I SA/Gd 1270/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2004 r. postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w trzecim punkcie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 stycznia 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 1270/12, w ten sposób, że zwrot: "kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych" zastąpić zwrotem: "kwotę 5.195 (pięć tysięcy sto dziewięćdziesiąt pięć) złotych". Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 1270/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 września 2012 r. w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2004 r., uchylił zaskarżoną decyzję. W trzecim punkcie wyroku Sąd zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej jako "P.p.s.a.", w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 P.p.s.a.). W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji stawka minimalna w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczona jest na podstawie § 6. Przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł stawka minimalna wynosi 3.600 zł (§ 6 pkt 6 ww. rozporządzenia). Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków, przy czym opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i art. 212 § 1 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 78.868 zł. Od takiej wartości został wyliczony wpis stosunkowy w wysokości 1.578 zł, który został przez stronę skarżącą uiszczony w całości. Minimalne wynagrodzenie radcy prawnego przy takiej wartości przedmiotu zaskarżenia, zgodnie z przepisami § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 6 ww. rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., wynosi 3.600 zł. Ponadto do kosztów podlegających zwrotowi należy zaliczyć 17 zł uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Suma tych kwot (1.578 + 3.600 + 17 zł) daje razem kwotę 5.195 zł, jaką Dyrektor Izby Skarbowej powinien zwrócić stronie skarżącej z tytułu poniesionych kosztów postępowania sądowego, a nie – jak omyłkowo wskazano w trzecim punkcie sentencji wyroku z dnia 9 stycznia 2013 r. – 457 zł. Zgodnie z art. 156 P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2). Z uwagi na to, że nieprawidłowe wyliczenie kwoty należnego stronie skarżącej od organu administracji zwrotu kosztów postępowania ma charakter oczywistej omyłki wymagającej sprostowania w drodze postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.