I SA/Gd 1259/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pan M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 sierpnia 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok w wysokości 19.768 zł. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W ocenie Sądu dokumentacja przedstawiona przez skarżącego w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Pan M. J. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie posiada stałego źródła utrzymania jak i zasobów finansowych, a jego majątek został zajęty przez komornika sądowego w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wykonanie decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok w wysokości 19.768 zł mogło spowodować dla skarżącego istotne negatywne następstwa. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.