I SA/Gd 1256/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Wnioskiem zawartym w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, złożonym na formularzu PPF w dniu 15 września 2015 r. i którego braki formalne zostały uzupełnione w dniu 19 października 2015 r. (data stempla pocztowego), skarżąca S. B. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Referendarz sądowy uznał oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej za wystarczające do oceny jej sytuacji finansowej. Dane w nim zawarte oraz powołane okoliczności znajdują odzwierciedlenie w dokumentach znajdujących się w aktach podatkowych, a także sądowych sprawy. Dokumenty te referendarz sądowy wziął także pod uwagę rozpoznając przedmiotowy wniosek. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, wraz z małoletnią córką (6 lat) zamieszkuje w mieszkaniu będącym własnością jej syna, posiada liczne wymagalne zobowiązania wobec kontrahentów w wysokości ponad 300.000 zł, nie osiąga dochodów – z dniem 23 maja 2015 r. zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej, od sierpnia 2015 r. ZUS zaprzestał wypłacania jej zasiłku chorobowego, utrzymuje się wyłącznie z alimentów w kwocie 1.700 zł miesięcznie, którą w całości przeznacza na bieżące potrzeby swoje i dziecka, w tym na opłaty za przedszkole, energię elektryczną, zakup leków, środków czystości, których wysokość potwierdzają dołączone do wniosku faktury. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy stwierdził, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Zdaniem orzekającego obciążenie skarżącej kosztami niniejszego postępowania w jakiejkolwiek części spowodowałoby, że nie byłaby ona w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb bytowych swoich i małoletniej córki. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.