5 punktu, podczas gdy wniosek skarżącej w wyniku ponownej oceny merytorycznej uzyskał 75 punktów. Instytucja Pośrednicząca przyjęła metodę wyliczenia progu punktowego w taki sposób, że do ustalenia progu punktowego, czyli najmniejszej liczby punktów uprawniających do uzyskania dofinansowania w ramach III rundy konkursu otwartego należy wziąć pod uwagę zapisy Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL, które wprost uzależniają przyznanie dofinansowania w ramach konkursu otwartego od uzyskanej liczby punktów podczas ponownej oceny merytorycznej projektu w porównaniu z najmniejszą liczbą uzyskanych punktów w ramach danej rundy konkursu otwartego, podczas której wniosek został oceniany po raz pierwszy. W ocenie Sądu prawidłowe jest zatem stanowisko organu, który przyjął, że próg punktowy umożliwiający uzyskanie dofinansowania w odniesieniu do wniosków pozytywnie ocenionych w ramach III rundy konkursu otwartego wynosi 78,5 punktu, pomimo iż zgodnie z listą rankingową wniosków złożonych w ramach V rundy konkursu otwartego, w ramach której ponownie oceniony został przedmiotowy wniosek, próg punktowy wynosi 70,5 punktu. W ustalaniu progu punktowego zapisy Zasad dokonywania wyboru projektów wyraźnie odnoszą się bowiem do konkretnego posiedzenia KOP, na którym wniosek był oceniany po raz pierwszy, a nie do możliwości zakwalifikowania do dofinansowania wszystkich wniosków, które uzyskały wymagany dla oceny pozytywnej próg 60 punktów, w sytuacji dostępnej alokacji finansowej. Zasady dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL nie wskazują również na możliwość porównania uzyskanego wyniku punktowego z najmniejszą liczbą uzyskanych punktów w ramach wszystkich rund konkursu otwartego. W tym miejscu zauważyć należy, iż analogiczne zapisy Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL dotyczą konkursów zamkniętych. Zgodnie z nimi, "wyniki uzyskane przez wnioski po procedurze odwoławczej muszą zostać porównane z zatwierdzoną listą rankingową w ramach konkursu zamkniętego. Dofinansowanie mogą uzyskać tylko te wnioski, które uzyskały co najmniej tyle punktów, co najniżej oceniony wniosek w ramach listy rankingowej, który zakwalifikowano do dofinansowania." Mając powyższe na względzie, Sąd uznał za uzasadnione stanowisko instytucji pośredniczącej, iż w ustaleniu możliwości dofinansowania projektów w ramach konkursów otwartych, należy przyjąć metodę ustalenia progu punktowego odpowiednio, jak dla konkursów zamkniętych, tj. porównując liczbę punktów uzyskanych przez wniosek podczas ponownej oceny merytorycznej projektu z najmniejszą liczbą uzyskanych punktów w ramach danej rundy konkursu otwartego, podczas której wniosek został oceniany po raz pierwszy. Powyższa procedura, wbrew zarzutom skarżącej, nie stanowi naruszenia art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym instytucja zarządzająca lub pośrednicząca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Tak określone cele ustawowe mogą być bowiem prawidłowo zrealizowane, gdy ocena zgłoszonego projektu będzie wnikliwym badaniem wniosku z punktu widzenia spełniania wymogów ustawowych. Przeprowadzona przez instytucję ocena projektu będzie zatem mogła być uznana za zgodną z prawem, gdy będzie ona zgodna z ustalonymi przez instytucję, na podstawie przedmiotowej ustawy i w zgodzie z tą ustawą, zasadami systemu realizacji programu operacyjnego oraz treścią informacji o konkursie. Przewidziana w art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. zasada równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów realizowana jest ponadto poprzez brak ograniczeń podmiotowych w możliwości uczestnictwa w konkursie danej kategorii potencjalnych beneficjentów, określenia kryteriów wyboru projektów, jak też ustalenie stosownych regulaminów. Sąd stanął na stanowisku, że ocena wniosku skarżącej odbyła się zgodnie z kryteriami wyboru projektów określonymi w systemie realizacji Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, o czym skarżąca została poinformowana pismem z dnia 2 września 2013r. w sprawie uwzględniania protestu i odmowy zakwalifikowania do dofinansowania wniosku o dofinansowanie projektu zawierającym wyczerpujące uzasadnienie stanowiska Instytucji Pośredniczącej, dlatego zarzut naruszenia art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. nie zasługuje na uwzględnienie. Na uwzględnienie nie zasługują również zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w tym w szczególności art. 2, 7 i art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji. Fakt bowiem, że określenie momentu nabycia prawa do dofinansowania wymaga dokonania wykładni regulacji dotyczących kryteriów kwalifikowania do dofinansowania nie znaczy, że nie zapewniono przejrzystości obowiązujących reguł, co skutkować mogłoby naruszeniem zasady zaufania obywateli do państwa oraz prawa do rzetelnej procedury. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oraz w związku z art. 30 c ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 6grudnia 2008 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Sąd skargę oddalił.