I SA/Gd 1257/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Alicja Stępień, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 21 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi T.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 25 czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym do sądu postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej jako: Dyrektor IAS lub organ odwoławczy), działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) – dalej: O.p., stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania przez T. B. (dalej: Skarżący lub strona) od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej: Naczelnik US) z dnia 22.12.2020r. orzekającej o solidarnej odpowiedzialności Skarżącego jako członka zarządu A Sp. z o. o. (dalej: Spółka) ze Spółką oraz drugim członkiem zarządu M. B. za zaległości tej Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec, październik, listopad i grudzień 2015 r., styczeń i luty 2016 r. wraz z odsetkami za zwłokę od ww. zaległości i kosztami egzekucyjnymi. W uzasadnieniu organ odwoławczy na wstępie podkreślił, że zgodnie z treścią art. 223 § 1 O.p. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Zgodnie z § 2 pkt 1 ww. artykułu odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu jej dokonania. Uchybienie ustawowemu terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność kwestionowanej odwołaniem decyzji. Organ odwoławczy zobowiązany jest zatem zbadać czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. W rozpatrywanym przypadku, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja Naczelnika US z dnia 22.12.2020 r. została doręczona w dniu 11.01.2021 r. w trybie art. 150 O.p. Zatem zgodnie z treścią cytowanych wyżej przepisów, termin do wniesienia odwołania od ww. decyzji upłynął z dniem 25.01.2021 r. Tymczasem przedmiotowe odwołanie Strona nadała w placówce pocztowej w dniu 18.05.2021 r., tj. po upływie ww. terminu. Ponadto Dyrektor IAS zauważa, że z treści ww. decyzji z dnia 22.12.2020 r. wynika, iż Strona została prawidłowo pouczona o możliwości wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty doręczenia ww. decyzji za pośrednictwem Naczelnika US. W myśl art. 228 § 1 pkt 2 O.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Dyrektor IAS zwraca uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu administracyjnego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Każde przekroczenie terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Podsumowując, z uwagi na fakt, że odwołanie Skarżącego od decyzji Naczelnika US z dnia 22.12.2020 r. zostało wniesione po upływie ustawowego terminu, Dyrektor IAS stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie, Skarżący zarzucił naruszenie art. 228 § 1 pkt 1, art. 223 § 2 pkt 1, art. 150 § 1, § 2, § 3, § 4 i art. 148 § 1 O.p. poprzez niezasadne stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oraz uznanie, że decyzja została mu doręczona 11 stycznia 2021 r. w trybie art. 150 O.p. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja oraz inna korespondencja w sprawie była wysyłana przez Naczelnika US w sposób sprzeczny z art. 148 § 1 O.p., uwzględniając w szczególności, że w niniejszym postępowaniu Strona występowała w charakterze osoby trzeciej, a nie jako podatnik lub płatnik w zakresie prowadzonej przez Stronę działalności gospodarczej. Wskazując na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, według norm przepisanych oraz o przeprowadzenie rozprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 223 § 1 O.p. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Zgodnie z § 2 pkt 1 ww. artykułu odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu jej dokonania. Uchybienie ustawowemu terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność kwestionowanej odwołaniem decyzji. Organ odwoławczy zobowiązany jest zatem zbadać czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu - w rozpatrywanym przypadku decyzja Naczelnika US z dnia 22 grudnia 2020 r. orzekająca o odpowiedzialności podatkowej Skarżącego jako członka zarządu Spółki solidarnej ze Spółką oraz drugim członkiem zarządu za zaległości tej Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za wskazany okres wraz z odsetkami za zwłokę od ww. zaległości i kosztami egzekucyjnymi została wysłana na adres Skarżącego: [...], widniejący w systemie rejestracyjnym podatników CRP KEP jako wskazany przez Stronę adres korespondencyjny i doręczona 11 stycznia 2021 r. w trybie art. 150 O.p. Zgodnie zatem z treścią cytowanego art. 223 § 2 pkt 1 O.p. termin wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął w dniu 25 stycznia 2021 r. Tymczasem przedmiotowe odwołanie Skarżący nadał w placówce pocztowej w dniu 18 maja 2021 r., tj. po upływie ww. terminu. W konsekwencji Dyrektor IAS prawidłowo w zaskarżonym postanowieniu z dnia 25 czerwca 2021 r. stwierdził, że odwołanie od decyzji Naczelnika US z dnia 22 grudnia 2020 r. zostało wniesione po upływie ustawowego terminu. Odnosząc się do podniesionej w skardze kwestii, że decyzja Naczelnika US z dnia 22 grudnia 2020 r. nie została skutecznie doręczona z uwagi na wadliwe wyekspediowanie jej na adres zawieszonej działalności Skarżącego - Dyrektor IAS trafnie zauważa, że decyzja ta została wysłana na adres Skarżącego: [...], widniejący w systemie rejestracyjnym podatników CRP KEP jako wskazany przez Stronę adres korespondencyjny. Osoby posiadające status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wszelkie dane rejestracyjne i aktualizacyjne są zobowiązane zgłaszać przez rejestr Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, stosownie do art. 5a ustawy z 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2020 r. poz.170, z późn. zm.). Dane wskazane w zgłoszeniu aktualizacyjnym w ramach wniosku o wpis do CEIDG zostają odzwierciedlone w systemie rejestracyjnym podatników CRP KEP, stosownie do art. 13 ww. ustawy. Jeżeli zgłoszenie aktualizacyjne dotyczy wskazania adresu do korespondencji, to dane w tym zakresie wiążą organ podatkowy, który jest zobowiązany wszelką korespondencję dotyczącą tej osoby kierować na ten właśnie adres, bez względu na to, czy korespondencja dotyczy sprawy związanej z działalnością gospodarczą czy też nie. Zgodnie z art. 14 a ww. ustawy rejestr CRP KEP jest wykorzystywany między innymi przez dyrektorów izb administracji skarbowej oraz naczelników urzędów skarbowych do realizacji celów i zadań ustawowych, co oznacza, że wymienione organy podatkowe mają obowiązek bazować na danych zawartych w tej ewidencji. W niniejszej sprawie Skarżący w dniu 24 marca 2017 r. zgłosił do rejestru CEDIG adres do korespondencji: [...]. Dane wskazane w tym zgłoszeniu aktualizacyjnym zostały odzwierciedlone w systemie rejestracyjnym podatników CRP KEP. Na dzień wszczęcia postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej Skarżącego solidarnej ze Spółka i drugim członkiem zarządu za zaległości tej Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec, październik, listopad i grudzień 2015 r., styczeń i luty 2016 r. wraz z odsetkami za zwłokę od ww. zaległości i kosztami egzekucyjnymi oraz wydania decyzji Naczelnika US z dnia 22 grudnia 2020 r. wyżej wskazany adres nadal był adresem do korespondencji Skarżącego, widniejącym w systemie rejestracyjnym podatników CRP KEP. Zatem w ocenie Sądu korespondencja w postępowaniu w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności Skarżącego za zaległości Spółki, w tym decyzja Naczelnika US z dnia 22 grudnia 2020 r. została prawidłowo wysłana na znany organowi podatkowemu i uwidoczniony w systemie rejestracyjnym CRP KEP adres korespondencyjny Skarżącego. Z tych przyczyn, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) orzeczono jak w wyroku.