I SA/Gd 1274/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 maja 2021 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek ma ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne za okres od 1 grudnia 2020 r. do 30 kwietnia 2021 r. postanawia: umorzyć postępowanie. W dniu 21 września 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło, przekazane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, złożone w dniu 17 sierpnia 2021 r. przez panią K. C. pismo ogólne do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Z opisu sprawy wynika, że pani K. C. złożyła wniosek o niezwłoczne przekazanie sprawy do sądu, wykazując sygnatury rozpoznanych przez ZUS wniosków dotyczących świadczeń postojowych. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazał pismo wraz z odpowiedzią na skargę wnosząc o odrzucenie skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Zakład Ubezpieczeń Społecznych w piśmie z dnia 19 października 2021 r. poinformował, że pani K. C. nie zwróciła się o ponowne rozpatrzenie wniosku dotyczącego zwolnienia z obowiązku opłacania składek za okres od grudnia 2020 r. do kwietnia 2021 r. W piśmie z dnia 8 listopada 2021 r. pani K. C. wyjaśniła, że skarga nie dotyczy decyzji z 27 maja 2021 r. W piśmie skarżąca wskazała, że przedmiotem jej skargi były decyzje dotyczące świadczeń postojowych za czerwiec, lipiec i sierpień. Na podstawie Systemu Obsługi Spraw Orzekanych ustalono, że przed tut. Sądem nie zostały zarejestrowane sprawy ze skargi pani K. C. spełniające kryteria wskazane w piśmie z dnia 8 listopada 2021 r. Sąd z urzędu ustalił ponadto, że postanowieniem z dnia 17 listopada 2021 r., sygn. akt VII U 2371/21 Sąd Okręgowy w Gdańsku VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił odwołania pani K. C. na decyzje z dnia 23 czerwca 2021 r. sygn. [...] oraz [...] dot. świadczeń postojowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądowoadminstracyjnym wskazuje się, że bezprzedmiotowość postępowania należy łączyć z takim zdarzeniem uniemożliwiającym merytoryczne rozpoznanie przez sąd skargi, które zaistniało w toku postępowania sądowoadministracyjnego, a więc po jego skutecznym wszczęciu. Postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Za "inne przyczyny stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania" uznaje się m. in. pozbawienie bytu prawnego zaskarżonego aktu w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub na skutek skorzystania przez organ, który wydał zaskarżony akt, z uprawnień autokontrolnych, bądź też jeśli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, wskutek zmiany regulacji prawnych, sprawa przestała należeć do właściwości sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu postępowanie staje się bezprzedmiotowe również w sytuacji, gdy osoba, od której pochodzi pismo zakwalifikowane przez organ administracji jako skarga i przekazane do rozpoznania sądowi administracyjnemu, kwestionuje, aby jej intencją było wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z regulacjami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie może być bowiem wszczęte co do zasady na podstawie wniesionej skargi (art. 50 p.p.s.a.) lub na podstawie złożonego wniosku (art. 63 p.p.s.a.) i tylko w szczególnym przypadku z urzędu (art. 289 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca, w piśmie z dnia 8 listopada 2021 r., wskazała, że nie zaskarżała decyzji ZUS z dnia 27 maja 2021 r. dotyczącej odmowy zwolnienia z obowiązku opłacania składek za okres od grudnia 2020 r. do kwietnia 2021 r. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.