I SA/Gd 1264/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 9 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 9 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015, Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że w roku bieżącym poniósł szkody w gospodarstwie rolnym spowodowane niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi. Kwota obniżenia dochodu w wyniku szkód ogółem wyniosła 85.663,10 zł co stanowi 41,38% średniej rocznej produkcji z ostatnich trzech lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718, dalej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wyjaśnić należy, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem: po pierwsze – aktów zobowiązujących, tzn. ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; po drugie – aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki; po trzecie - aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Uznać zatem należy, ze decyzja o odmowie przyznania płatności, czy też decyzja o przyznaniu płatności, ale w części, w której nie uwzględniono wniosku rolnika, nie podlega wykonaniu. Z uwagi na skutki prawne takich decyzji nie można ich zaliczyć do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracyjnej, przewidziana w art. 61 § 3 P.p.s.a., dotyczy bowiem takich aktów administracyjnych i czynności, których wykonanie może spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Odnosząc się do żądania wniosku wyjaśnić również należy, że Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, co oznacza, że strona ma przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Natomiast skarżący nie powołał żadnych okoliczności, które wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji w części obejmującej rozstrzygnięcie o przyznaniu płatności, ale w niższej wysokości niż oczekiwana przez rolnika, stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić również należy, że rozstrzygając kwestię wpadkową wywołaną wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu