I SA/Gd 1268/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 października 2011 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 października 2011 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając swój wniosek skarżący podniósł, że przedmiotem jego działalności jest obrót używanymi samochodami przemieszczanymi na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej z terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej, która to działalność charakteryzuje się olbrzymią konkurencyjnością. Dodał, że powszechnie znany jest rosnący przywóz używanych samochodów z zagranicy. Zdaniem wnioskodawcy uiszczenie kwoty zobowiązania w podatku akcyzowym określonego przez organ w wysokości 24.771 zł zmniejszy znacząco możliwości prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, co w świetle rosnącej konkurencji w branży, spowodować może trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a.. W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 marca 2011 r., sygn. akt I FSK 402/11 "uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Ponadto, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej" (LEX nr 783591). Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżący poza lakonicznym stwierdzeniem, że egzekwowanie decyzji jeszcze bardziej utrudni prowadzenie działalności gospodarczej i grozi skutkami trudnymi do odwrócenia , A. K. nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Do wniosku nie dołączył jakichkolwiek dokumentów, z których wynikałoby, jakie są aktualne miesięczne obroty, uzyskiwane dochody (bądź też strata) prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa, brakuje także informacji o jego osobistej sytuacji majątkowej, co pozwoliłoby Sądowi na dokonanie oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. Brak zatem podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.