I SA/Gd 1257/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.C. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 maja 2016 r. w sprawie ze skargi T.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2013 r. postanawia: 1. przywrócić skarżącemu termin do usunięcia braków formalnych wniosku; 2. umorzyć postępowanie zażaleniowe. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmawiał skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 10 maja 2016 r. uznając, że pomimo doręczenia skarżącemu w trybie zastępczym wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku, skarżący nie wykonał zarządzenia sądu. W dniu 18 lipca 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie sądu. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący wyjaśnił, że dom, w którym mieszka jest domem dwurodzinnym. Wraz z rodziną zajmują piętro, a parter jest zamieszkiwany prze wujka żony, z którym są skonfliktowani. Strona przypuszcza, że wujek ukrył zawiadomienie o przesyłce, albowiem listonosz często zostawia zawiadomienia na schodach prowadzących na piętro, a więc w miejscu dostępnym dla osób trzecich. Zatem nie ponosi winy, że nie dokonał czynności w terminie. Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2016 r. sąd zwrócił się do Polskiej Grupy Pocztowej S.A. z reklamacją przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków wniosku oraz zobowiązał skarżącego do wskazania, czy na nieruchomości położonej w M. przy u. [...] są dwa mieszkania, a jeśli tak, to jaka jest ich numeracja. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał postanowienie Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny, z którego wynika, że w budynku znajdują się dwa odrębne lokale mieszkalne. Udzielając odpowiedzi na reklamację Polska Grupa Pocztowa S.A. poinformowała, że rzeczona przesyłka była dwukrotnie awizowana: w dniu 2 czerwca 2016 r. oraz w dniu 10 czerwca 2016 r. i została odebrana w dniu 23 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Natomiast zgodnie z art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dokonać czynności, dla której określony był termin (§ 4). Sąd przyjął, że wobec doręczenia skarżącemu w dniu 11 lipca 2016 r. postanowienia WSA odmawiającego sporządzenia uzasadnienia wyroku – strona składając w dniu 18 lipca 2016 r. wniosek o przywrócenie terminu, skarżący uczyniła to z zachowaniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Przechodząc do oceny zasadności wniosku, sąd uznał, że okoliczności przedstawione przez stronę skarżącą uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu terminu. Zasygnalizowania wymaga, że do przywrócenia terminu na podstawie powołanego przepisu wymagane jest jedynie uprawdopodobnienie, a nie udowodnienie braku winy strony w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, nie dającym pewności, lecz tylko wiarygodność prawdopodobieństwo twierdzenia o jakimś fakcie. Sąd uwzględniając wniosek skarżącego miał na względzie przede wszystkim to, że pomimo zwrócenia się do Polskiej Grupy Pocztowej do wyjaśnienia, gdzie pozostawiono awizo (w drzwiach mieszkania T.C. na piętrze budynku, czy też na schodach prowadzących na piętro, czy też w innym miejscu) – doręczyciel w ogóle nie odniósł się do powyższych okoliczności. Natomiast skarżący powołał się na okoliczności, które zdaniem sądu uprawdopodobniły brak winy w niedochowaniu terminu. W ocenie sądu w sprawie mogły wystąpić okoliczności wskazywane we wniosku o przywrócenie terminu, co znajduje również potwierdzenie w postanowieniu SR w M. o ustanowieniu odrębnej własności lokali. Powyższe potwierdza, że mogło dojść do sytuacji, że skarżącemu nie pozostawiono informacji o możliwości odbioru przesyłki, a doręczyciel najprawdopodobniej pozostawił awizo na schodach prowadzących do jego mieszkania oraz że zawiadomienie mogła odebrać osoba zamieszkująca parter budynku, z którą skarżący pozostaje w konflikcie. Z powyższych względów należało przyjąć, że strona skarżąca w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobniła brak swojej winy w niedochowaniu terminu do usunięcia braków formalnych wniosku. Końcowo, wskazania wymaga, że stosownie do postanowień art. 195 § 3 P.p.s.a. jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W ocenie sądu w rozpatrywanej sprawie zachodzą okoliczności pozwalające na zastosowanie powołanego przepisu. Nie zachodzi bowiem potrzeba rozpoznawania zażalenia na postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku, w sytuacji kiedy przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wniosek jest zatem skutecznie wniesiony, tym samym postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. W punkcie drugim orzeczono stosownie do art. 195 § 3 P.p.s.a.