I SA/Gd 1262/14

Dnia 3 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 maja 2014 roku, nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 29 maja 2014 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego ustalającą K.K. zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn. Powyższą decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia doręczono stronie w dniu 2 czerwca 2014 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych, k. 27A). Na powyższą decyzję organu odwoławczego K.K., pismem złożonym w siedzibie Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 9 września 2014 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w skrócie p.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi upływał w dniu 2 lipca 2014 r. Tym samym, skarżąca składając skargę w siedzibie organu odwoławczego w dniu 9 września 2014 r. nie dochowała ustawowego trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, w związku z czym skargę należało odrzucić. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.