I SA/Gd 1280/21

Dnia 1 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 lipca 2021 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odrzucić skargę H.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 lipca 2021 roku, nr w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o zwolnienie jej z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 19 października 2021 r. wydanym w sprawie I SPP/Gd 254/21 starszy referendarz sądowy odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy. Od powyższego rozstrzygnięcia strona nie wniosła sprzeciwu. Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2022 roku strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona w dniu 31 stycznia 2022 r. (k. 17). Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej w skrócie p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenie została doręczona w dniu 31 stycznia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 17). W związku z powyższym od tej daty należało liczyć termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu i kończył on swój bieg w dniu 7 lutego 2022 r. Wpis taki nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Dodać jednocześnie należy, że skarżącej nie przyznano prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, a postanowienie starszego referendarza sądowego w tym przedmiocie, stało się prawomocne wobec nie wniesienia sprzeciwu przez stronę postępowania. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.